Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Η Χοιροκοιτία του Γιώργου



Τελευταίαν φοράν που είδα τον Γιώργον τον Κάρβελλον ήταν το καλοτζ̆αίριν. Ετζ̆οιλιοπόναν την Χοιροκοιτίαν. Κοστετράωρα εργασίας να φκει το έργον πριν ν΄αρκέψει η σχολική χρονιά πάλε. Εχάρηκα. Δύσκολα σ̆αίρεται σήμμερα ο κόσμος. Η χαρά άμαν έννεν μες την δημιουργίαν, εν μες την επικοινωνίαν που φωλιάζει. Για να επικοινωνήσεις όμως πρέπει τζ̆αι να συντονιστείς. Να τύχει να συναντήσεις έναν φίλον που αγαπάς την ώρα που τζ̆οιλιοπονά το έργον του εν τύχη. Εν ώρα ακριβώς που μπορείς να συντονιστείς.

Όταν εστράφηκα σπίτιν, έφαα τους τόπους να έβρω το κείμενον μιας ιστορίας ατέλειωτης που άρκεψα τα πρώτα χρόνια που εξεκίνησα να γράφω. Η δύναμη του Γιώρκου έδωκεν μου έμπνευσην τζ̆αι ώθησην να την τελειώσω. Ένωσα πως ήρτεν η ώρα της. Ήταν ένας νέος αρχαιολόγος που ήβρεν υποτίθεται τζ̆είνον το σκεύος το πέτρενον της χοιροκοιτίας. Την ώραν που το ΄έφκαλεν στο φως ήταν μόνος του. Μόνος του μες την σκόνην της ανασκαφής τζ̆αι μες τον λάλλαρον του Ιούλη. Οι ζίζιροι της Χοιροκοιτίας εσαυλαρίζαν όπως τότες, πριν 7000 χρόνια, τζ̆αι τα δρουμπιά, οι ρίγανες, οι σπατζ̆ιές, εσφίγγαν την κόρταν να αντέξουν την ξηρασίαν κάμνοντας τον νερόν τους λάδιν αιθέριον να μεν εξατμίζεται που την πυράν. 

Ο αρχαιολόγος μες την ιστορίαν επροσπάθαν να συντονιστεί τζ̆αι τζ̆είνος με τον δημιουργόν του σκεύους. Εκαθάρισεν την πέτραν που εμετάφερεν το πνεύμαν του πελετζ̆ιτή που δεν αρκείτουν με το να κάμει έναν κουππίν απλά της χρήσης. Εγεωμέτραν την φόρμαν που έδωκεν της πέτρας ο πρόγονος του τζ̆αι απολάμβαννεν την ομορκιάν που έφκαλλεν η φαντασία του αθρώπου πέντε σ̆σ̆ιλιάες γρόνια πριν να αρκέψει να την μελετά, να την κωδικοποιεί τζ̆αι να την ηγράφει σε Ευκλείδιον γεωμετρίαν πας το χαρτίν. Εχάδεφκεν τα κουκκουπούθκια που ήταν  κατταρκασμένα με τζείνον τον μυστήριον τρόπον που εσυνδιάζαν ταυτόχρονα την συμμετρίαν τζ̆αι την ασυμμετρίαν, τζ̆αι ερώταν τον πνεύμαν του δημιουργού αν η ασυμμετρία ήταν ηθελημένη ή αν την επέβαλεν η βυζάκα. Αν ήταν συνειδητή επιλογή του δημιουργού που έθελεν να ξεφύγει που το μέτρον της συμμετρίας ή αν έτσι του ήρτεν διότι δεν έκοφτεν τότες τον κόσμον του που συμμετρίες.

Έπροσπάθαν να συντονιστεί με ότι εμετάφερνεν τη πέτρα τόσους αιώνες. Έβαλλεν πας τα σχήματα της πέτρας λέξεις, τζ̆ι επροσπάθαν να έβρει μιαν που μπορεί η παράδοση των ανθρώπων να εσυντήρησεν τόσα χρόνια. Συμμετρία, κουκκουπούιν, πέτρα, σταυρούιν, γραμμή, σειρά. Η ετυμολοΐα δεν είναι επιστήμη που γράφεται πας την πέτραν όπως την γεωμετρίαν, τζ̆αι δεν αντέχει οχτώ σ̆σ̆ιλιάες γρόνια. Επροσπάθαν να σκεφτεί λέξεις που δεν είναι βράντζ̆ικες, που δεν είναι αράπηκες, που δεν είναι τούρτζ̆ικες, που δεν είναι ρωμαίικες, που δεν είναι εγγλέζικες, που δεν είναι ελληνικές. Ήρτεν του η λέξη μίλλα, για την οποίαν τσακκώννουνται οι γλωσσολόγοι αν εν μήλλα ή αν εν μύλλα, τζ̆ι εσκέφτετουν αν εν μίλλαν που ελιώνναν να βάλουν μες το σκεύος.

Η ιστορία μου έμεινεν τζ̆ειαμαί μισοδότζ̆ιν με το παιδίν να ψάχνει να έβρει μιαν λέξην που μπορεί να έρκεται που τα βάθη της αρχαίας λαλιάς, αλλά φαίνεται ότι η τύχη της ιστορίας τούτης ήταν να χαθεί. Ανακούτρεψα τα χαρκιά μου ούλλα, τζ̆αι ενώ ένοιωθα ότι ήρτεν η ώρα της ιστορίας να τελειώσει, η ιστορία κάπου επήεν τζ̆ι εκρύφτην.


Εμαράζωσα που δεν έκοψα στην Κύπρον πόψε να ακούσω το συμφωνικόν ποίημαν του Γιώρκου. Μπορεί να εκάθετουν η ψυσ̆ή μου στον τόπον της τζ̆αι να μεν είσ̆εν πλέον νόημαν η λύπη που έχασα την ιστορίαν τζ̆ι επήεν με δίχα τέλος. Ήμουν πόψε στην Λευκωσίαν, γράφοντας το τούτον το κείμενον 1500 μίλια μακρυά. Μακάρι να έχω την ευκαιρίαν μιαν ημέραν να ακούσω την Χοιροκοιτίαν του Γιώρκου να την παίξει κάποια άλλη ορχήστρα. Μπορεί να μεν την άκουσα αλλά ένοιωσα την με τα φκιά φίλων, που παρόλον που δεν έσ̆ει λόγια να μου πούσιν τους ήχους, με 3 λέξεις εκάμαν με να αισθανθώ τί ένοιωσεν τη καρκιά τους συντονισμένη με το έργον.


Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Σαν τον Μύρην

Αν σε έχουν ήδη βαφτίσει που ήσουν μωρόν, η χριστιανοσύνη τους δεν θα σταματήσει να σε κατατρέχει ποττέ. Τζ̆αι δυνατός να είσαι τζ̆αι αντοχές να νοιώθεις ότι έχεις, μπορεί να σου αρπάξουν ακόμα τζ̆αι το πτώμαν να το παραδώσουν στους ιερείς τους όταν δεν θα μπορείς να πεις όι. Αν έχεις πλάσμαν έξω που τούτους που σε αγαπά, κανόνισε να καείς πριν, να γίνεις στάχτη σαν τον Κερέμ, να μην του κάμεις σαν που κάμασιν του ποιητή του Μύρη.

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Γλυπτά


Τούτα τα πλάσματα εφωτογράφησεν τα ο Σάββας Κούλενδρος τον Γεννάρην του 2016, έναν μήναν πριν να σταματήσει το σμιρίλιον τζ̆αι το κάγκον του να λαξεύκει την πέτραν των Τζ̆ιβίδων τζ̆αι τες τσ̆ιακκίλες που εστροντζ̆ίλεψεν η θάλασσα. Όποιος θέλει να δεί ίνταλοϊς εν η αγάπη, να πάει να περιεργαστεί έναν-έναν τα γλυπτά του μάστρε Σαββα τζ̆αι μπορεί να την νώσει μέσα σε κανέναν.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Η μορφές κακοποίησης των ζώων δεν έχουν τελειωμόν.





Τούτος είναι ο Φριντ. Έναν τρομοκρατημένον σ̆σ̆υλλίν που εσυνάξαν που έναν καταφύγιον για να κάμει φωτογράφισην ο Αναστασιάδης με ζώον.

Επήαν τζι΄εθκιαλέξαν του έναν σ̆σ̆υλλιν που το καταφύγιον που να πουλά. Σ̆σ̆υλλίν λαλούν οι κανόνες επικοινωνίας, τζιαι αν είναι δυνατόν μαύρον. Πουλά παραπάνω. Μαύρος ο σ̆σ̆ύλλος του Ομπάμα, μαύρος του Ολλάντ, μαύρος του Mακρόν. Για να πιάννουν μαύρους τούτοι κάτι θα ξέρουν. 

Η απολιτικοποίηση του βασανισμού των ζώων φτάννει ακόμα μέχρι τζιαι την κτηνωδίαν να τα βασανίζουν οι ίδιοι που φωτογραφίζουνται ότι τάχα εν να τα προστατεψουν. Εβρέθην τζ̆ουνούρκα χρήση. Τωρά θα τα βασανίζουν τζιαι για μασκόττες της προεκλογικής. Τρέντυ όνομαν, ράτσαν, τζιαι που καταφύγιον. Που καταφύγιον ντροπήν του ανθρώπινου πολιτισμού, αποτέλεσμαν των πολιτικών που εφαρμοστήκαν τα τελευταία χρόνια που τζιείνους που υποτίθετε αν ηψηφίσετε θα σώσουν τα ζώα που την βαρβαρότηταν. Ούτε τσίππα αντροπής. Απ΄ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του.

Μόλις είδα την φωτογραφίαν εφαίνετουν το σ̆σ̆υλλούιν ότι εν φοβισμένον. Τί σχέσην έσ̆ει με το ζωάκιν ο γέροντας με το κοστούμιν που παίζει θέατρον με τρυφερόν βλέμμαν; Μπορεί οι φωτογράφοι να εθκιαλέξαν γραβάταν να πααίννει ασσορτίν με την μουτσουνούαν της ράτσας του σ̆σ̆υλλουθκιού που εφέραν, το φοβισμένον του αμμάτιν εν εμπορέσαν να του το κάμουν φώτοσιοπ.

Ένας άνθρωπος που έσ̆ει μιαν ελάχιστην σχέσην με ζώον, νοιώθει την ψεφκιάν τζιαι το δικηγοριλλίκκιν του πωλητή μες το θέατρον. Κάθε φωτογράφηση διάσημων ανθρώπων έσ̆ει έναν ελάχιστον θεατρινισμόν, εντάξει. Εδώ όμως δεν μιλούμεν για θεατρινισμόν. Μιλούμεν για κανονικόν δούλεμαν. Τζιαι να ήταν μόνον το δούλεμαν, 5 χρόνια μας δουλεύκουν. Πως μπορεί να χαραχτηρήσει κάποιος την πράξην να βασανίζουν έναν σ̆σ̆υλλούιν για να δείξουν ότι το προστατεύκουν; Έσπασεν μας τούτος, φαίνεται να είπαν οι « κοπελλούες » του προεδρικού που ήβραν τον πελάν τους με το ανώμαλον φοβισμένον, δερμένον, βασανισμένον, εγκαταλελειμμένον σ̆σ̆υλλίν.

Τούτος έφαεν τζιαι το άλλον που τον επήραν επίσης στα καταφύγια λλίες μέρες πριν να ψηφίσουν οι οικολόγοι αν θα τον υποστηρίξουν στες εκλογές. Τζ̆αι τζ̆είνος τες ίδιες χαζοχαρούμενες πόζες δίπλα που τα σ̆σ̆υλλούθκια τζ̆αι τα καττούθκια που εγκαταλείψαν τα χτήνη που συντηρούν τον ανεξέλεγκτον πολλαπλασιασμόν.

Οι ίδιοι ανίκανοι πολιτικοί να φανταστούν τζιαι να εφαρμόσουν μιαν σύχρονην τζιαι πολιτισμένην νομοθεσίαν που τα προσφέρει μιαν ελάχιστην προστασίαν τζ̆αι αξιοπρεπήν διαβίωσην για τα ζώα έχουν το θράσος να κάμνουν παναϊρκα τζ̆αι να τα βασανίζουν με φωτογραφίσεις. Έχουμεν ανάμισι εκατομμύρια αδέσποτους αστείρωτους κάττους τζιαι εκατοντάες σ̆σ̆ιλιάες βαρελλόσ̆σ̆υλλους που θα περάσουν μιαν ζωήν δημμένοι δίπλα που έναν βαρέλλιν, μιαν κάσ̆ιαν, πολλές φορές με δίχα μιαν κουππούν νερόν. Άλλοι έχουν τα για χαϊδευτήρκα, άλλοι για φτηνούς συναγερμούς ασφαλείας με καύσιμον ποφάγια ή έναν κομμάτιν ψουμίν, άλλοι έχουν τα για να φκάλλουν το θήραμαν τζ̆αι να βουρούν να το φέρνουν που τα λαγκάθκια σκοτωμένον πας τον περτικοδέτην, άλλοι έχουν τα για να τα δείχνουν ή για να δείχνουνται. Σπάνιοι είναι τζιείνοι που τα έχουν για να τους προσφέρουν μιαν ζωήν κοντά στες ανάγκες τους, μια σχέσην όπως βολεύκει τα ζώα όι τους ίδιους.

Τούτη η προεκλογική εγίνην έναν τσ̆ιρκουλον, με βασανισμένα πλάσματα τζ̆αι ότι συνεπάγει το θέαμαν με ζώα. Τούτη η ιστορία με τα ζώα τελικά εν ο καθρέφτης που δείχνει ούλλην την υποκρισίαν για ούλλα τα θέματα. Η μοναξιά τζ̆αι η δυστυχία του Φρίν πουκάτω που το γραφείον της « κοπελλούας » εν η μοναξιά τζ̆̆αι η δυστυχία του νέου που εσπούδασεν ψυχολογίαν στην Γαλλίαν τζ̆αι δουλεύκει χαμάλης στο αεροδρόμιον να ξηφορτώννει βαλίτσες, γιορτάζοντας το success story της οικονομίας με 900€ τον μήναν ζουρά. Εν η υποκρισία που πουλούν στον υπάλληλον του μολ ή του χαμπουρκεράδικου, που δουλεύκει κοσπεντάωρον για 4.80 € την ώραν, ότι ώραν τζιαι ότι μέραν τζιαι να του φωνάξουν, Κυριακής συμπεριλαμβαννομένης. Η « σωτηρία » του Φρίντ που το καταφύγειον εν η σωτηρία που προσφέρουν τα 600 του ΕΕΕ, τζ̆αι ο φόος μες τ΄αμμάτιν του εν ο φόος του μιτσή, που του εδώκαν δουλειάν για 800€, να βρίσσει άμπα τζ̆αι απολύσουν τον. Το ψέμαν της ούλλης υπόθεσης εν η αλήθκεια του ρουσφεθκιού που πουλιέται για αξιοκρατία, για αριστοκρατία ή για ισονομία. Η πάνω φωτογραφία εν η μίζερη πραγματικότητα της Κύπρου που καρτερά να πλουτίσουν οι φίλοι τζιαι τα σόγια των Κυβερνώντων για να σείρουν κανέναν κομμάτιν ψουμίν στην σ̆σ̆ύλλαν την εργαζόμενην τάξην, τζιαι η φωτογραφία η πουκάτω εν το succes story των γορασμένων μέσων, η μούστρα της φτιασιδωμένης στατιστικής με 3% ανάπτυξην για τους εχούμενους τζιαι τους beautiful people.

Η Σωτηρία του Φριντ που το καταφύγιον εν η σωτηρία της Κύπρου που την κατοχήν, η επανένωση του με μιαν στοργικήν οικογένειαν, εν η επανένωση του τόπου μας που δεν εγίνην ενώ εμπόρηεν να γινεί. Η ζωή του Φρίντ δεν θα μοιάζει με τον κόσμον που του ετάξαν. Κανένας δεν θα ασχοληθεί μαζί του ανάλογα με τες ανάγκες του. Αν κάποιος θα ασχοληθεί θα είναι ανάλογα με την χρήσην που μπορεί έσ̆ει τζιαι με την υπεραξίαν που μπορεί να φκάλει πουπάνω του. 

Πόσην παραποθκιάν μπορεί να έσ̆ει μέσα το δικηγοριλλίκκιν του προέδρου "ο Φριντ με βοηθά να απαλλαγώ από το άγχος της ημέρας". Πως έναν αγχωμένον πλάσμαν, φοβισμένον, αμόρφωτον, αρκομένον μπορεί να είναι anxiolytique;  

Ούλλα έναν ψέμαν, τζιαι μια αηδία, μια ασχήμια που άσχημους ανθρώπους, άσχημους συμβουλάτορες, στιγνούς υπολογιστές, μάστορες της υποκρισίας τζιαι του δικηγοριλλικιού.

Κράτα Φριντ. Αντίς να χώννεσαι πουκάτω που τα τραπέζια, φύε τους. Σε όποιον τζ̆αι να δώκεις έξω που τζ̆ειμέσα θα σε προσέχει καλλύττερα. Τον προηγούμενον σου ετσίλλησεν τον η λιμουζίνα του κυρίου με το στοργικόν χαμόγελον.