Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Αθήνα αγαπώ σε

Δεν ήρτα να σε δω όταν σε εστολήσαν τζιαι σε αππώσαν για να σε παντρέψουν εις στα ολυμπιακά παζάρκα. Νυφφικά με δανεικά μου είναι καχύποπτα πράματα. Ήρτα πριν. Έρκουμαι τώρα.

Προτιμώ να σε βλέπω γυμνήν. Δεν με τραβούν ούτε οι ψεύτιτζιοι έρωτες, ούτε οι γορασμένοι.

Αρέσκεις μου τζι αγαπώ σε όπως είσαι. Προτιμώ σε έτσι.
(αυτήν την φωτογραφίαν κάμε κλικ να την δεις μεγάλην)

Στο περιθώριο σου έχει θυσαυρούς ομορκιάς για το μμάτιν που θέλει να τους δει.

Πάθος

Πνεύμαν

Τρυφεράδαν

Όνειρα

Ταπεινήν ομορκιάν

Νήλιον

Ντελικατέσσαν

Έχει ακόμα άχτιστα κάκκαφα δίπλα που το κέντρον σου πάνω στα οποία συνεχίζουν να φυτρώνουν τα ίδια τοξικά ή γιατρικά φυτά που εβλαστούσαν τον τζιαιρόν που εδηλητηριάσαν τον Σωκράτην

Βλαστούν ακόμα σκλεροί άκανθοι κορυνθιακού ρυθμού

Πάνω που ούλλα όμως η γλύκα σου

Τζιαι ιδίως το καπουτσίνο που κάμνεις.

Τες πραγματικές σου αξίες έδειξες σε ώρες δύσκολες.

Φακκά η καρκιά μου με την δική σου,
χωρίς να αγαναχτώ,
παρά όλην την αγωνίαν.

Αγαπώ σε.

6 σχόλια:

Moonlight είπε...

Εγώ αγανακτώ.... τζαι εν νομίζω ότι εν λάθος.... :S
Εκάμαν τα μόνοι τους σκατά. Εν μιλώ για την οικονομία. Μιλώ για το ότι τόσοσ κόσμος εν τζιμέσα τζι ο ένας πας στον άλλο, για τέθκια πράματα...

Ανώνυμος είπε...

πριν αγανάκτας;

Aceras Anthropophorum είπε...

Για να αγανακτάς πρέπει να έσιεις να προτείνεις τζιαι λύσεις που να μπορούν να φέρουν καλλύττερον αποτέλεσμαν.

Το να αγανακτάς μούχτιν τζιαι συνόξοα, μπορεί να έχει έναν θετικόν αποτέλεσμαν: να δείξει το μέγεθος ενός προβλήματος. Μετά την διάγνωσην όμως;

Εγώ δεν έχω λύσην άλλην να προτείνω, για αυτόν αρκούμαι να σιωπώ (με τον τρόπο μου), παρόλον που ο πόνος είναι δύσκολος.

Έχω την ελπίδαν ότι αυτόν που γίνεται τζιεικάτω θα φκάλει κάτι καλόν, κάτι νέον. Προς το παρόν κανένας δεν χαλά. Οι ελπίδες για αναγέννησην είναι ακόμα ακέραιες.

Kai Na Katharisoume Tous Kakomoutsounous είπε...

και όπως πάντα συμβαίνει, τα πράγματα θα χειροτερεύσουν προτού αρχίσουν να καλυτερεύουν.

Aceras Anthropophorum είπε...

Στον κόσμον των media. Αν κοιτάξουμεν όμως τον κόσμον τον πραγματικό, τα πράματα παν πάντα προς το καλύτερο με μερικά σκαμπανεβάσματα. Δες τι ήταν η Ελλάδα τζιαι η Κύπρος πριν 50, πριν 40, πριν 30, πριν 20, πριν 10 πριν 5, πριν 4 πριν 3, πριν 2, πριν 1 χρόνο. Είμαστεν πάντα καλύτερα άμαν έχουμεν μιαν ολικήν εικόναν. Ο κόσμος δεν είναι μόνον η λογιστική της κυβέρνησης. Το ότι τα χτίσματα ήβραν τα όρια του συστήματος τζιαι εσταματήσαν κάμνει μιαν τοπικήν αναταραχήν στον τομέαν τούτον αλλά δες την ανάπτυξην στον τομέαν του περιβάλλοντος. Πετάς πουπάνω που την Εβοιαν τζιαι είναι δάσος από ανεμογεννήτριες. Πριν λλίον τζιαιρόν έμεινα μπλοκαρισμένος που το λιμάνιν της Λάρνακας ώς τες καμάρες διότι είχεν έναν σπέσιαλ κονβόι με τρεις σωλήνες 30 μέτρα μάκρος τζιαι 6 διάμετρον που επηαίνναν κάπου να στηθούν σε κάποιον κυπριακόν λόφον. Πριν 2 χρόνια δεν είχεν υπεραστικά λεωφορεία, φέτος έχει. Πρόπερσυ δεν μπορούσες να πας στο αεροδρόμιον με λεωφορείον. Πριν 5 χρόνια όλα τα ποσκούπια επηαίνναν στες χωματερές. Τωρά στους Χυτά, πριν 5 χρόνια όλοι οι βόθροι επηαίνναν στο υπέδαφος, τωρά στους βιολογικούς που ανακυκλώνουν το νερόν τζιαι μαζεύκουν τα κωλοβακτηρίδια. Ακόμα τζιαι σε επίπεδον κουλτούρας. Στο τελευταίον ταξίδιν μου είδα κατά το ηλιοβασίλεμαν τουλάχιστον 50 άτομα να κάμνουν χρήσην του πεζόδρομου που εκάμαν στο χωρκόν μου για τί; για να αθληθούν παρακαλώ, τζιαι να διορθώσουν την γραμμήν του σώματος τους. Ηλικίες από 5 μέχρι 75 χρονών.

Ο κόσμος πάει μπροστά, εκτός για τα media που δεν μπορούν να πουλήσουν στες ειδήσεις τζιαι στες στήλες άλλον από δυστυχίαν. Η ευτυχία τζιαι η χαρά είναι banal πράμαν τζιαι δεν πουλεί. Τι όμορφον πράμαν όμως η χαρά του κόσμου να είναι banal πράμαν τζιαι τα μόνα προβλήματα που σου μεινίσκουν να λύσεις είναι τα υπαρξιακά!!!

politispittas είπε...

Έτσι.