Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Για έναν ανηξήγητον λόγον είμαι βαθκιά θλιμμένος αυτές τες μέρες

.
.


14 σχόλια:

Λεμέσια είπε...

Το συνυπογράφω...Θλίψη βαθύτατη...Για τίποτα δεν έχω όρεξη αυτές τις μέρες...
Νομίζω παίζει ρόλο και το γεγονός ότι είμαστε μακρυά και δεν μπορούμε να συνεισφέρουμε έμπρακτα στις αλλαγές. Σκέψου όμως, την Κίνηση Πολιτών που συστάθηκε και πάρε λίγο κουράγιο. Κάτι τέτοια δε συμβαίνουν κάθε μέρα στην Κύπρο. Ο κόσμος αντιδράει και ας μη γνωρίζει προς τα που να πρωτοφωνάξει ακόμη, εναντίον των δικαστηρίων, εναντίον της αστυνομίας, των δικηγόρων, των πολιτικών; Είναι ίσως μόνο η αρχή, αλλά δε λένε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός; Ας ελπίσουμε...

rose είπε...

και εγω :-(

Ανώνυμος είπε...

Εγώ ξέρω γιατί Ασέρα.
Κάτω στην Πόλη κλείουν σχολεία.
Ο ποιητή μηνά τους ότι "γράφουν μιαν μαύρη σελίδα στην ιστορία της Πόλης και της δικής τους".
Αμμά τούτοι έσιει τζερόν που εγινήκασιν περίφανοι στα αφτιά.

Μαρία Εμμανουήλ

Ανώνυμος είπε...

Γιατί κάποιοι προσπαθούν να κλείσουν το σχολείο Highgate - Ιστορικό και Ανάλυση των Πολεοδομικών Θεμάτων

της Μαρίας Εμμανουήλ



http://falies3.wordpress.com/2009/03/13/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%b1%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bd/

Nikolas είπε...

ισως φταινε τα φεγγαρια...

psychia είπε...

Η θλίψη σου εν κολλητική. Ιδίως μετά τον Κεμάλ...

stalamatia είπε...

Ασερα μου τι έπαθες?Απογοήτευσε σε πολλά η πατρίς?όταν λέω πατρίς εννοώ αυτούς που κατοικούν εκεί.Φιλούθκια και περαστικά σου /μας.

gregoris είπε...

εγιώ φίλε μου έννεν θλιμμένος που είμαι αλλά νευριασμένος με τα όσα θωρώ τζιαι απογοητευμένος με το ΑΚΕΛ που εμετάτρεψεν το "κρύψε να περάσουμεν" σε επιστήμη τζιαι με τους φοιτητές που το εφαρμόζουν με θρησκευτική ευλάβεια.

Aceras Anthropophorum είπε...

Η απογοήτευση Γληόρη μου είναι μια που τες πιό οδυνηρές μορφές της θλίψης.

Είναι τζιαι οι κυκλοθυμίες του τζιαιρού. Εσιειμώνιασεν πάλε. Σιονίζει σαν να τζι έν Φερβάρης.Λες τζιαι ο τζιαιρός προσπαθεί να μιμηθεί τα πάνω τζιαι τα κάτω των μάταιων προσδοκιών.

gregoris είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=pSujHbm-rG8

αφιερωμένο
για να θυμηθείς το περσινό φερβάρη που ήσουν χαρούμενος τζιαι να ξαναχαμογελάσεις...
τζιαι να θυμάσαι ότι εν πρέπει να αφήνουμεν κανένα να μας κλέφκει ούτε την μουσική ούτε την χαρά μας

gregoris είπε...

τζιαι προπαντώς την ελπίδα μας

ρίτσα είπε...

εγώ πάλε είμαι καλύτερα από την προηγούμενη βδομάδα.

κολληστε πουμένα:)

δεν είχα ξανακούσει την αυθεντική εκτέλεση.

η φωνή του κι αν είναι βραχνή, μαγική, παραμυθένια

dokisisofi είπε...

εγιώ πόψε

Διάσπορος είπε...

Aέρφιν έθθα ξιάσω που μου έγραψες τον Νιόβρην που εππέφταν τα φύλλα οτι εσέναν αρέσκει σου το τέλος του σιειμώνα γιατί νώθεις τηγ γήν να ξυπνά πουκάτω που το σιόνιν, τζιαι να εν γεμάτη η φύση ζωντάνιαν. Κάμε πομονήν τζιαι μέμ μου μαραζώννεις γιατί έν έρκεται η άννοιξη χωρίς να γενούν αδικίες σωρό, να πατσίσουν τους τζοιμισμένους καμπόσον, τζιαι να τους ι ξυπνήσουν. Ο σιειμώνας εννα περάσει, τζαι στες παγοχώρες μας τζιαι στη νοητικήν φύσην τους συμπατριώτες (όσους ζιούν σσιεπαζμένοι το σιόνιν της αδράνειας τζιαι της άγνοιας-καλοπέρασης) ...