Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Αρκοτσάρτελλα

Σήμμερα δεν θα σας βάλω με ούτε κυκλάμινα, ούτε νάρκισσους, ούτε ορχιδέες. Θα σας βάλω έναν κοινό αρκοτσέρτελλο των Άλπεων, το Geranium Sylvaticum. Σιλβάτικουμ δηλαδή των δασών.

Έτο δαμαί πριν ν΄αννοίξει το άθθος του.


Έτο δαμαί όταν άννοιξεν τζιαι κοιτάζει τον ουρανό. Καρτερά επικονιαστή.


Έτο τζιαι δαμαί τωρά που ήβρεν τον σκέττο τζιαι άθθισεν τέλλια.


Το τσαρτελλούι μπλογκερένσις εν που τα ιστολόγια που μ΄αρέσκουν. Έσιει μιαν πολλά αυθεντική γραφή. Χάρις σε αυτό το μπλογκ έμαθα για πολλά κοινά προβλήματα του άλλου φύλου. Τι μεγάλον πρόβλημαν είναι άμαν ππέφτουν ψυχούθκια μες την δίπλην των βυζιών των κορασίδων, τί πρόβλημαν είναι άμαν κάθεται έναν θυλικό με χαμηλοβράτζικο ντζίν τζιαι κατεβαίνει το κολάνιν μέχρι 3 εκ κάτω από την σσίστραν του πισινού, την πραγματική διάσταση του δράματος της αποτρίχωσης, ότιδήποτε περί περιόδου, τζιαι έναν σωρό άλλα ευτελή της γυναικείας καθημερινότητας.

Νόμίζω ότι η αυθέντικότητα αυτής της γραφής μοιάζει με την αυθεντικότηταν της ομορκιάς του αρκοτσάρτελλου Silvaticum. Σου το αφιερώννω Τσαρτελλούι.

Τζιαι για τες αγάπες τζιαι τα σχοινοβατήματα θα σου πώ έναν. Η αγάπη εν ενωμένη με λαστιχούιν. Για να την νώσεις πρέπει να αφήννεις μέσα μέσα το αγαπημένον πρόσωπον να απομακρύνεται λλίον. Αν το βουράς που πίσω συνέχεια άμπα τζιαι φύει σου, τότε το λαστιχούιν εν συνέχεια χαλαρόν τζιαι δεν έχει έλξην η υπόθεση. Αφήννεις την αγάπη σσου να απομακρυνθεί λλίον τζιαι μετά σςκλάκ, το λάστιχον τεντώννει σαν την σούστα τζιαι τράβά την πίσω. Εάν η αγάπη απομακρύνεται τζιαι δεν την τραβά το λαστιχούιν πίσω, είναι που δεν είναι αγάπη. Σε τέθκοιαν περίπτωσην, ας πααίννει στο καλόν. Λαλούν επίσεις ότι η ικανότητα μιάς αγάπης να διαρκεί είναι η ικανότητα της να αναγενιέται τζιαι να αλλάσσει μορφήν. Έσιει πολλούς που μόλις νώσουν το λαστιχούνιν να χαλαρώννει πανικοβάλλουνται, γίνουνται αφόρητοι, επιθετικοί, κατζιοί, τζιαι εν τελευταία αναλύσει πικράντεροι. Άπαξ τζιαι πήεν πικραλλίν πας την αγάπην σιέ... της. Κόψε τζιαι το λαστιχούιν να μεν σε ενοχλεί τζιαι να παρπατάς τζιαι ελεύθερα.

7 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Ωραία τα είπες φίλε πόψε. Καλές οι συμβουλές σου.

Πέ μου, άραγε γιατί δέν γράφουμεν ποττέ μας για τα 'αντρικά' μας προβλήματα στα βλόγ.? Θα είσιεν χάζι..

ρίτσα. είπε...

πολλά όμορφο το λουλούδι.
και η πορεία του.

Phivos Nicolaides είπε...

Όμορφη, μαγευτική φύση!

nikita είπε...

Eν όμορφο αλλά περίεργο τσαρτελλούι.
Εχεις προσέξει πόσα λιλά λουλούδια μικρά, υπάρχουν την άνοιξη ?
Δεν είναι πολύ όμορφα?

Τσαρτελλούι είπε...

Ευχαριστώ πάρα πολλά για την αφιέρωση, τιμά με ιδιαίτερα. Ειδικά όταν προέρχεται που έναν που τους πιο "σοβαρούς" κατά τη γνώμη μου μπλόγκερς.

Η παρομοίωση με το λαστιχούι εν πολλά ωραία. Θα προσπαθήσω να την έχω υπόψην.
(Στο τελευταίο μου ποστ ένεν σε αγαπητικό που αναφέρουμαι πάντως αν ήταν τζείνη η αφορμή για την συμβουλή σου. Αλλά μαλλόν ισχυεί για ούλλες τις αγάπες η κουβέντα...)

Ευχαριστώ.

Ανώνυμος είπε...

http://mariatweety.blogspot.com
DIADOSTE TO SAS PARAKALO
I MIKRI KOPELA XREIAZETAI DINAMI APO EMAS GIA NA SINEXISEI TON ADIKO AGONA ETSI NA KERDISEI TI ZOI TIS PISO AN FANEI TIXERI
ESTO ME ENA SXOLIO SA NA PAREI DINAMI. OSOI MPOROUME NA TIS DOSOUME KATI PERISSOTERO AS TO KANOUME
FILIKA XRISTOS APO NICOSIA

ΙΩΝ είπε...

Για την αγάπη ο Χαλίλ Γκιμπράν είπε μεταξύ άλλων:
Οταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μ΄όλα που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι΄απότομα. Κι΄όταν τα φτερά της σ΄αγκαλιάσουν, παραδώσου, μ΄όλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει..... Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της, και δεν παίρνει τίποτα παρά από τόν ευατό της. Η αγάπη δεν κατέχει κι ούτε μπορεί να κατέχεται. γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη.

Και για το γάμο, μεταξύ άλλων είπε: Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη.
Αφήστε την αγάπη να είναι σα μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας.
Γεμίστε τις κούπες ο ένας του άλλου, αλλά μην πίνετε από την ίδια κούπα.
Τραγουδάτε και χορεύετε μαζί και χαρείτε, αλλά άς μένει ο καθένας μόνος του .....
Να στέκεστε μαζί, κι ωστόσο όχι πολύ κοντά μαζί:
Γιατί οι κολόνες του ναού στέκονται χώρια,
Και η βελανιδιά και το κυπαρίσσι δε φυτρώνουν το ένα στη σκιά του άλλου.

Για την αντιγραφή ΙΩΝ

19 Μάϊος 2009 9:10 μμ