Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φκιορούθκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φκιορούθκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Ιουνίου 2008

Με δίχα θέμαν

Έσιει μήναν να γράψω. Όπως επολλήναν τα μπλόγκς, ή θα τα θκιαβάζεις, ή θα κάμνεις το δικό σου. Βασικά δεν έχω τίποτε να πω. Έφαεν μου πολλήν ενέργειαν τζαι σκέψην να γράψω την ιδέαν μου για την δημοκρατία που εδημοσίευσα στο
οικογενιακόν κέντρο νέα Κύπρος
. Άδικα νομίζω διότι δεν φαίνεται να το εθκιάβασεν κανένας. Έν πειράζει όμως, εμέναν επέτρεψε μου να ξεκαθαρίσω μερικά πράματα.

Αφού εν έχω τίποτε να γράψω ας μοιραστώ μαζί σας τους περιπάτους μου που έκαμα τες τελευταίες 3 εφτομάδες. Εκτός που τες πρώτες 2 φωτογραφίες, τες άλλες τες έφκαλα σε περίμετρον 150 μέτρα που το σπίτιν μου.

έσιει χωράφκια πον πασιά.



γιωρκούν σιτάριν ττορφαντόν (triticum aestivum)


Μα το δικόν μου το χωράφιν εν φτανόν.
Την ίσιαν του για να τη έβρεις θέλει βλάγκαν.


Τα ήμερα μέσα χαΐριν δεν θωρούν.
Τα άρκα τζαι τα αδέσποτα μέσα δρατζιάζουν

Οι τριανταφυλλιές με τσάππαν θέλουν, με νερόν


Τζαι οι κορούες άμα ΄ννοίξουν εν αγάπες (rosa canina)


Βρώμην τζαι σίκαλην να σπείρεις εν βλάστα


Η αρκοβρώμη όμως μέσα βασιλεύκει (briza media)


Αστράνθιες (astranthia mayor)


Τζ΄ακουιλέκιες (aquilegia vulgaris)


Τζαι κνωτίδες (knautia arvensis )


Μαργαριτούες (leucanthemum vulagre)


Τζιαι αρκοτσάρτελα τζειμέσα κάμνουν ζιαφέττιν (geranium sylvaticum)


Στα τσακρίθκια αρέσκει ναν το χώμαν τους φτανόν (silene vulgaris)


Αν δεν τα κάμεις τηανιάν πον τριφερά,
αθθήζουν Μάην για Ιούνην.


Χωράφιν μου ξερακιανόν δεν σε εσύγκοφκα
Να φκάλλεις τζι ορχιδέες μ΄έτσι κάλλη
(η ανηψιά του aceras ίσως είναι ή dactyloriza maculata ή daktyloriza fuscii)


Κρίνους των άλπεων (lilium martagon)


Τζαι πετεινούς (rhinanthus alectorolophus)


Τζαι ππούφφουρους (tragopogon pratensis)


Τζαι φτερικούθκια (aspidiaceae ...?)


Μ΄έτσι ομορκιές τα ήμερα ίντα τα θέλεις (campanula glomerata)


Τ΄αρκα να τα πουλήσεις δεν μπορείς
Ότι γιωρκήσεις τρώς το επι τόπου (fragaria vesca)



Μα να συνάεις αρκοφράουλες bio με τα μωρά
Ένει χαρά π΄αξίζει δέκα φορτηκά σιτάριν.

Κυριακή 27 Μαΐου 2007

Αυτή η ιστορία εν συνέχεια της τζείνης που έγραψα τον Απρίλην. Εξανάκαμα τον περίπατον όπου εφωτογράφισα πριν ένα μήνα το tussilago farfara για να δω πως εξελίχτηκεν. Αν δεν αντινάξετε το προηγούμενο σεντόνι, ίσως να μεν καταλάβετε ούλλα ότι λαλεί τούτον.

Για αυτούς που δεν εθκιαβάσαν το προηγούμενον, βάλλω μόνον τη φωτογραφίαν του φυτού που εν υπεύθυνον όι μόνον για τα δκυο τελευταία πποστ, μα τζαι για πολλά άλλα πιο σοβαρά για τα οποία θα γράψω στο επόμενο.



Η γαουροπαθκιά λοιπόν άμαν τελειώσει την μεταεφηβίαν όπου στολίζεται τζαι κορτώννει για να τραβήσει την προσοχήν της κάθε ζωντανής ύπαρξης που μπορεί να της δώσει ένα σιαίριν να κάμει επικονίασην, παιρνά σε διαφορετικόν στάδιον ηλικίας. Εν κάτι σαν τους απόφοιτους των πανεπιστημίων μόλις επιάσαν το δίπλωμαν τους τζαι εκοστερκάσαν γκόμεναν η γκόμενον ή σαν τους χτιστάες, τους καλουψιήες, τους σιεράες, τες ράφτενες, τες κωμμότριες, που εν εν πιον τσιουρακκούθκια, ήβραν δουλειάν καλήν τζαι χαρτώννουνται. Πρώτος στόχος σε αυτόν το στάδιον δεν είναι λοιπόν να κινήσει την προσοχήν. Επικεντρώνεται στην παραγωγήν. Η Γαουροπαθκιά δεν μοιάζει πια με το ανέμελον κοριτσάκιν που κρούζει καρκιές, ούτε τζαι με τον καβλάντην λεβέντην που επίσεις κρούζει καρκιές. Συμμαζεύκεται. Έναν μήναν μετά την πρώτην φωτογραφίαν να τι απόγινεν.



Εκατσούνωσεν όπως κατσουνώννουν οι απόφοιτοι που σφίγγουνται να παράξουν δουλειάν, μάστερ, δοχτοράτα, καριέρα σε επιχείρησην, ανέλιξην στο δημόσιον. Εκατσούνωσεν όπως κατσουνώνουν τζαι οι τεχνίτες να συνάξουν λίρες. Δως του δουλειάν στες σκαλωσιές τζαι στα συνεργεία να κόφκεται η μέση τους, στα εστιατόρια να πρίσσιουνται τα πόθκια τους κουβαλώντας πιάτα τζαι ποτά, στα γραφεία να ξιμμαθκιάζουνται μπροστά στες οθόνες. Η γαουροπαθκιά πρέπει να παράξει τζαι τζείνη. Κατσουνώνει για να για να παράξει καλλύττερα. Ξιχάννει την ομορκιάν της πιλέ.

Άμαν τελειώσει τζαι τούτη η φάση της ζωής προετοιμάζεται για την επόμενην:



Είναι σαν να σηκώνει την τζαιφαλήν της πάνω τζαι να λαλεί κανεί, αρκετά έδωσα ! Εγώ θα έλεα ότι έν έχασεν καν που την ομορκιάν της. Απλά εν μια άλλη ομορκιά. Για αυτήν το να κινήσει την προσοχήν δεν είναι πλέον ζήτημαν επιβίωσης. Τωρά που ενίωσεν τους σπόρους της προετοιμάζεται να ανοίξει ξανά να τους αφήσει να φύουν, να πετήσουν μακριά, να παν αλλού να διαιωνίσουν το είδος.



Ακόμα τζαι σε αυτή την ηλικίαν η γαουροπαθκιά εν όμορφη.




Τζαι η γαουροπαθκιά το ξέρει ότι εν όμορφη για αυτόν δε φακκά πενιάν για την ομορκιάν. Όι σαν τους χαντούς τους αθρώπους που δεν σηκώνουν αλλαγήν εις την εμφάνισην τους τζαι κάθε φοράν που ο χρόνος τους αλλάσσει ππεύτουν σε κατάθληψην. Η γαουροπαθκιά έσιει 1 μήναν ζωήν, τζαι πρέπει να την ιζήσει. Εν έσιει ώραν τζαι ενέργειαν να σπαταλά σε μάυρες σκέψεις.

Παρεμπιπτόντως, δίπλα που τη γαουροπαθκιάν που ετοιμάζετουν να πεθάνει ήβρα τζαι θκυο σπορούθκια δεντρών που μάχουνταν να βλαστήσουν.





























Η μόνη διαφορά τους σπόρους της γαουροπαθκιάς που τους σπόρους των δεντρών είναι ότι οι μεν θα ζήσουν έναν μήναν, οι δε εκατόν χρόνια τζαι βάλε. Αν δεν ήμουν άθρωπος, θα προτιμούσα να ήμουν δεντρόν παρά γαουροπαθκιά, έστω τζαι αν στην ουσίαν η διάρκεια δεν έσιει τζαι πολλήν σημασίαν.

Για τον παράξενον τίτλον του ππόστ θα καταλάβετε στο επόμενον.

Τετάρτη 9 Μαΐου 2007

Παιγνίθκια με κλίμακες με διαστάσεις τζαι με έναν φακόν μάκρο



Το κείμενον τούτον εγράφτην μεταξύ της πρώτης τζαι της τρίτης εφτομάδας τ΄Άπρίλλη. Η μουσική εν της Αγγελικής Ιονάτου που τον δίσκον "Ο Έρωτας".
___________________________________________


Οι γαουροπατημαθκιές εν κάτι αρκόχορτα που βλαστούν πας τες Άλπεις. Γιωρκούν πολλά μες σε υγρά χαντάτζια δίπλα που τες στράτες. Τωρά όμως γιατί μες τα χαντάτζια ; Ε αυτή είναι τζαι η ερώτηση στην οποία πρέπει να απαντήσεις φίλε αναγνώστη αν έσιεις το κουράγιον τζαι δκιαβάσεις το πποστ ως την νάκραν του σεντονιού.

Εν κάτι τάτσες τζίτρινες που αν δεν ισσιύψεις, ούτε καν θα τες προσέξεις. Μπορεί μάλιστα τζαι να τες τσαλαπατήσεις τζαι να μην καταλάβεις ότι εσκότωσες φκιόρον.
Αν συνάξεις καμπόσες μπορεί να τες ξεράνεις τζαι να τες κάμεις τσιάιν. Λαλούν ότι εν πολλά ωφέλιμον για το άσθμαν. Οι παλιοί Αλπινιώτες εκάμναν τες σοροππούιν τζιαι επίνναν τες να τους περνά ο βήχας. Οι βοτανολόοι εβαφτίσαν τες tussilago farfara. Tussi όπως βήχας, lago όπως δκιώχνω. Το φκιοροεπίθετον Farfara, όπως φαρίνα, είναι διότι τα φύλλα, που μοιάζουν με τες πατημαθκιές του γαδάρου, που την πουκάτω μερκάν εν άσπρα όπως τ΄αλεύριν.

Οι Γαουροπατημαθκιές αθθούν πριν που τες κκεραζιές.


Δηλαδή πολλά πρώιμα. Φεβράρην, Μάρτην, Απρίλην, ανάλογα με το υψόμετρον. Φέτη όμως επελλάναν η μηνάες μας. Καλά το έγραψα. Οι μηνάες μας, όι οι Μηνάες μας. Οι Μηνάες μας καλά την έχουν τζιαι θα γιορτάσουν στες 11 του Νιόβρη. Οι μηνάες μας όμως επελλάναν, τζαι φέτη πας τες Άλπεις ο Απρίλης ήρτεν τον Μάρτην τζαι ο Μάς τον Απρίλλην. Σε υψόμετρον 800 μέτρων όπου έτυχεν να θκιανεύκουμαι αρκές τ΄απρίλη οι κκεραζιές αθθήσαν με τες γαουροπατημαθκιές.

Πέρσι 27 τΆπρίλη είσιεν 40 πόντους σιόνιν τζαι η φύση ετζοιμάτουν ύπνον σιειμωνιάτικον. Φέτη, 15 τΆπρίλη η φύση εν αγκαστρωμένη, έτοιμη να εκραγεί. Αθθίσαν ακόμα τζαι τα μιτσικόριδα που κανονικά αθθίζουν τες 10 του Μάη.



Λαλούν ότι εν το φαινόμενον του θερμοκηπίου. Όπως οι τομάτες τζαι τα δροσινά καρπίζουν τον σιειμώναν μες τα νάυλα, έτσι τζαι τα διάφορα φκιορούθκια τζαι δεντρά αθθίσαν φέτη κατασιείμωνα. Σήμερα είδα το έργον του Al Core « μια αλήθκεια που ενοχλεί » τζαι έσουσεν μου την πίστην μου στην ικανότηταν μας σαν ανθρώπινου είδους να ανατρέψουμεν τες επιπτώσεις του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Οι γαουροπατημασιές κάμνουν έναν φκιορούιν σαν τον νήλιον. Αν ισιύψεις λλίον θα το δείς κάπως έτσι.



Οι Ρωμαίοι ελαλούσαν τα filius ante patrem δηλαδή, ο υιός προ του πατρός. Αυτά τα πανούργα δημιουργήματα της Δήμητρας έχουν μιαν γνωστήν τέχνην να επιβιώνουν στον ανταγωνισμόν με τα άλλα φυτά. Μόλις ισκάσει βουνόν, ρότσος, ή αρκάτζιν τζαι δημιούργηθεί έναν βουνάριν με φρέσκον χώμαν τζαι χαλίτζια, κατα προτίμησην ασβεστολιθικά, βουρούν τζαι πιάννουν πρώτα τον τόπον τον όφτζαιρον. Λλίον πολλά όπως εκάμναν οι Εγγλέζοι που επαένναν όπου εβρίσκαν πλάτσαν τζαι εκατοικήσαν την Αυστράλιαν, τον Καναδάν, την Βόριαν Αμερικήν. Καταφέρνουν τα διότι τα tussilago farfara εξοπλίζουν τον σπόρον τους με αλεξίπτωτον τζαι παν πρώτα τζει που εν επήεν ακόμα κανένας άλλος. Για να έχουν παραπάνω πιθανότηταν να προλάβουν τους άλλους, βλαστά πρώτα ο αθθός τζαι μετά το φύλλον. Εξ ου τζαι το filius ante patrem. Έλα όμως που φέτη που πελλάναν οι μηνάες μας πας τες Άλπεις, εν εφτασεν να φκει ο Φεβράρης, έμπην ο Μας. Για αυτόν λοιπόν έχετε την τύχην να δείτε μαζίν πας στην πρώτην φωτογραφίαν, τζαι το νηλιούδιν, τζαι το φύλλον τυπου γαουροπαθκιάς. Ο filius τζαι ο patrem εφκήκαν έναν τζαιρόν φέτη. Επελλάναν οι μηνάες μας λαλώ σας.

Άμαν ισιύψεις λλίον προς το φκιορούιν μας θα προσέξεις την δομήν των αθθών. Με έναν Nikon coolpix που έσιει μάκρο φακόν πάνω μπορείς να δεις τον νηλιούδιν του tussilago κάπως έτσι.



Μα θώρε σιόρ το φκιόρον του θεού. Θκιό ππαραθκιών μασκαραλλίκκιν τζαι κάμνει τόσον κόπον να στολιστεί με τόσην ομορκιάν. Αν επροσέξετε την μικροσκοπικήν κουτσουκουτούν προς τα δεξιά του κεντρικού μουκέττου, θα θωρεί το φκιόρον όϊ σαν το λιοστρόφιν που θα το εθώρεν η Λούση, μα σαν που θώρουν εγώ τους ουρανοξύστες στην γειτονειάν της Defence στο Παρίσσιν μόλις έφκηκα που το Μετρό. Ή ακόμα σαν το δεντρόν που ήταν πουπάνω μου την ώραν που έφκαλλα την φωτογραφίαν της γαουροπαθκιάς.




Πόσους τόνους διοξείδιον του άνθρωκα επαγίδεψεν τουντον δεντρόν τζαι εγλίτωσεν την ατμόσφαιραν που λλόου του ; Το πρόβλημαν όμως του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι ότι θέλει δισεκατομύρια έτσι δεντρά για να συλλάβουν τα εκατομύρια τόνους διοξυδίου του άνθρακα που ξερνούν τα αυτοκίνητα μας, οι καμινάδες μας, τα τελευταίου τύπου apple macBook Pro που κτυπούμεν πάνω τα ππόστ για το μπλόγκ μας, τα αεροπλάνα που μας παίρνουν τζαι μας φέρνουν σε μέρη εξωτικά.

Αεροπλάνα. Μαύρα τζαι γέρημα, μα πόσα ερέξαν που πάνω μας σήμερα. Γυρίζω τον φακόν προς τα πάνω να τα δείτε τζαι σεις.



Έν τζαι εν μόνον σήμερα, εν καθημέρα έτσι, αλλά όπως επελλάναν η μηνάες μας, τζαι έσιει ένα μήναν έν εβρεξεν σταγόναν πας τες Άλπεις, ο αέρας εν πολλά ξερός τζαι ότι αεροπλάνον περάσει αφήνει γραμμήν για καμπόσην ώραν. Τζαι τες άλλες ημέρες εν το ίδιον ξιμαρισιόν τζειπάνω τζει, αλλά απλά εν το θωρούμεν. Πουν να πάν άραγες σου τζεινοι οι καπνοί ούλλοι ; Η ατμόσφαιρα, λαλεί ο Αλκόρ, είναι τόσον λεπτή σε σχέσην με την γήν, όσον το πάχος του βερνιτζιού πας έναν αφκόν. Πού να χωρέσει μάνα μου τουτον ούλον τον καπνόν που φκάλλουμεν. Τζαι ύστερα διερωτούμαστιν γιατί εξιχαντακωθήκαν οι μηνάες μας.

Σιύφκωντας πάλε πας την γαουροπαθκιάν μου έππεσεν τ΄αμμάτιν μου πας σε μιαν Βερονίκην



Βερονίκη μου συχχώρα μου που δεν επρόσεξα τα κάλλη σου πρίν. Έκοψες πολλά ψιντρή για να σε δώ που τζει πάνω ψηλά που με κρατούν τα πόθκια μου. Πόση είσαι ; Οκτώ χιλιοστά πράμαν. Χάτε έναν πόντον. Την Γαουροπαθκιά που εν θκυό – δκυόμισι πόντους διάμετρο χαζίριν να μεν την δω, όι εσέναν που είσαι μιτσόττερη που την μισήν της.

Χάτε να σε φωτογραφίσω τζαι σέναν, τζαι να σου ευχηθώ να μεν έρτει πίσω ο Απρίλλής τζαι τα σιόνια τζαι να σου κρούσουν τα ωραία σου τα πέταλλα. Λαλούν ότι οι κλιματικές αλλαγές δεν είναι κατ΄ανάγκην παντού αύξηση της θερμοκρασίας. Αλλού θα κάμνει παραπάνω κρυάδαν, τζαι αλλού πύρουλλον. Αλλού, πότε κρυάδαν τζαι πότε πυράν.

Φοβού την άνοιξην Βερονίκη, ιδίως άμαν έρτει πρώμα. Η Γαουροπατημαθκιά αντέχει την κρυάδαν, εσού όμως έτσι ντελικάτη που είσαι εν να την αντέξεις;

Υ.Γ. 1 Μέχρι να τυπωθεί το κείμενον έμπην ο Μάης. Δηλαδή κλιματικά ο Ιούνης. Εποροβίσαν πιλέ τα κκεραζούθκια. Δεν έγινεν πισωγύρισμαν τζαι η Βερονίκη ετέλειωσεν τον κύκλον της ζωής της χωρίς να την κρούσει το σιόνιν. Ο Απρίλης του 2008 είναι ο πιό θερμός των τελευταίων 146 χρόνων στην Κεντρικήν Ευρώπην. Η φύση προειδοποιεί εναγωνίως στέλνοντας μας φκιορούθκια. Κανενού όμως δεν ιδρώνει το φτίν του. Σε λίγο θα μας στείλει άλλα σημάθκια, πιό αυστηρά, χωρίς λύπησην καμίαν, ούτε για την καλοπέρασην μας, ούτε για τον ακριβόν μας πολιτισμόν, ούτε για την ελευθερίαν την δικήν μας ή τζείνην της αγοράς.

Υ.Γ 2 απάντηση στην ερώτησην γιατί οι γαουροπατημαθκιές βλαστουν στην νάκραν της στράτας: διότι νομίζουν ότι εγίνην κοσμοχαλασμός, ότι έσκασεν κανένα βουνόν τζαι βουρούν να εποικίσουν τζαι να δώσουν ζωήν στο νεκρόν χώμα.