Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2007

Κκεραζούθκια πρώμα

Σήμερα 16 του Ιούνη εσύναξα κεραζούθκια. Οι αθθοί που σας έβαλα σε φωτογραφίαν τον Απρίλην είναι ήδη καρπός ψημένος μέλιν. Φέτη εν εσκουλουτζιάσαν. Έσιει 5 χρόνια που προσπαθώ να κάμω κεράζια βιολογικά αλλά το πρόβλημαν που μου φκαίνουν υπερβιολογικά τζαι τρών τα τα σκουλούτζια τζαι οι μαυρότζικλες. Ας είναι, τουλάχιστον τραουδούν τζαι κάμνουν μας αμπιάνς. Παρά να τα ψεκάζω τζαι να δηλητηριάζω τον εαυτόν μου τζαι τα μωρά, επροτίμουν να τα κάμνω δώρον στα ζά του θεού. Φέτη ήβρα τέγνην να μου μεινίσκουν τζαι μένα λλία. Ας εν καλά τζεινος που εμελέτησεν την κεραζόμουγιαν, εφκάλαν κάτι παγίδες που τες τραβά τζαι κολλούν πάνω. Έτσι, εν γεννούν αυκούιν πα σε κάθε κεράζιν τζαι γλυτώνει ο καρπός. Η τέγνη έπιασεν. Συνάοντας θα έφαα μιάν οκκάν. Πού τζαιρός που εγόραζεν η μάνα μου μιάν οντζιάν που ήταν αρκιβά εις το Βαρώσιν, τζαι μοιραζούμαστιν τα που τέσσερα με τους αρφούες μου…

Κανονικά, μέσα Ιούνη τα κεράζια τελιώνουνται στην πεδιάδαν. Σε 800 μέτρα υψόμετρον όπου κατοικώ έρκουνται τρεις εφτομάδες ύστερα. Φέτη όπως επερίγραψα σε δκυό προηγούμενα αναρτήματα, οι μηνάες μας εχάσαν τον ππούσουλαν τους. Μαζίν τους τζαι γω.

Οι επιπτώσεις του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι ήδη μες την αυλήν μου. Τον τελευταίον τζαιρόν τα σημάθκια πικνώνουν τζαι το φκορούιν που έδωκεν την αφορμή του πόστ του Απρίλη ήταν το στοιχείον που έκαμεν το ποτήριν να ξισιειλίσει. Επουκουππηστήκαν ο βεβαιότητες μου. Έχασα τα σημεία αναφοράς που εβασίζετουν ότι πιό γνώριμον έχτισα στην ζωή μου: η δουλειά μου.

Εδούλεψα 15 χρόνια ερευνητής στο Πολυτεχνείον της Λωζάνης. Έπρογραμμάτησα λογισμικά που προσομοιώνουν το εσωτερικόν κλίμαν των κτηρίων. Έμαθα κόσμον τζαι κοσμάκιν να σχεδιάζει βιοκλιματικά. Εσυμβούλεψα δεκάδες αρχιτέχτονες στον βιοκλιματικόν σχεδιασμόν δεκάδων κτηρίων. Ότι έκαμα μέχρι σήμερα είναι λάθος. Το κλίμαν άλλαξεν. Η Κεντρική Ευρώπη εγίνην Μεσόγειος. Οι Ελβετικές νόρμες λαλούν μας να σκεδιάζουμεν για το καλοτζαίριν 29 μισι βαθμούς μάξιμουμ. Ο «κάυσωνας» των 29 μισι βαθμών κανονικά συμβαίνει 5 – 9 φορές τον χρόνον. Το 2003 εσυνέβην 60 φορές τζαι η θερμοκρασία έφκην στους 33 – 37 °C. 19΄490 αθρώποι επεθάναν εις την γαλλία πριν την ώραν τους που τον καύσωναν. Οι κλιματικές αλλαγές εστερήσαν στον γαλλικόν λαόν στο σύνολον του 2 μήνες ζωήν. Πέρσι αρκές του Ιούνη έκαμεν 35 βαθμούς. Έπεψα γράμμαν στην μετεωρολογικήν υπηρεσίαν που μας επούλησεν τα κλιματικά δεδομένα που χρησημοποιούμεν στην δουλειά μας.

– «Ρέ κουμπάρε, λαλώ του, λαλείτε μας ότι η θερμή μέρα του καλοτζαιρκού εν 29 βαθμούς. Σήμερα επροβλέψετε 35. Τί θα πώ στους πελάτες μου που να κρούσουν που την πυράν μες τα βιοκλιματικά που τους εσχεδίασα;»

Ακούστε απάντησην: «Τα δεδομένα κύριε που σας εδώσαμεν είναι σωστά. Τσιεκάρετε τα στατιστικά τζαι θα δείται ότι ταιρκάζουν μια χαρά με τα δεδομένα δέκα χρονών 1990 – 2000. Εν αλήθκεια ότι που τότες ο τζαιρός άλλαξεν αλλά δεν μπορούμεν να προβλέψουμεν τι θα γινεί. Πρέπει να περιμένετε 5-6 χρόνια να δούμεν τι θα γινεί για να ενημερώσουμεν τζαι να αναθεωρήσουμεν τες βάσεις δεδομένων.»

Τζαι γώ πώς θα δουλεύκω μέχρι να αναθεωρηθούν τα δεδομένα. Τζαι αν συνεχίσει να βράζει ο τζαιρός όπως λαλούν; Πού θα πάει να σταματήσει;

Περιμένοντας νέα κλιματικά δεδομένα κάμνω προς το παρόν πιστόλες με τα ράμματα. 10 χρόνια σπουδές, 10 χρόνια πείραν τζαι να κάμνουμεν λοαρκασμούς κομπογιαννίτικους. Η «επιστημονική» μου λοιπόν σκέψη εσύγκοψεν 33 βαθμούς για την Γενεύην. Δεν έχω καμιάν επιστημονικήν βάσην αλλά αν πιάννω τι μου λαλούν οι νόρμες που εδουλέψαν 50 χρόνια τώρα, είμαι κίττος. Αν πιάσω 35 βαθμούς εν να θέλει να τους βάλλουμεν ούλλους air conditioning τζαι το έαρκοντισιον δακάτω εν απαγορευμένον που τον νόμον για εξοικονόμησην ενεργείας. Πιστόλες με τα ράμματα λαλώ σας.

Φέτη έκαμεν 29μισι βαθμούς στες αρκές του Μάη. Τα κεράζια ήταν 3 εφτομάες πρώμα. Η φύση πέμπει μας φκιόρα. Πέμπει μας φρούτα πριν την ώραν τους. Εμείς τον χαβάν μας. Η ατομική μας ελευθερία θέλει αυτοκίνητον για να νοιώθει άνετα. Θέλουμεν σπιτούιν βραστικόν τον σιειμώναν τζαι δροσερόν το καλοτζαίριν δίχα να το απομονώννουμεν. Η απομόνωση εν ακριβή λαλούν. Αν βάλω απομόνωσην θα ξοθκιαστώ, τζαι μετά πώς θα βάλω μάρμαρον ή γρανίτην να πατώ πάνω; Αν βάλω αντλίαν θέρμότητας τζαι ξοθκιαστώ πως θα κάμω τζαι τρίτην κρεβατοκάμαρην τζαι τρίτον αποχωρητήριον. Ταξιδάκια κάθε χρόνον με αεροπλάνον, πήενναι έλα με εικοσάρικα, κοσπεντάρικα, τρίαντάρικα αυτοκίνητα. Κρούζουμεν τον πλούτον των παιθκιών μας αλοάρκαστα τζαι παίζουμεν κουμάριν τες κλιματικές ισορροπίες του πλανήτη.

Ως πριν έναν μήνα ήμουν περιβαλλοντιστής για να είμαι της μόδας, για να είμαι in, για να διαφέρω που τους αμόρφωτους τζαι που τους αμπάλατους, για να κάμνω το κέφιν μου, για να σπάζω πλάκαν. Αυτούς που επροβλέπαν καταστροφές εθεώρουν τους νέους ιεχοβάες, φοβικούς νεκρόφιλους που κάμουν projection πας το τέλος της ανθρωπότητας τες ανασφάλειες τους ούλλες τζαι τον φόβον του θανάτου.

Τωρά μπορώ να πώ ότι είμαι οικολόγος γιατί αυτόν μου επιβάλλει η ανάγγη (όι να νομίσεται τωρά του Περδίκη τζαι μαλακίες).

Ως προχτές οι κλιματικές αλλαγές ήταν θεωρίες. Έννοιες αφηρημένες. Κούβέντες για να λαλούμεν στους φοιτητές να περνά η ώρα τζαι να κάμνουμεν που τους ερεθίζουμεν την σκέψην. Εικόνες για να πουλά τα έργα του ο Al Gore τζαι να το National Geographic. Προβλήματα για τους άλλους. Σήμερα εκατάλαβα ότι οι κλιματικές αλλαγές είναι μες την αυλή μου.

Η φύση πέμπει μας φκιορούθκια τζαι φρούτα πρώμα.
Ας τα πιάουμεν τζαι ας την ευκαριστήσουμεν πιάνοντας σοβαρά την προειδοποίησην της. Εμείς εκόψαμεν τυχεροί τζαι λαμβάνουμεν φκορούθκια, άλλους πέμπει ξηρασίες, καταιγίδες, τυφώνες κατερίνες, πλημμύρες τζαι άνοδον της στάθμης της θάλασσας. Ίσως δεν εν ακόμα αργά για να δράσουμεν σαν ανθρώπινον είδος. Η φύση άμαν πιάει τον νόμον στα σιέρκα της ούτε λοαρκάζει ούτε λύπησην καμίαν δείχνει για τον πολιτισμόν του ανθρώπου ή για την ατομικήν ελευθερίαν. Με φτωχόν ιξέρει με πλούσιον, με καλόν με κακόν, με μεγάλον, με μιτσίν.

Η φύση θέλει κολάτζιον τζαι σέβας.
Πολλές φορές θέλει να την αφήκουμεν ύσηχην. Αυτήν την στιγμήν μας το ζητά ευγενικά. Ας της πολοηθούμνε πριν να θυμώσει. Το πρόβλημαν που η δράση ενός ατόμου έχει αξίαν μόνον για το άτομον. Τζαι η φύση θέλει απάντησην που το ανθρώπινον είδος ολόκληρον. ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

Τωρά εγώ ποιος είμαι για να σου πω εσέναν να ξυπνήσεις;


Ήταν απλά μια ψηφιακή κραυγή.