Aceras Anthropophorum

Help!!!

2012-01-28T13:46:00.000+01:00

Χέεελπ

Έσιει τζιαιρόν να αναρτήσω ποστάτζιην.

Δεν είναι που θωρώ τα χαλαμάντουρα που αφήκαν πίσω τους ο Λυσσαρίδης, ο Κληρίδης, ο Τάσσος ο Σπύρος να προσπαθούν να δώκουν στην ύπαρξην τους αξίαν τζιαι στον λόγον τους βάρος τζιαι νόημαν τζιαι πιάννει με θλίψη. Αντίθεση, χάζιν κάμνω.

Ούτε τζιαι πιάννει με κατάθλιψη που θωρώ τον ψηφιακόν όχλον πουκάτω που αναρτήσεις άρθρων του κώλου σε εφημερίες του διαδιχτύου να γαμούν σσίστους, να σιέζουν αξυπνόκωλες ατάκες εναντίων των πολιτικών, να κλάννουν ποδοσφαιρικά συνθήματα τζιαι ξητιμασιές. Αφούς τους είδα στον στρατόν, στο ινστιτούτον, στον καφενέν ακόμα τζιαι σε χειρότερην έκδοσην. Μπόφ… Ο καθένας εις τον κόσμον του.

Δεν περνώ καν σε περίοδον κάποιου προσωπικού αδιεξόδου που να με βάλλει σε κατάστασην φόου, έννοιας, ή θλίψης. Πάω καλά τζιαι βρίσκω τα ισοζύγια στην ζωή μου μεταξύ τζιείνων που κάμνω τζιαι θέλω τζιαι τζιείνων που να κάμνω τζιαι να μεν θέλω. Δουλειάν πολλή έχω. Πάααρα πολλήν. Αλλά η δουλειά δεν κάμνει κακόν. Αντίθετα. Ιδίως άμαν έσιεις αποτελέσματα. Τζιαι αποτελέσματα έχω όπως τα θέλω.

Τίποτε, τίποτε!!! Μεν γυρεύκετε ψύλλους μες τ΄άσιερα. Πάω καλά τζιαι θωρώ το παρόν τζιαι το μέλλον με γαλήνην τζιαι ηρεμίαν. Ούτε καν οι καρκίνοι, οι αρρώσκιες, οι θανάτοι, αθρώπων που αγάπησα με καταβάλλουν. Je prends act ότι φέρει η ζωή, τζιαι πάμεν πάρα κάτω με τζιείνα που μπορούμεν να κάμουμεν.

Ο λόγος που δεν ηγράφω είναι που έσπασα να έβρω τρόπον να αναρτώ γραψίμια σε μορφήν ψηφιακού βιβλίου υπό μορφήν EPUB αρχείου, που να μπορεί ό άλλος να το θκιαβάζει είτε πάνω στην ανάρτησην του μπλόγκ όπως http://monocle.inventivelabs.com.au/ , είτε να το κατεβάζει τζιαι να το θκιαβάζει πας τον ψηφιακόν αναγνωστήραν του αν έχει. Εγόρασεν ο αρφός μου άηππα τζιαι θέλω α του κάμω δώρον το πρώτον μου ψηφιακόν βιβλίον. Έκαμα το σε αρχείον EPUB αλλά δεν ηβρίσκω τρόπον να το αναρτήσω. Θεωρώ το μεγάλην αγένειαν να κάμεις του άλλου δώρον τζιαι να του στείλεις απλά έναν αρχείον EPUB. Είναι σαν να του γοράζεις έναν ρολόιν τζιαι διάς του το μες την σακκούλλαν την νάιλον του παντοπουλείου.

Θέλω βοήθειαν που έναν κκομπιουτεράν, αν υπάρχει τρόπος να αναρτήσω τα ebooks που εγραψα τζιαι που εν να γράψω πας το μπλόγκ.

Υπάρχουν τρόποι. Ο Λινοπάμπακος κάμνει τα pdf τζιαι βάλλει τα πας το scribid, ο Λάκης ο Φουρουκλάς εκδίδει τα πας το lulu.com. Με την ίδιαν λογικήν λειτουργεί τζιαι το isuu.com.

Ναι. Αλλά δεν τα θέλω τούτα. Πρώτον δεν τα θέλω σε pdf διότι το κείμενον δεν προσαρμόζεται πας τους ψηφιακούς αναγνωστήρες (ενώ το epub προσαρμόζεται)τζιαι δεύτερον διότι αηδίασα τον εμπαιγμόν που σου κάμνουν τούτα τα ψευδοδωρεάν των αμερικάνων τζιαι των εγγλέζων. Φοβού αμερικάνον δώρα φέρονταν, έιτε στην ζωήν, είτε πας το ίντερνε. Δέτε πως μας ακαβαλλήσαν τα facebook, τα google, o politis-online που τους διάς την μίλλαν σου τζιαι πιάννουν την τζιαι τηανίζουν το βλαντζίν σου να σου το πουλήσουν επεξαργασμένον. Πρώτα κολατζιέφκουν σε με τα ιμίσς-μούχτιν τζιαι μόλις καλομάθεις έρκεται το τιμολόγιον. Το μούχτιν δεν υπάρχει για κανέναν εκτός που αν είναι κοινωνική παροχή που την δικαιούσε διά νόμου τζιαι θα την πληρώσει ο άλλος μέσον του κράτους ή αν είναι κάποιου είδους ανταλλαγή είτε μεταξύ δύο ατόμων είτε μεταξύ πολλών μέσα σε έναν κοινωνικόν δίχτυν. Τζιαι μιας τζιαι θα γοράζω, θέλω να γοράζω αυτόν που αποφασίζω. Όχι να μου γελά ο άλλος τζιαι να γίνουμαι το περιπαίξιμον του.

Θα μου πείτε τζιαι ο blogger το ίδιον κάμνει. Ναι. Αλλά τες διαφημίσεις ακόμα επιλέγεις αν τες θέλεις. Που την ημέρα που θα εν αναγκαστικές, θα πάει τζιαι ο blogger στον γαμόσιηστον. Άρκεψα έναν μπλόγκ πάνω στο wordpress τζιαι τι μου εκάμαν οι άθλιοι; Μούχτιν μούχτιν, έπιασα έναν ττέμπλει που μου άρεσεν, τζιαι μόλις επήα να αλλάξω το ελληνοπρεπές γαλαζούιν χρώμαν του τίτλου να βάλω έναν κότσσινον θερμόν γεματίν που μου αρέσκει, εθέλαν θέρτι $$$. Είπα τους τζιαι γώ «όι @@» τζιαι ήρτα πίσω στον blogger. (έτσι είπα τζιαι του Πολίτη που θέλει 70 €€€βρούθκια για να κάτεβάσεις την εφημερίδαν της ημέρας τζιαι δεν κατεβάζων πλέον ούτε καν την παγιάτικην που σου αφήννουν για παρηορκάν. Αν θα γοράσω εφημερίαν θα πάρω καμιάν που είναι τζιόλας, δηλαδή αναγκαστικά που το εξωτερικόν).

Παραμένει μου το πρόβλημαν όμως που δεν μπορώ να αναρτήσω epub σε μορφήν ebook τζιαι εβαρέθηκα να διώ μόνος μου γυρόν του μπάκαρη. Για αυτόν ζητώ σας βοήθειαν αν ηξέρετε έναν τρόπον που να μπορώ να το κάμω.

Τζιαι για να κάμω την ερώτησην πιο συγκεκριμμένην για τους κκομπιουτεράες που ξέρουν προγραμματισμόν πάνω στο ίντερνε: είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσω javascript μέσα σε μιάν ανάρτησην του blogger? Εδώ διούν σου έναν opensource ψηφιακόν αναγνωστήραν αλλά δεν ηξέρω πως να τον ενσωματώσω στην ανάρτησην όπως κάμνουμεν με έναν plug-in βίντεο γιούτιούμπ ή με έναν ψηφιακόν μαγνητοφωνούιν. Εκτός πάλε που αν ηξέρετε έναν πραγματικά ελεύθερον εκδοτικόν χώρον χωρίς διαφημίσεις, που διαθέτει ψηφιακόν αναγνωστήραν τον οποίον να μπορείς να ενσωματώσεις στα ποστάτζια σου, κάτι σαν τούτον:

occupy την πράσινη γραμμή

2012-01-14T16:14:00.002+01:00

Ούλλη η γή εκαλύφτην που κουγκρίν, που άσφαλτον, που ομπρέλλες της θάλασσας.

Εμείναν κάτι χαντάτζια του περιθωρίου τζιαι κάτι τραχώνια απόμερα όπου βλαστούν ακόμα μαυρομμάτες, κρίνοι του γιαλού, ορχιδέες τζιαι μιτσικόριδα.

Η φωτογραφία παρμένη από εδώ

Γεύσεις που την Ελλάδαν του αύριο

2012-01-02T23:49:00.001+01:00

Με 6.20€ μπορείτε να δοτζιμάσετε γεύσεις που την κοινωνίαν του αύριο. Βιολογικόν λάδιν Καλαμάτας κλιματικά ουδέτερον. Ή το άλλον, βιολογικόν αγουρέλαιον Γέρας που την Μυτιλήνην.

Ξέρετε τι σημαίνει κλιματικά ουδέτερον; Σημαίνει ότι το χωράφιν μέσα στο οποίον εκαλλιεργήθην αυτόν που θα φάτε, εκτός που το προϊόν, επαρήξεν τζιαι την απαιτούμενη ανανεώσιμη ενέργεια που εχρειάστηκεν για να παραχθεί το προϊόν, να συσκευαστεί τζιαι να φτάσει στο τραπέζιν σας.

Ο αγρότης του αύριον δεν είναι κούνος. Δεν είναι αγράμματος που θέλει να κάθεται τζιαι να τον πκιορώννει το κράτος ή να πιάννει επιχορηγήσεις που την Ευρωπαϊκήν Ένωσην. Ούτε τζιαι πκιάννει τες επιχορηγήσεις, ή πουλεί τα μισά του χωράφκια σε οικόπεδα, για να γοράζει μερσεντάρες τζιαι να καπαρτίζει σαν το γύφτον που εκέρδισεν το λαχείον του.

Ο αγρότης του αυριον εν τζιείνος που έπιασεν τες επιχορηγήσεις τζιαι τες επένδυσεν. Εκτός που λάδιν, σιτάριν, πατάτες, το χωράφιν του παράγει τζιαι την απαιτούμενην ενέργειαν για την καλλιέργειαν. Εκτός που επενδύσεις σε μηχανές επένδυσεν τζιαι σε γνώσην. Έμαθεν την επιστήμην να καλλιεργεί φυτά τζιαι μεν ηγρειάζεται να τα λούννει με δηλητήρια για να μεν του τρώει την παραγωγήν ο δάκος, ο περονόσπορος ή η λίτα. Πας τα δεντρά του έρκουνται τζιαι φουλιάζουν πουλιά τζιαι δεν ηψοφούν που τα ψεκάσματα. Τα έντομα βρίσκονται σε ισοζύγιον τζιαι τα βλαβερά περιορίζονται που τα ωφέλημα ή που τα πουλιά που τα τρώσιν. Το χώμαν εν καρπερόν που βιολίπασμαν τζιαι όι που χημικά νίτρα τζιαι φωσφόρα. Αερίζουν το, οργώννουν το, αναζωογονούν το τα σκουλούτζια της γης με δίχα ενέργειαν. Το χωράφιν εν έναν οργανικόν οικοσύστημαν σε ισοζύγιον.

Ο αγρότης του αύριον δουλέφκει με μεράκκιν να σου δώσει κάτι να το φάεις τζιαι να ευφρανθεί η ψυσιή σου. Τζιαι νώθει ότι τρως τζιαι σιαίρεσαι τζιαι σιαίρεται τζιαι τζιείνος.

Εδοτζίμασα τα τζιαι τα θκυο βιολογικά λάθκια της φωτογραφίας. Έβαλα λλίον αγουρέλαιον Γέρας τζιαι λλίον κανονικόν βιολογικόν λάιν Καλαμάτας μες σε μικρόν διαφανές πιατούιν με φόντον έναν άσπρον πιάτον για να φαίνεται καλλύττερα μες το χρώμαν του λαθκιού η ζωή του. Έπιασα βραστόν ψουμίν βιολογικόν με προζύμιν τζιαι έκαμα βουττίν. Με τρεις κόκκους άλας της θάλασσας πουπάνω αναδείχτηκεν μια που τες γεύσεις της Ελλάδας του αύριον, μια γεύση που σου ευφραίνει την ψυσιήν.

Το αγουρέλαιον είτε βιολογικόν είτε ξημαρισμένον τρώεται φρέσκον πριν να ταντζίνει, το κανονικόν βιολογικόν λάδιν το σέβεσαι τζιαι δεν το κάφκεις να το τρώεις ζωντανόν με δίχα τοξίνες πουπάνω που το φαΐν ούλλον μυρωθκιάν.

Χρόνια bio

2012-01-01T20:11:00.001+01:00

Χρόνια βιολογικά τζιαι γευσάτα

Πεντάχρονα. Περάστε να σας τζιεράσουμεν

2011-12-28T09:38:00.001+01:00

Η πρώτη ανάρτηση ήταν στες 7 του Γενάρη αλλά το όνομαν aceras anthropophorum τζιαι η εισαγωγή εγεννήθηκαν που τα τέλη του Δετζιέβρη 2006.

Ετοίμασα σας κάτι τζιεραστικά, έχουν το τζι οι μέρες.

Αν θέλετε να δείτε που κοντά τζιαι να θκιαβάσετε μιαν ετικέτταν, κάμετε κλίκ πας τες φωτογραφίες να τες μεγαλώσετε.

Για τους μπλογκάες.

Έκαμα σας έναν αρσινικόν μυρωδικόν να το βάλετε πας το κορμίν σας να το μυρίζεστε τζιαι να το ερωτεύκεστε. Να το ερωτεύκεστε τόσον πολλά που να σκορπάτε φερομόνες γυρόν σας τζιαι να θέλει το τέριν σας να σας κάτσει βούκκον που τον πόθον. Τζιαι αν μεν έσιετε τέριν, να σας βουρούν έξι υποψήφια πουταπισόν. Τζιαι ουδετερόφιλος να είσαστιν της νεκκλησιάς, θα σας ποθήσει η φούχτα σας να σας κάμει μαστίσσιν.

Πιάννετε λοιπόν 20 σταγόνες λάιν τ΄αθασιού του αψέκαστου. Αν έσιετε μέρες όφκαιρες τωρά που εν διακοπές, να πάτε στην Κοράκου τζιαι να ζητήσετε το σπίτιν της κυρίας Γιαννούλλας Λαζάρου*. Η βάση δεν πρέπει να έσιει δηλητήρια μέσα, είτε εν γνώσει αυτού που χτίζει πάνω, είτε εν αγνοία του. Να προσθέσετε μέσα θκυο σταγόνες λάιν του Κέδρου του Λιβάνιου ή του Άτλαντα (Cedrus Livanii ή Cedrus Atlantica). Ο άδρωπος πρέπει να στέκει στα πόθκια του γερά για να τον θέλει το πλάσμαν το ξένον. Τζιαι να μεν κουβαλεί θλίψην η έντασην. Ο Κέδρος τονώνει το πλάσμαν τζιαι εξατμίζει τες λύπες. Τζιαι διά κορμόν τζιαι δύναμην εις το κορμίν τζιαι καρκιάν εις την ψυσιήν. Να βάλετε τζιαι θκυο σταγόνες Αόρατον Κυπριακόν (Juniperus Foenicea). Τζιαι ο αόρατος είναι αρσινικόν δεντρόν. Εν τζιαι τούτον αιωνόβιον δεντρόν όπως τον Κέδρον, τζιαι παρόλον που δεν έσιει στητόν κορμόν, ξέρει να ελίσσεται τζιαι να πιάννει την φόρμαν που χρειάζεται για να περνά τα δύσκολα δια μέσου του χρόνου. Το λάδιν του αγαπά το τζιαι το κορμίν, τζιαι το δέρμαν. Καθαρίζει τζιαι απολυμαίνει ότι ξημαρισιάν θέλει το σώμαν να αποβάλει που το δέρμαν τζιαι γλυκανίσκει ότι ερέθισμαν έσιει. Εν τζιαι αντιπαχυσαρκικόν. Μετά να βάλετε μιαν σταγόναν Μύρον (commiphora mirrha). Γιατρέφκει πληγές βαθκιές, απωθεί ιούς, αγωνίες, φοβίες. Κανένας ματσισμός δεν μπορεί να σώσει τον άδρωπον που τους φόους του τζιαι που την αγωνίαν του να μεν τα φκάλει πέρα. Απλά καλύφκει τον να τους κρύφκει για να τους ηξηχάννει. Έχουν το τζιαι οι μέρες. Το μύρον έρκεται που την Ανατολήν, που την Αιθιοπίαν, την Αίγυπτον, την Παλαιστίνην. Που τζιει που έρκεται ο άθρωπος τζιαι οι πιο βασικές παραδόσεις της περιοχής μας. Τζιείνοι που εγράψαν τα ευαγγέλια εθεωρήσαν το τόσον ακριβόν όσον το λιβάνιν τζιαι τον χρυσόν. Διά ψυσιήν εις το πνεύμαν τζιαι κάμνει τόπον εις την αίσθησην για να νώσει το πλάσμαν τον κόσμον σου, το σώμαν του τζιαι το σώμαν του άλλου. Τζιαι άμαν αισθανθεί, ενώνει το σε με τους θεούς του τζιαι κάμνει το να νώσει έναν μητά τους. Θέλει τζιαι μιαν σταγόνα Λεβάνταν (levandula angustifolia). Άδρωπος με δίχα θηλυκόν νουν εν όπως το βουν τον ματσουκωμένον που βουρά ταπισόν του πανιού το κότσσινου, όπως τον πολεμιστήν τον άγριον που βουρά στην μάχην να σωθεί σκοτώνοντας, όπως το βολίτζιν το αδούλευτον, όπως το μέταλλον το ακατέργαστον που έσιει δυνατότητες πολλές αλλά χρήσην μόνον βόλιν για τα κανόνια. Μιαν σταγόναν όμως είπαμεν, όι παραπάνω. Είναι ούλλα ζήτημαν μέτρου. Εχτός που η λεβάντα γιανίσει κάθε πληγήν τζιαι απαλύνει κάθε πόνον, θκιώχνει το στρες τζιαι την νευρικότηταν. Αν δεν χαλαρώσει ο άδρωπος εν ημπόρει να πλησιάσει το πλάσμαν τζιαι να του δοθεί. Τζιαι άμαν εν δοθείς, η γλύκα εν μισοδότζιν. Τέλος για να στροντζυλέψει το άρωμαν τζιαι να έρτει να ζυάζει βάρτε τζιαι μιαν σταγόνα Νάρδον. Μαζίν με το Μύρον συνθέτουν τον έρωταν μες το άσμαν των ασμάτων του Σολομώντα.

Για τες μπλογκούες

Όσην αρσινικότηταν έσιει το προηγούμενον μείγμαν τόσην θηλυκότηταν θα πρέπει να έσιει τζιείνον που σας προτείνω εσάς.

Η ίδια βάση. Λάδιν που αψέκαστα θάσια κάρυα (αθάσια). Που την Γιαννούλλαν Λαζάρου τζιαι μόνον που την Γιαννούλλαν Λαζάρου* θα έβρετε τζιαι λάδιν Ροδογεράνιον. Δική της εφεύρεση. Αντί να κάμνει λάδιν ρόδον τζιαι λάδιν φκιούλιν ξεχωριστά, ανακατώννει πέταλλα τριανταφύλλου τζιαι φύλλα φκιουλιού τζιαι αποστάσσει τα μαζίν. Φκάλλει μιαν απίστευτην μυρωθκιάν ούλλον έρωταν άμαν την φινετσάρεις τζιαι την αλαφρύνεις. Μια σταγόνας Ροδόφκιουλον λοιπόν, θκυο αν θέλετε να εν πολλά έντονον τζιαι ανατολίτικον. Τζιαι μιαν σταγόνα Βασιλικόν. Η βασιλιτζιά είναι το πνεύμαν τζιαι η φινέτσα. Συν μια σταγόνα Λεβάντα, που είναι το κοινόν με του άνδρα. Μαζίν με το μύρον τα θκυό τούτα συστατικά ενώνουνται με τζιείνα του άνδρα τζιαι κάμνουν άνθρωπον. Στο τέλος τζιαι λλίον χαραχτήραν διότι ρόδα τζιαι πέταλλα μόνα τους δεν κάμνουν γεναίκαν. Θέλει τζιαι η γεναίκα πόθκια γερά να στέκει πάνω να κουμαντάρει το σώμαν της τζιαι τον κόσμον της. Μια σταγόναν Πατσούλιν (Pogostemon cablin) διά μαν νόταν ζέστης που τους τροπικούς τζιαι σιουρκάς σαν ακριβόν ξύλον.

Μετά που έναν ζεστόν μπάνιον, τρίβκεις το λάδιν πας το σώμαν σου. Αν το έχεις κακομεταχειριστεί παλιά για να γλυκάνεις την ψυσιήν σου, ίσως η ψυσιή να αντιδράσει τζιαι αντραπεί να το θωρεί. Αν πιάεις την σκέψην με το κολάτζιον θα δεχτεί το μύρον πρώτα, θα ξηχάσει τες αντοπές τζιαι θα δεχτεί τζιαι το σώμαν, ίσως αρκέψει διάλογον μαζίν του, ίσως αισθανθεί, ίσως μπει σε αρμονίαν με την ύλην.

Το σώμαν εν φύση. Ότι κάμεις της φύσης για να γινεί το δικόν σου δέχεται το τζιαι προσαρμόζεται. Έναν σώμαν αντέχει να του στιβάσεις ακόμα τζιαι 200 κιλά άγχος σε λίπος, αντέχει να μεν το γυμνάσεις ποττέ σου μέχρι να καταντήσεις να το κουβαλείς με τα τροχαρούθκια για να μεν κοπιάσεις, αντέχει να το ταΐζεις ποσκούπια, να το διαπερνάς μιαν ζωήν με τόνους λίπη, ζαχάρικα, αλκοόλες, καπνούς, χημικά, ντρόγκες. Προσαρμόζεται για να κάμει το δικόν της η σκέψη, όπως η γη προσαρμόζεται για να κάμνει το δικόν της η κοινωνία των αθρώπων. Διά γενναιόδωρα ότι μπόρει, όπως η γη διά ως που μπόρει. Διά ώσπου αντέχει. Διά ως που να το σκοτώσεις.

Είτε εσεβάστηκες μιαν ζωήν το σώμαν σου τζιαι εν όπως το δεντρόν το χαρούμενον, το ευλύγιστον, σφιχτόν τζιαι το ζωντανόν, είτε το εκαταχράστηκες, το εκακοποίησες τζιαι δεν ημπορεί να κινηθεί άνετα, επαραμορφώθην, εποσιείλωσεν, εσακκατεύτην, όπως τζιαι να ναι, είναι σώμαν. Τζιαι είναι ικανόν να αισθανθεί, ότι ώραν τζιαι αν ηνοιώσει σεβασμόν τζιαι αγάπην. Έτσι εν η φύση. Έτσι εν η γή. Ότι ώραν την κολατζιέψεις τζιαι της δώσεις κάτι που χρειάζεται, θα το ανταποδώσει διπλά τζιαι τρίδιπλα σε απόλαυσην. Ως που του αρέσκει δως του τρίψιμον, είτε στην μοναξιάν, είτε με συντροφκιάν. Άμαν καταφέρεις να το ερωτευτούν τα μμάθκια σου, τα σιέρκα σου, η όσφρηση σου, έχεις καλές πιθανότητες να το ερωτευτούν τζιαι τα μμάθκια τα ξένα, τα σιέρκα τα ξένα, το σώμαν το ξένον, το σώμαν που η σκέψη σου επόθησεν. Τες μυρωθκιές που του έβαλες θα τες αναμίξει με τες δικές του τζιαι θα φκάλει έναν άρωμαν μοναδικόν. Έναν άρωμαν δικόν σου**.

Tζιαι καλές γιορτές, τζιαι καλήν γρονιάν.

Έτσι για την ιστορίαν, βάλλω την πρώτην λίσταν από αγαπημέναν μπλόγκς που έκαμα. Ήταν πριν τα Κυπριακά Μπλόγκς που τα βρίσκεις τζιαιμαί συνάμενα. Η σειρά εν λλίον πολλά ιστορική όπως τα ανακάλυπτα το έναν μετά το άλλον.

* Δεν ηγρειάζεται να πάεις στην Κοράκου για να έβρεις το βιολογικόν αμυγδαλέλαιον τζιαι τα κυπριακά αιθέρια. Η κυρία Λαζάρου έχει έναν πλατύν δίκτυον διανομής, τζιαι άμα της τηλεφωνήσεις στέλλει σου τα τζιαι με το ταξίν. Ούλλα τα λάθκια της εν βιολογικά τζιαι βιοενεργειακά. Δεν κάμνει εντατικήν καλλιέργειαν. Ανακατώννει τα φυτά μες το χωράφιν για να προστατεύκει το έναν το άλλον. Δεν χρησιμοποιά χημικά τζιαι φέρεται στα φυτά σαν να τζιαι εν παιθκιά της. Τα προϊόντα της έχουν ψυσιήν τζιαι χαραχτήραν. Ούλλα του σιερκού. Όσα τζιαι να τα χρεώννει είναι χαλάλιν. Αξίζει να την υποστηρίξετε διότι είναι που τους Κυπραίους τους άσιλα, που τζιείνους που κάμνουν χαΐριν με τον κόπον, την σκέψην τζιαι την μάθησην, είτε που την θεωρίαν είτε που την πράξην. Ότι έχει μέσα κόπον γίνεται στες μέρες μας σπάνιο τζιαι έπιασεν μεγάλην αξίαν.

**Η συνταγή δεν εν κανόνας της νεκκλησιάς που πρέπει να τον ακολουθήσει το πλάσμαν κατά γράμμαν. Εν μια πρώτη πρόταση που σηκώννει διαφοροποιήσεις ή παραλλαγές. Εάν έναν που τα συστατικά δεν σας αρέσκει μην το βάλετε μέσα. Το μείγμαν ηστέκει τζιαι με τρία συστατικά. Ίσως να εν πιο κοντά στον χαραχτήραν σας άμαν εν βάλετε τζιείνον που δεν σας αρέσκει. Φυσικά, σε μείγμα η κάθε μυρωθκιά συμπεριφέρεται διαφορετικά παρά μόνη της. Δοτζιμάστε. Ο άθρωπος εν δοτζιμάζοντας που πάει ομπρός.

Kκουίζ 2: το ξανθόν έθνος

2011-12-21T14:07:00.000+01:00

Ποιόν είναι το έθνος που έσιει αδρώπους μαυράτσους με μαύρον μαλλίν πριν τα 30 τζιαι σκεμπέν μετά τα 40 τζιαι γεναίτζιες με ξαθθόν μαλλίν μετά τα 40 με σταυρούιν χρυσόν στον λαιμό;

Κουίζ για το έθνος

2011-12-20T21:19:00.002+01:00

Ποιός ήταν εθνάρχης του έθνους που ούτε θεωρεί πως υπήρξεν, ούτε θεωρεί πως υπάρχει;

Η πράσινη γεναιτζιά της Ελένης

2011-12-11T20:10:00.000+01:00

Η λέξη «γεναιτζιά» δεν είναι ακριβώς το αντίστοιχον του «αδρωπιά». Υποδηλώνει μεν την γυναικείαν αρετήν (όπως το «αδρωπιά» υποδηλώνει την ανδρικήν), αλλά το αρετή, σε σχέσην με το «αδρωπιά», μπορεί να σημαίνει απλά εντιμότηταν, τιμιότηταν, ειλικρίνειαν, γενναιοδωρίαν, ανεξάρτητα από τες ικανότητες τζιαι την δύναμην του άλλου να αντεπεξέλθει των προβλημάτων. Το αρετή σε σχέσην με το «γεναιτζιά», πέραν που τούτα ούλλα που σημαίνει το «αδρωπιά» απαιτεί την ικανότηταν της γεναίκας να αντεπεξέλθει, να τα καταφέρνει, να πετυχαίννει.

Τούτον το μπλόγκ υπάρχει εδώ σχεδόν τζιαι πέντε χρόνια. Αποφεύγω να γράψω πολιτικά της καθημερινότητας διότι η πολιτική σηκώννει τα ψηλόττερα τοίσιη μεταξύ των αθρώπων. Γράφω συνήθως αλλού για πολιτικά τζιαι αφήνω το μπλόγκ καθαρό τζιαι ανοιχτό χώρο επικοινωνίας που δεν καθορίζεται που το αν ο άλλος εν αριστερός η δεξιός, άσχετα αν εγώ ξέρετε πολλά καλά που τοποθετώ τις πολιτικές μου προτιμήσεις. Την μόνην φοράν που έγραψα καθαρά πολιτικά στα πλαίσια μιας εκλογής ήταν στες περασμένες δημοτικές όταν έγραψα τζιείνον το «οι σνομπ στην πόλη». Παράδοξα ήταν η ανάρτηση που αθκιαβάστην παραπάνω που ούλλες. Παρόλον που δεν κατονόμαζεν σε ποιάν απευθύνετουν, ήταν πολλά καθαρόν. Η κατάληξη ήταν ότι η Λευκωσία χρειάζεται δήμαρχον που να δρά πολιτικά. Δεν εμετάνωσα για τούτην την στήριξην προς την Ελένη Μαύρου. Σημειώννω ότι το κείμενον τελικά εδημοσίευσα το μετά τες εκλογές για να μεν θεωρηθεί προεκλογική εκστρατεία.

Τζιείνον που μου αρέσκει σε τούτην την πολιτικόν είναι η ικανότητα της να αναλύει ορθολογιστικά τζιαι να δρά μεθοδικά ως που να πετύχει τζιείνον που θέλει. Δεν κολώννει. Όταν οι άλλοι ακελικοί εκολώσαν μπροστά στο "λαϊκόν αίσθημαν" είτε για στους πυραύλους S300, είτε για το χρηματιστήριον, η Ελένη επάλεψεν το τζιαι ας έχασεν. Το ίδιον τζιαι με το δημοψήφισμαν το 2004. (τζιειαμαί εχάσαμεν ούλλοι μας). Εκέρδισεν όμως διαχρονικά (για τους πυραύλους τζιαι για το χρηματιστήριον εφάνην γλήορα, για το δημοψήφισμαν ευτυχώς ακόμα να φανεί, αλλά θα φανεί). Αυτόν είναι που ονομάζω γεναιτζιάν της Ελένης. Είναι άθρωπος που παρόλον που δεν τζιυνηά την αντιπαράθεσην, στέκει στον πούντον της για αυτόν που πιστεύκει τζιαι μένει προσηλωμένη στον στόχον που της υπαγορεύκει ο ορθολογισμός. Δρα πολιτικά τζιαι όχι για το θεαθήναι. Όταν την αρώτησα πριν θκυο χρόνια γιατί δεν διαφημίζει τζιείνον που κάμνει να ξέρει τζιαι ο κόσμος, είπεν μου ότι πρώτος στόχος της δεν είναι να επανεκλεγεί, αλλά να πετύχει την θητείαν της. Ότι δεν την κόφτει η εικόνα αλλά η ουσία. Ότι για την εκλογή Δημάρχου στην Κύπρον, παρόλον που η προσωπικότητα παίζει κάποιο ρόλο, το θέμαν εξερτάται κύρια που τα πολιτικά παιχνίθκια που παίζουνται στην εποχήν της εκλογής. Αντί να χάνει το χρόνον της στα εγκαίνια τζιαι στα κοινωνικά, προτιμά να οργανώννει τζιαι προχωρεί τα έργα, τζιαι για τα κοινωνικά τζιαι για τα media πέμπει άλλους που τους αρέσκει.

Δεν ήταν όμως για τες πολιτικές της θέσεις που την υποστήριξα τότες αλλά για την στάσην της για την οικολογίαν. Η Ελένη δεν εγίνην οικολόγα γιατί αγαπά τα φκιορούθκια, τα δεντρά η τα ζωντανά όπως εγώ. Ούτε γιατί είναι φαν του green market. Είναι από κοινωνικήν ευαισθησίαν. Θεωρεί ότι δεν λοείται κοινωνική ευημερία μέσα στην ρύπανση της πόλης ή την καταστροφήν της γής. Ίσως πολλοί να την εγνωρίσαν σαν δήμαρχον, αλλά πριν τούτον έδρασεν μέσα στην επιτροπήν περιβάλλοντος της Βουλής. Ο θεσμός του σχολικού λεωφορείου για παράδειγμαν έχει τζιαι το δικόν της λιθαράκιν. Πολλοί που τους νόμους που καθορίζουν το θεσμικόν πλάισιον σήμερα για την προστασίαν του περιβάλλοντος που δεν είναι άσσιημον άμαν εφαρμόζεται, εγινήκαν με δικήν της συμβολήν. Εζήτησεν μου πολλές φορές βοήθειαν για να ενημερωθεί για το τί ή για το πως γίνεται στην Ευρώπη. Δεν είναι άθρωπος που θεωρεί ότι τα ξέρει ούλλα. Αρωτά, θκιαβάζει, μορφώννεται, μαθαίνει που την πράξην τζιαι προχωρεί.

Σύγχρονος πράσινος, οικολόγος πολιτικός δεν ηζιεί μες την χλιδή τρώωντας τζιαι πετάσσοντας. Τζιαι αν θέλετε τζιαι την γνώμην μου, πραγματικός πράσινος δεν είναι τζιείνος που γοράζει υβριδικόν αυτοκίνητον για να δέιξει το λάιφ στάιλ που υπαγορεύεται που το green market (δες Παπανδρέου). Η Ελένη μεινίσκει σε έναν μικρό διαμέρισμα τζιαι είναι λιτός άθρωπος στο τι κατάναλώννει. Δεν άλλαξεν αυτοκίνητον τζιαι να πιάσει είτε Lexus για να είναι ιν γρην είτε Λιμουζίναν που να πααίννει με το ταγιέρ της Δημάρχαινας με κκότσια. Ο μισθός της θα της επέτρεπεν να το κάμει. Την αξίαν όμως η Ελένη δεν την γυρεύκει ούτε στα αντικείμενα ούτε σε μιαν ψεύτικην εικόναν που θα της κατασκευάσουν τα μέσα. Τζιαι το κύριον, είναι ότι τον λιτόν οικολογικόν τρόπον που ζει ούτε τον λαλεί, ούτε το διατυμπανίζει κάμνοντας θέατρα για να τον εκμεταλλευτεί επικοινωνικά. Είναι απλός τζιαι λιτός άθρωπος, του οποίου η ζωή τζιαι οι επιλογές δεν κατευθύνονται που την κατανάλωσην τζιαι που το main stream, αλλά που αρχές, που πανανθρώπινες αξίες, τζιαι ορθολογιστικήν ανάλυσην.

Όταν εγίνην Δήμαρχος εξεκίνησεν πολλά προγράμματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον. Πολλές φορές ήβρεν τες υπηρεσίες ανέτοιμες να τα φέρουν σε πέρας, άλλες εχρειάστην να πασκίσει απέναντυ που νοοτροπίες περασμένων εποχών στους κυβερνητικούς μηχανισμούς. Δεν θα σας πω για τούτα, γιατί στο τέλος, παρόλον που το Δημαρχείον εξαναγίνην πάλε μέσον πολιτικών παιχνιδιών, μπορεί να ξαναεκλεγεί τζιαι να θέλει να ξαναδουλέψει με αυτούς τους μηχανισμούς για να προχωρήσει τα έργα. Θα σας πω ίσως αν δεν εκλεγεί τζιαι δεν θα υπάρχει κίνδυνος να την εκθέσω. Ούτε τζιαι θα σας κάμω κατάλογον με τα έργα που έκαμεν. Όποιος θέλει μπορεί να ελέγξει ότι τζιαι σε τετραγωνικά μέτρα πάρκων, κήπων, οικοδομών, πλατειών, τζιαι στα κονδύλια που εμετατραπήκαν σε έργα, σε μιαν πενταετίαν έκαμεν όσα οι προηγούμενοι της εκάμαν σε τρεις πενταετίες. Για τα πράσινα έργα που εγινήκαν έβαλεν ο Άνεφ Ορίων μιαν ανακοίνωσην της που τα καταγράφει.

Θα σας πω για έναν μόνον έργον που όταν είδα την μακέττα του αρχιτέκτονα που εκέρδισεν τον διαγωνισμό πριν λλές μέρες στο μπλόγκ του Κουτσοφτίδη εσυγκινήθηκα.

Ξέρετε ούλλοι σας ότι το ΓΣΠ εν έναν ερείπιον δεκαπέντε χρόνια τωρά. Σχέδια τζιαι σχέδια επεράσαν που την πολεοδομίαν χωρίς να γινεί ποττέ τίποτε. Τζιαι το σιειρόττερον, το έργον που επρόκειτουν να προωθηθεί ήταν έναν έργον που δεν το εθέλαν οι Λευκωσιάτες. Έναν έργον επίδειξης που θα επαραχωρούσεν τον δημόσιον χώρον στους μεγιστάνες να επενδύσουν να κάμουν πολυτελή γραφεία, ξενοδοχεία, συνεδριακά κέντρα, ππάρκιν. Κάτι σαν έναν mini quartier de la défence με ουρανοξύστες, φαλλικά σύμβολα τζιαι σύμβολα του χρήματος τζιαι της νεόπλουτης πολιτιστικά αμόρφωτης δικηγοροχρηματιστiκής ελίτ. Ποιος τα βάλλει με την πολεοδομίαν που θεωρεί το έργον τταράφκια δικά της τζιαι όποιος Δήμαρχος δεν του αρέσκει εισπράτει αναβολή; Είμαστιν στην τρίτην Δημαρχειακήν θητείαν που τον τζιαιρόν που η πολεοδομεία ποτζιοιμίζει το έργον τζιαι δεν προχωρεί.

Η γεναιτζίσιμη μαετρία της Ελένης, η γεναιτζιά που είπαμεν, είναι που εκατάφερεν να αλλάξει τα πράματα χωρίς να συγκρουστεί με κανέναν. Έτσι τζιαι αλλιώς έθελεν να πειραματιστεί με έναν τοπικόν δημοψήφισμα που είναι μια καινοτομία για τα κυπριακά δεδομένα. Μιαν ημέραν επιάσαν με τηλέφωνον κάτι λειτουργοί του Δήμου τζιαι ερωτούσαν για το πως γίνουνται τα τοπικά δημοψηφίσματα στην Ελβετία, για το πως οργανώννουνται οι συμμετοχικές διαδικασίες, για το πως αποφεύγεται μια άγονη δημόσια συζήτηση για το θεαθήναι, που θα την εκμεταλλευτεί ο κάθε πολιτικάντης τζιαι αντίς να προχωρήσει το έργον σύμφωνα με τες προτιμήσεις του κόσμου, η όλη διαδικασία θα μετατραπεί σε όχημα για τον κάθε καραγκιώζην που ξέρει να μιλά να γίνει γνωστός (ως συνήθως με τον δημόσιο διάλογο). Έστειλα τους μιαν αναφορά για το πως λειτουργούν οι Δήμοι τζιαι το κράτος δακάτω στην Ελβετία σε σχέση με την δημόσια διαβούλευση τζιαι μιαν περιγραφή μιας μεθοδολογίας που αναπτύχτηκεν στο Πολυτεχνείο της Λοζάννης τζιαι στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Δακάτω όποιος δήμος δεν λαμβάννει υπόψην την βούλησην των πολιτών, τρώει λαϊκόν δημοψήφισμαν αμφισβήτησης τζιαι το έργον πάει στον αγύριστον. Στην κυριολεξία, το να κόψεις δένδρον θέλεις λαϊκήν συναίνεσην.

Δεν εξανάκουσα τίποτε για το ζήτημαν. Άκουσα ότι η Ελένη έκαμεν το ΓΣΠ λαϊκόν φτηνόν σινεμά-ππάρκιν αναμένοντας. Μέχρι που μιαν ημέραν εθκιάβασα με έκπληξην στον τύπο για το πως οργανώννετουν δημοψήφισμαν. Όταν ενδιαφέρτηκα να δω τι τζιαι πως τα εκάμναν, εντυπωσιάστηκα που τον μαστορικόν τρόπον που εργανώννουνταν τα πάντα. Η σχέση ειδικών, επιστημόνων, τεχνοκρατών, δημοσίων προσώπων με τες δημοτικές αρχές που το οργανώνναν, το πως εγινήκαν τα ερωτηματολόγια, το τι περιεχόμενον είχεν η δημόσια διαβούλευση. Μπράβο των αθρώπων του Δήμου. Όι μόνον να τους βρίζουμεν άμαν δεν τα καταφέρνουν.

Μετά αρκέψαν το φκιολιά των πολιτικάντηδων τζιαι τούτων ούλλων που άλλον που να σπιλώννουν, να δυσφήμίζουν, να ειρωνεύκουνται τζιαι να αντιδρούν δεν ξέρουν να κάμουν. Όι η δήμαρχος κάμνει το για το θεαθήναι, ότι εν αφελείς μαλακίες, όι έν έχει πυγμήν, δεν τραβά, δεν ηξέρει εινταν που εν να κάμει τζιαι ζητά να της πουν οι πολίτες… Κοιτάξετε τον τύπον τζιείνης της εποχής τζιαι θα δείτε. Μέχρι τζιαι πρόσφατα εθκιάβαζα που κάποιους που στην αρκήν ελαλούσαν ότι το δημοψήφισμαν εν μαλακιούες, ότι τωρά καταπατεί η Δήμαρχος την λαϊκήν θέλησην τζιαι εν να κάμει ουρανοξύστες στην θέση του ΓΣΠ.

Δεν άντεξα τζιαι έστειλα της μύνημαν. Είπα της ότι είναι ρεζιλλίκκια το να οργανώννεις δημοψήφισμαν τζιαι μετά να κάμνεις αντίθετα που ότι ζητά ο κόσμος. Ότι αν δεν γινεί το έργον, (όπως με ενημερώσαν τα σαΐνια που τα εξέραν ούλλα,) εξίκκος σου για δημοψήφισμαν τζιαι καλλύττερα να μεν το έκαμνεν.

Απάντησεν μου αρωτόντας με ποιός μου είπεν ότι το έργον δεν θα γινεί; Εξήγησεν μου επίσης την σχέση Δήμου τζιαι πολεοδομίας (που θα βάλει τα λεφτά τζιαι θα δώκει την πολεοδομικήν άδειαν) τζιαι της επιμονής για οικονομικήν βιωσιμότηταν του έργου. Εξήγησεν μου ότι δεν μπορείς να διεκδικείς έναν έργον που δεν είναι βιώσιμον τζιαι που ζητά που το κράτος δεκάδες εκατομύρια. Αλλά ότι είχεν ιδέες για να γινεί το έργον βιώσιμον χωρίς να γινεί πυκνή ανάπτυξη με ουρανοξύστες τζιαι ψηλά κτήρια στον τόπον τζιείνον. Με επιχειρήματα απόδειξεν τελικά ότι έναν κτίριον 30 ορόφων δεν είναι βιώσιμον που μόνον του, τζιαι ήβρεν λύσεις να γινεί η ανάπτυξη που τον επενδυτή του έργου αλλού αντίς σιου τζιαι καλά τζιειαμαί σε αντίθεσην με το λαϊκόν αίσθημαν. Στην πρότασην μου να συγκρουστεί με την Κυβέρνησην τζιαι με την πολεοδομίαν δημόσια για να δείξει πυγμήν τζιαι πίστην στην λαϊκην ετυμηγορίαν απάντησεν μου ότι μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου τζιαι χωρίς να συγκρουστείς τζιαι μάλιστα δημόσια. Ότι δημόσια σύγκρουση είναι για την τιμήν των όπλων τζιαι κερδίζει ο δυνατός που έχει την εξουσίαν (στην περίπτωσην τούτην το κράτος), τζιαι ότι τζιείνη επίστευκεν ακόμα σε ορθολογιστικήν διαβούλεσην τζιαι κατάληξην σε έναν κοινά αποδεχτήν λύσην (τζιαι πράσινην, τζιαι οικονομικά βιώσιμην).

Το αποτέλεσμαν έτο δαμάι. Μπράβο στον αρχιτέκτονα Κίζαν που έπιασεν το τι ονειρεύκετουν ο κόσμος που απάνταν εις τα ερωτηματολόγια. Μπράβο τζιαι στην Ελένην που τα εκατάφερεν. Η γεναιτζιά που ελέαμεν. Τζιαι φυσικά το πράβο θα είναι ολόκληρον άμαν δούμε το έργον σε πραγματικήν φωτογραφίαν τζιαι όι μόνον σε μακέτταν

(Τούτην την φοράν έβαλα το κείμενον πριν τες εκλογές τζιαι όχι μετά. Είμαι πιο σίουρος για το τι λαλώ).

Μητρική βία

2011-12-06T22:41:00.001+01:00

Έφκαιννα που μιαν συνάντηση με δύο κοπέλλες τζιαι έναν γέρον συνταξιούχον. Εμιλούσαμεν για το τι εσυζητήθην τζιαι είμαστιν απορροφημένοι που τες επαγγελματικές σκοτούρες που μας απασχολούσαν. Εφκήκαμεν που το ιστορικόν κυβερνητικόν χτίριον της επαρχιακής Ελβετικής πόλης τζιαι επροχωρούσαμεν συζητώντας πάνω στο τεράστιον πεζοδρόμιον. Κόσμος επέρναν, άλλοι επααίνναν, άλλοι έρκουνταν. Δακάτω κατά βάσιν δεν ενδιαφέρεσαι ποιος περνά, τι κάμνει, πως είναι ντυμένος. Ανάμεσα στους περαστικούς, μια σπλίντζισσα κοπέλλα, με τζιτρινιασμένον πρόσωπον, καστρίσιησσα, ήταν δεν ήταν κοσπέντε, ετράβαν θκυό μωρά. Έναν τριών χρονών να τον κρατεί πάνω της, τζιαι μιαν πέντε ή έξη να την τραβά να παρπατήσει τζιαι τζιείνη να κάμνει γινάθκια τζιαι να μεν προχωρεί. Η ένταση στο πρόσωπον αυτής της δυστυχισμένης γεναίκας δεν εμπορούσεν να σε αφήκει αδιάφορον. Δεν ήταν όπως τους άλλους περαστικούς.

Η μάνα επροχώραν μπροστά τζιαι η μιτσιά έναν βήμαν πίσω της να μουρμουρά τζιαι να μελαχονιέται. Ποιος ηξέρει. Ήταν ποσταμένη; Έθελεν η μάνα να πάσιν κάπου τζιαι τζιείνη έν έθελεν; Ήταν αζούλα προς τον μιτσήν που εκράτεν η μάνα πάνω της; Ξαφνικά θωρώ το σιέριν της μάνας να φέφκει τζιαι πισκαλιά μιαν του μωρού κατάμουτρα. Ένωσα σαν να τζιαι βρέθην ξαφνικά έναν διαφανές γυαλλίν πάνω στο πεζοδρόμιον τζιαι να διώ πάνω του τζιαι λιω την παγωμένην που το σιόνιν μούττην μου. Τόσον πόνον θα ένοιωσεν το μωρόν που την δύναμην τζιαι την αλύπητην βίαν του πάτσου κατάμματα. Το νεύρον της αννοιχτής παλάμης θα επιττάκωσεν την μούττην της μιτσιάς.

Επαλάβωσα. Ένωσα τον πόνον να με παραλύει. Εφαντάζουμουν ότι η μούττη μου εκαννούραν γαίμαν, τζιαι εθώρουν αστερούθκια.. Το μωρόν αντέδρασεν διαφορετικά. Έμπηξεν μιαν τσιριλιάν σαν να τζι εσφάζαν το. Πρώτην φοράν άκουσα στην ζωήν μου τόσην απόγνωσην στο ουρλιαχτόν ενός μωρού. Έμοιαζεν με το ουρλιαχτόν ενός σιοιρκού που μου έμεινεν γραμμένον μες τον εγγέφαλον σαράντα τζιαι βάλε χρόνια. Ήταν την ώραν που το εμνούσσιζεν ο παππούς μου. Ήμουν ακόμα μωρόν. Εκράτεν το σιοιρίν πάνω που τα πόθκια τα πισινά κολλημένα για να πετάσσουνται τα αρτζιούθκια του έξω. Έπιασεν έναν κοφτερόν μασιέριν τζιαι του τα εχάραξεν. Τες εποχές τζιείνες με αναισθητικόν είσιεν να του βάλει, με τίποτε. Μετά έμπηξεν τα σιάρκα του μες τα λιμπά του χτηνού τζιαι του τα εξημπάρρωσεν. Το μωρόν εσύγλιζεν τους τόπους που τον πόνον με την ίδιαν έντασην, με την ίδιαν απόγνωσην όπως το σιοιρίν του παππού μου. Πας το σιαίριν της μάνας του ένοιωσα την ίδιαν έλλειψην λύπησης που ένοιωσα στο σιαίριν του παππού μου που εχώννετουν μες τα λιμπά του χτηνού.

Έτσι σταματημένος έμεινα τζιαι εθώρουν άγρια την μάναν του μωρού μες τα μμάθκια. Λαλούν ότι άμαν αρρώσω το δειν μου το μαυρόψην εν φοητσιάρικον. Τα μμάθκια μου ελαλούσαν της γεναίκας ότι τούτον που έκαμνεν εν παράνομον τζιαι ανεπίτρεπτον. Ότι αλλομιάν κίνησην να έκαμνεν θα την εμουντάρισκα. Εκατάλαβεν τα ούλλα όσα της είπεν το δειν μου τζιαι γυρίζει τζιαι λαλεί μου:

— Αν την θέλετε να σας την δώσω. Εγώ δεν την αντέχω πκιον.

Χωρίς να της μιλήσω λαλώ της «έτσι που την έκαμες ποιος μπορεί να την συνάξει πκιον;»

Το μωρόν αντιδρούσεν πολλά διαφορετικά που πολλά θύματα βίας. Δεν υποτάσσετουν. Η μιτσιά τούτη ούρλιαζεν καλώντας βοήθειαν. Κανένας όμως δεν ετολμούσεν να νεκατωθεί να της την δώσει. Ως που έκουεν είτε που τα στόματα, είτε που θα μμάθκια τζιείνα που ελέγουνταν γυρόν της παραπάνω εσύγγλιζεν τους τόπους που τα ουρλιαχτά. Η μάνα επροχώρησεν λλία βήματα αλλά το μωρόν εκόλλησεν τζιειαμαί.

Γυρίζει πίσω τζιαι αρκέφκει να ουρλιάζει τζιείνη με την σειράν της. Δεν εσυγκράτησα τι ελάλεν. Μόνον άκουσα σαν να τζιαι ήταν σσιύλλος φοητσιασμένος που έλασσεν μανιακός. Μετά έπιασεν το μωρόν που τα μαλιά. Εστριφογύρισεν της τα για να αυξήσει τον πόνον που το τράβημαν. Ετράβησεν την περίπου τρία βήματα κωλοσυρτήν τζιαι σε κάθε βήμαν εξανάστριφεν της το μαλλίν σαν να τζιαι ένοιωθεν κάποιαν ηδονήν που τον αυξανόμενον πόνον του παιθκιού της.

Οι συνεργάτες μου επαγώσαν διαφορετικά. Εθωρούσαν με εμέναν τζιαι αποφεύγαν να κοιτάξουν την σκηνήν σαν να τζιαι ανακατσιούσαν. Σαν να τζιαι κάποιος αόρατος κανόνας τους απαγόρευεν να νεκατωθούν μέσα στα οικογενειακά του άλλου. Η μια κοπελιά εκατάφερεν να πει «εγινήκαμεν far west δακάτω». Η άλλη εν είπεν τίποτε τζιαι ο γέρος ο συνταξιούχος άρκεψεν να μιλά για το έργον για το οποίον εσυνεδριάσαμεν προηγουμένως.

Το μωρόν εσταμάτησεν να ουρλιάζει υστερικά τζιαι άρκεψεν να κλαίει παραπονημένον που πόνον. Εσκέφτηκα να τρέξω πουπίσω της οικογένειας τζιαι να πιάσω την μάναν που τα μαλλιά τζιαι να την τραβήσω ως την αστυνομίαν ακριβώς όπως ετράβησεν τζιείνη το μωρόν. Δεν το έκαμα. Ίσως ήταν η πιο σωστή δράση να μεν κάμω τίποτε. Ότι τζιαι να έκαμνα ήταν να φέρει παραπάνω κακά στο μωρόν. Με τόσην βίαν σίουρα είναι υπο παρακολούθησην, αλλά τζιαι τα ιδρύματα δεν μπορούν να γιάνουν ούλλους τους άρρωστους που παρακολουθούν. Το ότι επενέβηκα με το βλέμμα μου νομίζοντας αφελώς ότι θα βοηθήσω, ή θα σώσω το μωρόν, έκαμεν την μάναν να νοιώσει ντροπήν ή δυσφορίαν τζιαι την εξαγρίωσεν ακόμα παραπάνω. Αποτέλεσμαν: έφκαλεν πρόσθετην βίαν πας το μωρόν. Ίσως αν ήμουν ένας αδιάφορος διαβάτης, το μωρόν να έτρωεν μόνον την πατσιάν μες τα μούτρα χωρίς να φάει το τράβημαν των μαλλιών.

Εκατάπια τη σσύχχιση μου τζιαι εσυνέχισα την κουβέντα για τεχνικά θέματα με τον γέρον τζιαι με τες κοπελλούες.

Τραπεζίτες go home

2011-12-03T23:00:00.000+01:00

Αυτή δεν είναι η Ένωση της Ευρώπης που ονειρευτήκαμεν.

Να πάτε στανάθθεμαν, να πάτε πο τζιει που ‘ρτετε κατοχικοί πραξικοπηματίες εγκάθετοι του κερατά. Την Δημοκρατίαν χρειαζούμαστιν την ακόμα γιατί δεν γίνεται πλέον να σκοτωνούμαστιν ως που να βρεθεί κοινωνική συναίνεση. Μετά τον δεύτερον παγκόσμιον ετέλειωσεν αυτή η φάση.

  **

Οι αθρώποι που χειρίζουνται κκομπιούτερ τζιαι επικοινωνούν με σμαρτ φόουν είναι ικανοί να φανταστούν μιαν νέαν μετάλλαξην της κοινωνίας, που δεν βασανίζει ανθρώπους, ούτε σωματικά, ούτε ψυχικά, που δεν κρούζει την υφήλιον, που σέβεται την ζωήν, τα ζώα τζιαι τα φυτά. Αυτοί οι αθρώποι, εμείς, είμαστιν ικανοί να σιαιρούμαστιν την φύσην, να διούμεν χαράν στο σώμαν μας, να επικοινωνούμεν τζιαι να κάμνουμεν τον εαυτόν μας τζιαι τους άλλους καλλύττερους, να σκεφτούμαστιν τζιαι να μηχανευκούμαστιν όι πως να φκάλουμεν τ΄αμμάτιν, ή τον τάφον του άλλου, αλλά πως να κάμουμεν την ζωήν πιο όμορφην τζιαι κάλλύττερην. Όι μόνον την ζωήν μας, αλλά την ζωήν σαν έννοιαν.

Art will save the world? διερωτάται ο διαδικτυακός μου φίλος Διάσπορος

  ***

Τα πάντα ρει τζιαι τίποτε δεν μένει το ίδιον. Ότι καλόν φανταστούμεν για να φκούμεν που τα σκατά μέσα στα οποία μας εβάλαν αυτοί που εμπιστευτήκαμεν θα είναι du jamais vu. Κάτι που κανένας δεν το εξανάδεν πριν, είπεν μου έναν πλάσμαν που αγαπώ.

Δεν είναι θκιαβάζοντας τον Λένιν πον να έβρουμεν πως θα κάμουμεν το νέον. Είναι κάμνοντας αυτόν που έκαμεν τζιείνος για την εποχήν του. Να φανταστούμεν αυτόν που δεν εφαντάστην ακόμα κανένας.

Ο παλιός κόσμος εν ποσπασμένος. Καπιταλιστές, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, πράσινοι, ανάρχες, αντιεξουσιαστές, δεν φελούν πιον σε τίποτε. Αφάαν τα ψουμιά τους. Η συντήρηση σε ιστορικές στιγμές που χρειάζεται ανανέωση είναι καρκίνος. Τωρά ήρτεν η ώρα της Αλήθκειας. Δεν γίνεται να περιπαιζούμαστιν άλλον. Περιπαίζεις τον άλλον τζιαι δέχεσαι να σε περιπαίζουν, ενώ ξέρεις ότι αυτά που ακούεις είναι ψέματα, διότι κρύφεις για να περάσουμεν. Το κάμνεις όταν η συντήρηση φέρνει παραπάνω κέρδος που την ανανέωσην.

Τωρά όμως όλα παν του κώλου.

Θέλουμεν τζιουνούρκα κριτήρια για το τι είναι καλόν τζιαι για το τί είναι κακόν. Τα παλιά επεθάναν με τον καπιταλισμόν τζιαι με τον κομμουνισμόν. Θέλουμεν τζιουνούρκους μύθους για να περιπαίζουμεν την φαντασίαν μας. Ότι καλόν έδειξεν ο καπιταλισμός, ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, οι πράσινοι, οι ανάρχες, οι αντιεξουσιαστες να το πάρουμεν. Ότι εσυνέβαλεν στο να καταστραφεί η φύση τζιαι στο να πονήσει άνθρωπος να πάει στο καλόν τζιαι να καταγραφεί στην ιστορίαν για να μεν επαναληφθεί.

Νοικοτζυρεμένη οικονομία, νοικοτζιυρεμένη φύση, ελεύθερος άνθρωπος να κάμει την ζωήν που γουστάρει,  ισότητα προς τους νόμους με δίχα κλίκκες που κλέφτουν τζιαι δίχα εξουσιαστικά στεγανά, ζώα τζιαι φυτά χαρούμενα προστατευμένα που την ξημαρισιάν τζιαι που τους βασανιστές, άνθρωπος που δεν σκοτώνει αλλά δημιουργεί για να επιβιώσει, άνθρωπος που σιαίρεται να δουλέφκει γιατί έχει σαν αντίβαρον πολλαπλάσιαν απόλαυσην... Έτο τι μπόρει να φτάσει η δική μας γεννιά που δεν το έφτασεν καμιά άλλη πριν.

****

Τα κριτήρια όσων ανακατώννουνται με τα πολιτικά είναι παρωχημένα γιατί κανένας δεν τα θέλει όλα. Δεν γίνεται να είσαι ευτυχής τόπους-τόπους. Συναίνεση δεν ένει οδυνηρός συμβιβασμός. Ένει βέλτιστον ισοζύγιον.

Σύφφωνα με την ταπεινήν μου κρίσην, την ίδιαν ημέραν, εγινήκαν δύο τραγικά γεγονότα που δεν παν προς την κατεύθυνσην του ορθού όπως ορίζεται που τα δικά μου κριτήρια. Στην Ελλάδαν, μια κυβέρνηση εγκάθετη που τους tραπεζίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτής που δεν αγάπησα, τζιαι στην Κύπρον μια κυβέρνηση υπό την κηdeμονία του φόβου προς την Μούτις τζιαι την Στάνταρτς εν Ππούαρς, που γυρεύκει συναινέσεις που να μεν πολλοπειράζουν τα σσυφφέροντα του συσσωρευμένου πλούτου, αποφασίσαν, η μια να ιδιωτικοποιήσει το Εθνικόν Αστεροσκοπείον Αθηνών τζιαι να του μειώσει το κοντύλιν κατά 30%, η άλλη να μειώσει κατά 25% τες μόνιμες θέσεις Ινστιτούτον Γεωργικών Ερευνών τζιαι άλλες τόσες στο τμήμαν περιβάλλοντος του υπουργείου γεωργίας.

Όσον έχουμεν τους τραπεζίτες να κάμνουν κουμάντον, δεν είναι δημοσιονομικόν σπάστρεμαν που θα γίνεται. Είναι μείωση του κοινωνικού αγαθού για να συνεχίζουν να κερδίζουν που την ράσιην του κόσμου πέντε τοκογλύφοι τζιαι κοσπέντε κομισσάριοι τους.

Επειδή που την ΙΚΕΑ αναπαυτικήν καρέκλαν πάνω στην οποίαν κρατώ το Μάκκιντος πας τα γόνατα μου (δεν κουφανίσκει ο σπόρος όπως λαλούσιν) δεν μπορώ να κάμω τίποτε άλλον, εσκέφτηκα να φωνάξω ψηφιακά

Τραπεζίτες go home!!!

Τζιαι όποιος θέλει ας ακούσει. Αν πάω μες τ΄αγιάζιν τζιαι φωνάξω στο Σύνταγμαν ή στην Λήδρας εν να ακούσει κανένας καλλύττερα;

Τζιαι μετά κάμνω κλικ εδώ να υπογράψω μιαν petition τζιαι ότι φκει. Σαν κοινωνικό άτομο, έτσι τζιαι αλλιώς, μια ψήφον έχω τζιαι ένα κκομπιούτερ με σύνδεση στο ίντερνετ.

* Παρμένο από ένα τοίχο στην Αθήνα (Λεωφόρος Πηραιώς) καμωμένο από Κρέτση και Αναστασάκο

** The prayer από το Orphens lament των Μογγόλων Χουν Χουρ Του. Έχει ακόμα δημιουργίαν που παραμένει εκτός λογικής της αγοράς.

*** Τζιαι άμα σμίξεις περιοχές εκτός αγοράς από την Ασία τζιαι την Ευρώπη μπορεί να φκάλει τζιαι τούτο

**** Περιοχές εκτός αγορών έχει τζιαι πάνω στο ίντερνετ. Παρμένο από εδώ

Φταίει ο γιος της Αννους από το Δίκωμο

2011-11-27T14:10:00.001+01:00

Οι αλυσιδωτές επιπτώσεις στην οικονομία της Ευρώπης από τες ιδεοληψείες της Κυπριακής κυβέρνησης και δη του προέδρου τονίστηκαν σε επιστολή του Ευρωπαίου επίτροπου για την οικονομία Όλι Ρεν.

Ο επίτροπος έψεξε τις κομμουνιστικές καταβολές του Κυπρίου προέδρου και τον κατονόμασε υπεύθυνο και ένοχο για την νέα υποβάθμιση άλλης μιας χώρας της Νοτίου Ευρώπης.

Για να επανέλθει η Πορτογαλία στην βαθμολογία ΒΒΒ- από το ΒΒ- που υπέπεσε λόγω των ιδεοληψειών του Κυπρίου προέδρου και την άρνηση του να επιβάλει τάχιστα σκληρά μέτρα λιτότητας σε δασκάλους, αστυνομικούς, καθηγητές, ο Ευρωπαίος επίτροπος ζήτησε από την Κυπριακή κυβέρνηση να προχωρήσει στην επιβολή των μέτρων που εισηγήθηκε το ΔΝΤ χωρίς καθυστέρηση.

Απο πηγαδάκια στις Βρυξέλες διέφυγε και δημοσιεύτηκε στο wikileaks ότι ο Ευρωπαίος επίτροπος είπε στον συνάδελφο και στενό του φίλο Μανουέλ Μπαρόζο "σε ψήφισε ο χωριάτης από την Μέση Ανατολή, αλλά τώρα τον έχουμε στα πόδια μας να στήνει μεσανατολίτικα παζάρια με τις συντεχνίες και να δείχνει το κακό παράδειγμα σε μεγάλα έθνη όπως την Γαλλία και Ιταλία που έπονται στη λίστα των εξασθενισμένων οικονομιών". Ο Πορτογάλος πολιτικός φαίνεται να καθυσήχασε τον επίτροπο λέγοντας του ότι οι μέρες του κουμουνιστή είναι μετρημένες διότι οι αγανακτισμένοι είναι στις πύλες του προεδρικού, και το καθεστώς θα πέσει όπως έπεσε και το καθεστώς Γκαντάφι.

Ο Επίτροπος ανακουφίστηκε και φαίνεται να του είπε "επιτέλους, ίσως γλυτώσει επιτέλους η οικονομία της χώρας σας".

Η εφημερίδα Πολίτης, σύφωνα με την πάγια πλέον φιλοαναστασιαδική πολιτική της (προσέξετε την επιλογή των φωτογραφιών που δημοσιεύει για τον πρόεδρο του Δησύ στον οποίο έδωσε επίσημο χρήσμα επόμενου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και αυτών του νυν προέδρου), δεν έγραψε κάτι για το συμβάν, και αρκέστηκε να δημοσιεύσει την είδηση για το rating του οίκου προώθησης και υπεράσπισης της κοινωνικής ευημερίας* Fitch.

*σύμφωνα με τους νόμους της μόνης αναγνωρισμένης και επίσημης οικονομικής επιστήμης, η κοινωνική ευημερία προστατεύεται με την προστασία των κερδών και του πλούτου. Σύφωνα με τον πάνω ωρισμό, η Fitch συγκαταλέγεται στους οργανισμούς κοινωνικής ευημερίας διότι προστατεύοντας τα συμφέροντα των μετόχων και των επενδυτών, προστετεύει και αυτούς που επωφελούνται από τον πλούτο, δηλαδή ολόκληρη την κοινωνία.

Πράσινα χτίρια: μες την τρελλήν χαράν

2011-11-20T21:40:00.001+01:00

Η εφτομάδα που επέρασεν ήταν πολλά σημαντική στην επαγγελματικήν μου ζωήν. Εκατάφερα να πείσω τον διευθυντήν ενός οργανισμού κοινωνικής πρόνοιας που διαχειρίζεται οικισμούς χαμηλού ενοικίου για φτωσιές οικογένειες να επενδύσει δύο εκατομμύρια επιπλέον από τα εξήντα που κουστίζει το έργον για να γινούν συμβατά με τες προδιαγραφές του «παθητικού χτιρίου» τα 295 διαμερίσματα που είναι σε φάση τελικού σχεδιασμού.

Παθητικά χτίρια σημαίνει ότι τα 26΄000 τετραγωνικά του έργου θα καταναλώννουν για την θέρμανση τζιαι το ζεστόν νερόν κάτω που 13 κιλοβατώρες ηλεκτρισμόν (ή θκυόμισι λίτρα πετρόλαον) ανά τετραγωνικόν μέτρον. Έναν διαμέρισμαν των 90 τετραγωνικών θα καταναλώννει ενέργειαν ισοδύναμην με 225 λίτρα τον χρόνον για την θέρμασην τζιαι για τον βραστόν του νερόν, όσον δηλαδή θέλει για να γεμώσει ο Κύριος Αβέρωφ στην Κύπρον θκυόμισι φορές το τάγκιν του ττανξ που κρατεί για να κυκλοφορίσει μες την Λευκωσίαν να κάμνει τον άδρωπον. Η θέρμανση ενός διαμερίσματος τον σιειμώναν, άμαν κάμνει έξω πλην 8 βαθμούς, μπορεί να εξασφαλιστεί από έναν πιστολάκιν των μαλλιών που θα το βάλεις στο μέτριο - 1350 W ( διότι αν το βάλεις στο φούλ - 2000 W θα σκάσεις που την πυράν).

Τα 2 εκατομύρια που πρέπει να δωθούν επιπλέον είναι για να βάλουμεν τριπλά τζιάμια τζιαι για να εγγύηθούμεν την αεροστεγανότηταν του χτιρίου. Ο αρχιτέχτονας που εκέρδισεν τον διαγωνισμόν επρονόησεν ήδη 22 πόντους πετροβάμβακαν για θερμομόνωσην των τοίχων τζιαι 30 πας την στέγην (αντίς 16 που λαλεί η νόρμα). Εμονώσαμεν τζιαι το έδαφος με 40 πόντους αλαφρομπετόν επιπλέον που 6 πόντους πολυστερίνην που εβάλαμεν πουκάτω που το σκρίτ. Το χτίριον έσιει ελεγχόμενον αερισμόν όπου ο φρέσκος κρυός αέρας, πριν να μπει μέσα, ξανασυνάει το 80% της βράστης του ξημαρισμένου πριν να πεταχτεί που του φουγάρον έξω. Μέχρι τζιαι που του κότσιρον ήβραμεν τρόπον να φκάλλουμεν βράστην. Ανακυκλώννεται η βράστη του νερού των αποχετευτικών που μιαν πόμπαν βράστης, η οποία παράγει το 80% της ενέργειας που χρειάζουνται τα καλοριφέρ τζιαι το νερόν το βραστόν. Με έτσι προδιαγραφές ελείφκουνταν μας θκυο-τρεις κιλοβατώρες οικονομίαν ανά τετραγωνικόν για να ρίξουμεν την κατανάλωσην κάτω που τες 15 που εν το ανώτατον όριον του παθητικού χτιρίου.

Ο μόνος τρόπος που μας έμεινεν για να μειώσουμεν περαιτέρω τες ανάγκες ήταν τα τριπλά παράθυρα. Όσον ρίφκει την κατανάλωσην, τόσον πιο δύσκολον τζιαι πιο ακριβόν είναι να εξοικονομίσεις τζιαι άλλον. Το να περάσουμεν σε 30 πόντους πετροβάμβακαν αντίς 22 έφερνεν μας μόλις μιαν κιλοβατώραν οικονομίαν. Είναι σαν να προσπαθείς να φκάλεις όξυνον που μιαν ποσφίχτραν ποσσιμένην ως το αμίν. Η χαρά όμως του να πετύχεις κάτι δύσκολον εν ευθέως ανάλογη με την προσπάθειαν.

Τούτοι πάντως που σας πουλούν πράσινα χτίρια μηδενικής κατανάλωσης ή πράσινα άλογα είναι που πουλούν, ή δεν ηξέρουν να μετρούν καλά. Τα χτίρια τούτα, που μας έφκηκεν η πίστη να τους ρίξουμεν τόσον κάτω τες ενεργειακές ανάγκες, αν εθέλαμεν να τα κάμουμεν μηδενικής ενέργειας θα έπρεπεν να τους εγκαταστήσουμεν πας το πετόν 12 τετραγωνικά φωτοβολταϊκά για κάθε διαμέρισμαν για να συνάξουμεν την αναγκαίαν ενέργειαν πον χρειαστεί η θερμική πόμπα να παράξει την βράστην. Αν βάλεις τζιαι άλλα τόσα που θέλει για τα πλυντήρια, για τες σόπες, για τον φωτισμόν, για τα ψυγεία, κάμνει μας 24 μέτρα στέγην. Έλα όμως που τα εφταόροφα χτίρια διαθέτουν μόνον 8 μέτρα στέγην για το κάθε διαμέρισμαν! Πού στο καλόν θα βάλουμεν τους ηλιακούς συλλέχτες; Έν τζιαι μπόρουμεν να τους βάλουμεν πουπάνω στάλλου. Όποιος πουλά χτίρια μηδενικής ενέργειας, για οικοδομές πέραν των 3 ορόφων, πουλά στρείδια Λευκωσιάτικης παραγωγής. Τζιαι να σας πω τζιαι την αλήθκειαν; Όποιος ισχυρίζεται ότι θα κάμει έτσι χτίρια για μεγάλες οικοδομές στην Κύπρον, πουλεί τραχανάν Σουηδικής προέλευσης. Μην νομίζεται ότι είναι εύκολον στην Κύπρον να κάμεις passivhaus επειδή τον σιειμώναν έσιει ήλιον τζιαι βασικά δεν θέλουν θέρμανση. Μπορεί να μεν θέλει 30 πόντους θερμομόνωσην για τους τοίχους τζιαι τα μπετά, αλλά θέλει τρομερήν ηλιακήν προφύλαξην τζιαι αριστοτεχνίαν για να κάμνεις νυχτερινόν δροσισμόν με φυσικόν αερισμόν που να δουλεύκει για να πετύχεις έτσι στόχον. 15 κιλοβατώρες ανα τετραγωνικόν για θέρμανσην, βραστόν νερόν τζιαι κλιματισμόν, είναι όμως δυνατόν να πετύχεις. Για ιδιωτικές κατοικίες που έχουν πολλήν στέγην μπορεί να φτάσεις σε χτίρια μηδενικής ενέργειας, για πολυόροφα όμως…

Εν πάσει περιπτώσει, η ουσία δεν είναι οι συμβολισμοί τζιαι τα labels. Χτίριον μηδενικής ενέργειας είναι για μέναν απλά έναν label. 225 λίτρα πετρόλαον ή 1350 κιλοβατώρες ρεύμαν για έναν παθητικόν χτίριον είναι σχεδόν τίποτε. Η θέρμαση τζιαι το ζεστόν νερόν κουστίζουν για έτσι διαμέρισμαν 200-300 € τον χρόνον. Με τόσην λλίην κατανάλωσην, ένας φτωχός οικολόγος μπορεί τζιαι να πληρώσει για 50 ευροσέντ την κιλοβατώραν το ακριβόν οικολογικόν φωτοβολταϊκόν ή αιολικόν ρεύμαν που τον παροχέαν ηλεκτρισμού τζιαι να είναι εντελώς ανεξάρτητος που τους υδρογονάνθρακες. Αυτά τα λεφτά χρειάζεται τα σήμερα ένας για να γοράζει πετρόλαον για την θέρμανσην ενός συμβατικού διαμερίσματος. Χρειάζεται δε ακόμα παραπάνω για έναν παλιόν διαμέρισμαν του 60. Αυτή είναι η οικολογική κοινωνική οικονομία. Να κάμνεις κτήμαν του κόσμου το δικαίωμαν να μεν ρυπαίνει χωρίς να του χτέρνεις την πέτσαν του τζιείνου σαν καταναλωτή ή του κράτους που θα επιχορηγήσει, όπως κάμνει συνήθως το green market. Τα 295 διαμερίσματα θα κουστίσουν 20 με 30% πιο φτηνά που τα συμβατικά για να μπορούν οι φτωσιοί να τα ενοικιάσουν (HLM σημαίνει Habitation à Loyer Modéré).

Άλλαξα πολλών χτιρίων το οικολογικόν τους πεπρωμένον, αλλά τούτου, λόγω του μεγέθους τζιαι λόγω της φύσης του έργου (χτίρια κοινωνικής πρόνοιας) η απόφαση με έκαμεν να φουλλοπετώ που τες χαρές μου τες πράσινες.

Πελλός ετζιοιμήθην, πελλόν όρομαν είδεν.

2011-11-12T12:28:00.001+01:00

Αυτή η ανάρτηση είναι μπρούτα τζιαι αδιόρθωτη όπως έφκηκεν που το κρεβάτιν. Συγνώμην για τα συνταχτικά τζιαι τα ορθογραφικά λάθη, έθελα να σας την μεταδώσω βραστήν.

Εξύπνησα παουρίζοντας.

— Άκου ρε Χρυσανδρέα!!! (Χρυσανδρέας ήταν μες το όρομαν αυτός που υπογράφει Μπανανιστανός πας τα μπλόγκς). Ξέρεις πολλά καλά ότι ούλλα τούτα γίνουνται διότι αυτός ο κοπρίτης, αυτός ο άχρηστος, αυτός ο μαθησμένος αλουπός με τα ψεύτικα μαλλιά, ο ππίτσιος ο κακογάμης που τον έπιασεν η αγωνία πους εν να πεθάνει τζιαι εν να μεν χύσει όπως στην φαντασίωσην του, αυτός ο άξεστος, ανάγωγος τζιαι κακότροπος μεσανατολίτης που εβάλετε πρόεδρον σας, αποφάσισεν να γινεί πρόεδρος του κράτους τζιαι θέλει να το κάμει άρον-άρον τωρά, διότι ένωσεν ότι σε έναν χρόνον δεν θα τα καταφέρει.

Επήεν να πει κάτι λοούθκια πολιτικούρες.

— Ε φίλε!!! (πιο παουριστά). Τωρά μιλώ ΕΓΩ τζιαι να με ακούσεις διότι είμαστιν ο ένας καρτζίν του άλλου σαν αθρώποι, σαν άτομα τζιαι όι σαν μέλη αγέλης. Οικονομολόγος άθρωπος με τόσην παιδείαν στον τομέαν τζιαι δεν αντρέπεσαι να με περιπαίζεις για να μείνεις πιστός εις την αγέλην σου; Δεν καταλάβεις ότι είναι για να χαίρονται αυτοί οι αχρείοι με τους οποίους επέλεξες να ταυτιστείς που στήννουν τούτον ούλλον το ρεάλιτι σιόου όπου παίζει μέσα ο άρρωστος ναρκισσισμός να υποκαθιστά ανεκπλήρωτους πόθους; Δεν καταλάβεις ότι μεθυσμένοι που την πρέζαν της δημοσιότητας, δεν αντιλαμβάννουνται ότι καταστρέφουν μας ούλλους; Θέλεις με εμέναν τον μηχανικόν να σου πω ότι η οικονομία τους συστήματος που δοξάζεις τζιαι που νομίζεις πως εν να δώκει χαράν και εξουσίαν σε σέναν τζιαι στα παιθκιά σου δουλέφκει ΚΑΙ με την ψυχολογικήν διάθεσην της αγοράς; Ο κόσμος φέτη εζάωσεν που την δουλειάν μες τα ξενοδοχεία τζιαι αυτοί οι καραγκιόζιες της τηλεόρασης μάχουνται να τον πείσουν ότι επάττησεν τζιαι πεινά. Εδώ η Ευρώπη όλη πάει να βαώσει το μαγαζάκιν, ακόμα τζιαι ο δράκος, το καλόν παιδίν του καπιταλισμού στην Ιρλανδίαν επάττησεν τζιαι δεν ηβρίσκουν λύσην να τον αναστήσουν, τζιαι λαλείς μου ότι επάττησεν μας ο Χριστόφκιας που παρόλον που δεν εδέχτην να εξαπολύσουν οι εργοδότες τζιαι το κράτος επίθεσην στους εργαζομένους, εκατάφερεν να κρατήσει τα πράματα μέσα σε ελεγχόμενα όρια; Εφάαμεν την που τους δολιευτές που εσυνάξαν τα ριάλια του κόσμου που το χρηματηστήριον τζιαι εγεμώσαν τα ταμεία τους κλέφτες τζιαι τους τοκογλύφους που τα επήραν εις την Ελλάδαν να τα τοκίζουν να φκάλουν παραπάνω παρά να τα επενδύσουν στην δικήν μας πραγματικήν οικονομίαν, τζιαι φταίν σου οι αριστεροί που έχουν ιδεολογικά αγκυλώματα; Ποιος έχει ιδεολογικά αγκυλώματα ρε, το φάντασμαν των αριστερών που σε κυβερνούν, οξά εσού, που ζιεις με μιαν γεναίκαν που δεν την αγαπάς τζιαι τυρανιείς την τζιαι τζιείνην τζιαι τα κοπελλούθκια σου γιατί τρέμεις να δεις τον κόσμον διαφορετικά που ότι σε έμαθεν να θωρείς ο εθνικόφρονας πατριάρχης τζιύρης τζιαι η ψευτοθεούσα ευνουχιστής μάνα σου;

Στο ευνουχιστής μάνα σου, εφώναξα τόσον παουριστά που εξύπνησα που τ΄αλήθκεια. Εν οχτώ τζιαι είκοσει.

Παρόλην την σικκίρτησην τζιαι την ανικανοποίησην να τελειώσω αυτά που έθελα να πω, ένοιωθα τόσον ξαλαφρωμένος που έζιουν στο έπακρον την ομορκιάν αλλά τζιαι την αηδίαν της φρίκης του μοναδικού φυσικού τοπίου μέσα στο οποίον εδιαδραματίζετουν η σκηνή. Ήταν έναν υπέροχον δόσος με αιονόβιους πεύκους τζιαι ράχους, λατζιές, αντρουκλιές πάνω σε Ελβετικά βουνά. Οι βάτοι μες τες ποταμωσιές ήταν Κυπριακοί, το νερόν όμως έτρεσιεν σιονοτόν όπως το άκοπον νερόν του αρκατζιού που ρέσσει ομπροστά που το σπίτιν μου.

Ενώ η ατμόσφαιρα εμουσκομύριζεν τον μέσον όρον της αγαλλίασης της ξερής ζέστης των μεσογειακών αιθερίων ελαίων τζιαι της τέρψης της υγρής δροσιάς των αλπικών βρύων, ο χώρος ήταν περικυκλωμένος με συρματομπλέγματα τρία μέτρα ύψους που εμποδίζαν τον άθρωπον να διαβεί τζιαι να χαρεί τα όμορφα Ελβετικά τζιαι καλοοργανωμένα μονοπάθκια που εδιασχίζαν το Κυπριακόν δάσος.

Μωρισμένος που την ψυχικήν έντασην, μισοτζιοιμησμένος τζιαι μισοόξυπνος επασπάτευκα μες τα ζεστά μου ρούχα να έβρω τζιαι να ντζίσω το απαλόν δέρμαν της γλυτζιάς μου αγαπημένης.

Εκουβάλησα την τζιαι τζιείνην στον τρελλόν εφιάλτην του μη χώρου μες τον οποίον εβρέθηκα. Την ώραν που την άφησα ήταν όμορφη όπως είναι άμαν ηζιεί μιαν απόλαυσην. Τα μακρυά ξαθθοκάστανα μαλακά της μαλλιά ήταν ευχαριστημένα μες την υγρασίαν του τοπίου τζιαι εππέφταν σαν χρυσές λεπτές μεταξωτές ίνες πας τους ώμους της καδράρωντας το ωραίον πρόσωπον με τα πράσινα μαγικά μμάθκια μέσα στα οποία εθώρουν την ανήσυχην έννοιαν της μελαμψής μου όψης. Έπιασα την που τα σιέρκα. Έθελα να ξάπολυσω τα σιέρκα της τζιαι να φέρω τα σιέρκα μου πας τα σφυχτά θυλικά της βυζιά. Να της αννοίξω τα κουμπιά της καλλιτεχνιμένης πρασινούδας μπλούζας που εφόρεν τζιαι να χαθώ μες την ηδονήν του Άγιου σώματος. Δεν εμαλάκωσα τα σιέρκα μου. Έσφυξα της τα δικά της.

— Λυπούμαι που σε έφερα δαπάνω. Ενόμισα ότι θα ερκούμαστιν για εθελοντικήν εργασίαν για την διάσωσην του δάσους τζιαι εππέσαμεν σε τόπον τύπου στρατόπεδον συγγεντρώσεως. Δεν θα περάσουμεν μιαν εφτομάδαν χαράς τζιαι ευχαρίστησης όπως επρογραμματίσαμεν. Τα πράματα είναι δύσκολα τζιαι πρέπει να σώσουμεν τους εαυτούς μας που το κακόν που μας ήβρεν. Εσύ είσαι ξένη τζιαι παρόλον που σε παρακολουθούν, δεν έχουν το ανθρώπινον δυναμικόν να ασχοληθούν τζιαι με σέναν. Υπάρχει τρόπος να πορεχτώ που τούτην την άβυσσον μες την οποίαν εππέσαμεν αν συνάξω ούλλες τες δυνάμεις που διαθέτω. Μπορούμεν να βρεθούμαστιν στο δωμάτιον του ξενοδοχείου κάθε μεσομέριν που μας αφήνουν για την μεσημβρινήν ανάπαυλαν τζιαι το βράδυν μετά τες δέκα που θα τελειώννουμεν τα καταναγκαστικά. Θα είναι μακρύς ο χρόνος για σέναν, αλλά εσέναν σε αφήνουν να φκαίνεις που τον περιφραγμένον χώρον τζιαι μπόρεις να πααίνεις περίπατον να εξερευνάς το δάσος που υποτίθεται ήρταμεν να σώσουμεν. Έχει απίθανην ζωήν μες τουν τον οικοσύστημαν. Όπως εγώ δεν θα μπορέσω ποττέ να την παρατηρήσω τζιαι να την ηζήσω, κάμε το εσύ τζιαι να μου διηγήσαι κάθε πον να βρεθούμαστιν.

— Μα πως μπορώ να θκιανέφκουμαι ανέμελη την ώραν που εσέναν θα σε βασανίζουν;

— Να σκέφτεσαι ότι δεν είναι για το χάζιν που το κάμνεις. Για να μπορέσω να αντέξω αυτήν την εφτομάδαν χωρίς να καταρρεύσω τζιαι να μείνουμεν για πάντα τζιαι οι θκυό μέσα σε τούτην την φυλακήν, πρέπει να αναζωογονώ την δύναμην μου για να βαστάξω την επόμενην ημέραν. Θα μου φέρνεις τες εικόνες της ομορκιάς που εσύναξες ούλλην την ημέραν στες εξερευνήσεις σου. Θα μου διηγήσαι τι φυτά, τι έντομα, τι ζώα έτυχεν να συναντήσεις. Θα μου ζωγραφίζεις με τα λόγια σου τες αποχρώσεις των φύλλων, τον χαραχτήραν των χρωμάτων των φκιώρων, την χάρην της κίνησης των ζώων τζιαι την περιπλοκότηταν της μορφής των εντόμων που θα σε αφήκουν να τους κοντέψεις να τα παρατηρήσεις.

Όταν την είδα να χάνεται μες το μονοπάτιν πέρα που το συρματόμπλεγμαν εδάκρυσα. Ήταν η μόνη στιγμή που εκατάφερα να δακρύσω κατά την διάρκειαν ούλλου του εφιάλτη.

Αμέσως εσκλήρινα άμπα τζιαι δει με κανένας τζιαι εσύναξα την αδρεναλίνην που χρειάζεται για να με σέβονται οι άλλοι άνδρες με τους οποίους επρόκειτουν να συναναστραφώ.

Πιάννω το κκομπιούτερ να καταγράψω το όνειρον, τι όνειρον, τον εφιάλτην πριν να τον ηξηχάσω.

Εκατέβηκα στο γήπεδον. Εκατοντάδες άνδρες ντυμένοι με στρατιωτικά ήταν παρατεταγμένοι ο καθένας την θέσην που του όριζεν αυτή η μικρή κοινωνία που έπρεπεν να σώσει το δάσος.

Εκατέβηκα στο γήπεδον που τες σκάλες του ορεινού ξενοδοχείου τζιαι έπρεπεν να θκιαλέξω παράταξην. Η επιλογή ήταν ελεύθερη. Άπαξ όμως τζιαι επέλεγες, δεν εμπορούσες να αλλάξεις. Εμπορούσες δηλαδή σύμφωνα με τον κανονισμόν της κατασκήνωσης εθελοντικής οικολογικής εργασίας, αλλά σαν πρόστιμον έπρεπεν να επιλέξεις έναν μέλος του σώματος σου τζιαι να το κόψεις για να το αφήσεις τίμημαν στην ομάδαν που θα αποδυνάμωννεν η φυγή σου.

Επήα αριστερά. Τζιειαμέ που ξέρω να παίζω καλλύττερα. Τι γυρεύκω εγώ μες τους αθρώπους των οποίων η ύπαρξη κυβερνάται που το χρήμαν, την χριστιανοσύνην τζιαι την εθνικήν μυθολογίαν. Τουλάχιστον τούτους η μυθολογία τους για τον ανθρωπισμόν τερκάζει με την δικήν μου, τζιαι αντίς για το χρήμαν, αφούς δεν έχουν, αξίαν διούν εις τον πολιτισμόν του ατόμου.

Επροηπαντήσαν με μετά βαΐων και κλάδων. Είχεν που τον τζιαιρόν του λυκείου να βρεθώ με πολλούς, με άλλους που τον τζιαιρόν του ΑΤΙ, άλλοι ήταν χωρκανοί, Σύντροφε πάνω, σύντροφε κάτω, καλοσώρισες. Που να εξέραν ότι δεν είμαι δικός κανενού. Εστάθηκα παράταξην να παρελάσουμεν μπροστά που την ηγεσίαν που θα εδίαν το γεννικόν πρόσταγμαν για την δουλειάν. Η εντολή της κλειστής κοινωνίας μέσα στην οποίαν εβρέθηκα χωρίς να το καταλάβω ήταν καθαρή. Αν δεν εξολοθρέψουμεν με τα νύσια μας που τους κορμούς των δεντρών τα σκουλούτζια της εχθρικής προς το δάσος αρρώσκιας που έπιασεν, τα δεντρά ήταν να ξεράνουν τζιαι μαζίν το οικοσύστημαν ούλλον ήταν να καταστραφεί. Αν δεν το εκαταφέρναμεν, το δάσον ήταν να πάει του κώλου. Οι κανονισμοί της επιχείρησης δεν εμπορούσαν να αλλάξουν. Ήταν η μεγάλη κλάππα που έφαα, διότι έπρεπεν να τους θκιαβάσεις πριν να γραφείς που το ίντερνετ τζιαι εβαρέθηκα να θκιαβάσω 167 σελίδες όρους συμμετοχής. Έκαμα κλικ αποδεχόμενος, ππέφτοντας στην ίδιαν κλάππαν που έππεσεν ο κόσμος ούλλος που εβρέθηκεν τζιειαμαί. «Αφού ούλλοι υπογράψαν, τι θα πάθω εγώ;»

Η ομάδα που εκέρδαν εδικαιούτουν να ορίσει το αρχηγείον που ορίζει. Ούλλα τα χτυπήματα επιτρέπουνταν. Έπρεπεν σύμφωνα με τον τρόπον λειτουργείας του προσκοπείου, με πρόσκοπείον έμοιαζεν τζιείνη η κοινωνίαν, όποιος έππεφτεν να τον θάφκουν τζιαι να τον τζιαι ανακηρύσσουν ήρωαν του δάσους. Τον εδοξάζαν εις την πρωϊνήν ανάρτησην της σημαίας πριν να παν οι άλλοι δουλειάν. Ο στόχος της δράσης ούλλης της ημέρας ήταν διπλός. Να καθαρίσεις όσον το δυνατόν παραπάνω σκουλούτζια που τα δεντρά, κερδίζοντας όμως ταυτόχρονα τζιαι την ανταγωνιστικήν ομάδαν. Για να κερδίσεις την απέναντι ομάδαν έπρεπεν να φκάλεις παραπάνω δουλειάν. Αυτόν όμως που με έκαμνεν να επαναστατώ τζιαι να αρρωστώ, ήταν ότι εδικαιούσουν να χρησιμοποιήσεις όποιον τρόπον έθελες για να δείξεις παραπάνω δουλειάν. Εμπόρηες να καταστρέψεις την δουλειάν του άλλου, ή ακόμα τζιαι να του κλέψεις τα σκλουλούτζια που εμάζεψεν ούλλη μέρα τζιαι να τα παρουσιάσεις σαν δουλειάν δικήν σου τζιαι ταυτόχρονα της δικής σου ομάδας. Εμπόρηες να κατηγορήσεις τον άλλον, να τον σηκωφαντήσεις, να του κάμεις ψυχολογικόν πόλεμον για να νοιώθει άσσιημα τζιαι να φκάλει κακήν δουλειάν για να δείξει η ομάδα σου παραπάνω. Όποιος έκλεφτεν ή εκτατάστρεφεν παραπάνω που τους άλλους έπιαννεν μονάδες που την ομάδαν του. Όσοι είχαν αρκετές μονάδες εμπορούσαν να φύουν που τζιείνην την κόλασην της οικολογίας σαν ήρωες. Οι άλλοι έπρεπεν να συνεχίσουν άλλην μιαν εφτομάδαν, τζιαι άλλην, τζιαι άλλην, ως που να πιάσουν τες μονάδες που απαιτούνταν. Είχεν αθρώπους που εμάχουνταν τζιείμέσα χρόνια τζιαι δεν εκαταφέραν να διαφύγουν.

Ήταν σιειρόττερα που τον στρατόν, διότι ο στρατός εκράταν στον τζιαιρόν μου 791 ημέρες, άτε 792 άμαν έππεφτεν μέσα δίσεχτος φεβράρης, αλλά έκαμνες τον τζιαι τέλειωννεν. Σε τούτον το σύστημαν κοινωνικής υπηρεσίας εμπόρηεν να μείνεις μιαν ζωήν. Όσοι εμπαίνναν ενομίζαν πους είτε θα εσώζαν το δάσος μιαν τζιαι καλήν τζιαι θα εφκαίνναν ούλλοι που τζιειμέσα, είτε θα εκάμναν την δουλειάν τους όπως έπρεπεν μιαν εφτομάδαν τζιαι θα εδικαιούνταν να φκούν που το σύστημαν. Ήταν αυτός ο όρος διαφυγής που το σύστημαν που ήταν γραμμένος μόλις στην εκατοστήν εξηκοστήν έχτην σελίδαν που έπρεπεν να θκιαβάσεις πριν να κάμεις κλικ αποδοχής. Έκαμες κλικ είσαι τελειωμένος.

Οι ήχοι των ανδρικών φωνών που ουρλιάζαν εναντίον των σκουλουτζιών εσούζαν το δάσος. Αν ήταν πουλιά που έπρεπεν να πολεμίσουμεν ήταν να τα φοητζιάσουμεν τζιαι να φύουν. Οι συχνότητα των ρυθμικών συνθημάτων ανδρικών μπάσων φωνών έσουζεν μου το στέρνο τζιαι ετάρασσεν μου τα στομάσια. Έφτανναν οι επίσημοι αρχηγοί για να δώσουν το γεννικόν πρόσταγμαν της δουλειάς. Οι μισοί των κάτω που με περιβάλλαν εφωνάζαν υπέρ της ηγεσίας, τζιαι οι άλλοι μισοί εναντίον. Έπαθα την πλάκαν της ζωής μου όταν είδα πως συνταγματάρχης ήταν ο Στέφανος Στεφάνου, παλιός φίλος που τα φοιτητικά χρόνια.

— Ρε Στέφο, εφώναξα του, μα που εκατάντησες τζιειπάνω; Δεν γίνουνται τούτα τα πράματα. Πρέπει να αλλάξουμεν τους κανόνες. Με έτσι όρους δεν γίνεται δουλειά.

Πού να ακούσει. Ο όχλος εκάλυφκεν 120 ντεσιμπέλ. Έπιασα άλλην στρατηγηκήν. Λαλώ, αφούς δεν μπορώ πλέον να του μιλήσω να δούμεν πως θα αλλάξουμεν τους κανονισμούς τούτου του εφιαλτικού ονείρου, θα του στείλω σήμαν με τα μμάθκια. Ξέρω τον τζιαι είναι πανέξυπνος άθρωπος, ευαίσθητος τζιαι παίρνει που την πρώτην. Δεν γίνεται ένας τέθκοιος άθρωπος τον τζιαιρόν που ήταν νέος να αποχτηνωθεί έστω τζιαι αν του έτυχεν η εξουσία να ορίζει. Την ώραν που επέρναν ο ουλαμός μου μπροστά που τους επισήμους, εκόλλισα το βλέμμαν μου μες τα μεγάλα του καλοσυνάτα του αμμάθκια. Είδεν με τζιαι εκατάλαβεν τι του είπα. Εκατάλαβα το που την ομιλίαν που εκστόμησεν μέσα στες ζητωκραυγές τζιαι τα γιουχαίσματα. Την ώραν που την ελάλεν δεν την άκουσα διότι επαουρίζαν τζιείνοι ούλλοι οι μαλάκες οπαδοί τζιαι αντιοπαδοί, αλλά το δάσος ήταν γεμάτον οθονούες που εδείχναν σε απευθείας μετάδωσην την ζωήν του στρατοπέδου οικολογικής συγκέντρωσης τζιαι μεγάφωνα που εμεταδίδαν τες συζητήσεις τζιαι ομιλίες των επισήμων που εμψυχώνναν τζιείνους που δουλεύκαν.

— Παρόλον που δεν δουλεύκουμεν μες τα νερά μας, είπεν ο Στέφανος στην πρωϊνήν του ομιλίαν, κάμνουμεν ότι μπορούμεν. Οι κανονισμοί αυτού του στρατοπέδου οικολογίας είναι το μόνον εργαλείον που έχουμεν για να πορεύτουμεν. Τι θα κάμουμεν; Θα αφήκουμεν το σκουλούτζιν να δρατζιάσει τζιαι να φάει το δάσος; Τούτον το δάσος είναι δικόν τους τζιαι δικόν μας. Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Άμαν φύει ο κίνδυνος θα αλλάξουμεν τζιαι τους κανόνες.

Μετά επαίζαν τραούθκια του Μικρούτσικου.

Εκατάλαβα ότι άκουσεν το βλέμμαν μου τζιαι επροσπάθαν να τα σάσει διότι ήταν η πρώτη φορά που εμίλησεν Κυπραίικα σε επίσημην ομιλίαν.

Μετά που την πρωϊνήν αναφοράν, επήαμεν για πρόγευμαν. Είσιεν κάτι μαείρισσες αλουμινέτινες γεμάτες με διαλυμένον ζαχαρούχον γάλαν. Οι δεξιοί εδικαιούνταν να πάρουν γάλαν Βλάχας όπως ήταν μαθημένοι που ήταν μωρά, οι αριστεροί εμπορούσαν να πάρουν ρωσσικόν γάλαν Μάνα. Εδικαιούσουν να πάρεις τζιαι που το γάλαν της άλλης ομάδας, αλλά εφτύνναν σε οι δικοί σου. Εγώ παρά να πιώ ποτζιείνον το απαίσιον γάλαν με τα κοττάτζια το ζάχαριν το αδιάλητον, έπιασα γάλαν Βλάχας, που παρόλην την αηδίαν, επίννετουν καλλύττερα που το Μάνα, τζιαι ανάθθεμαν για το φτύσιμον που τους δικούς μου.

Είχεν τζιαι έναν άλλον πλεονέχτημαν το να πίννεις γάλαν Βλάχας έχοντας επιλέξει να παίξεις με την αριστερήν ομάδαν. Παρόλον που σε εμισούσαν οι άλλοι, εκουβεγκιάζαν σου. Η μόνη όμως στιγμή που εμπορούσες να κουβεγκιάσεις μαζίν τους ήταν εις το πρωϊνόν, διότι έπρεπεν να πάεις εις το τραπέζιν τους για να πιεις το ούτσιαλιν σου να ξεκινήσεις την ημέραν σου. Ήταν τζιαμαί που είδα τον Χρυσανδρέαν τζιαι είπα του τα χύμαν τζιαι εφκιόρωσεν (σχεδόν) η ψυσιή μου.

Όπως σε ούλλους τους εφιάλτες, έμεινεν μου η απογοήτευσή του αισθήματος του να μεν τελειώννεις, όπως που γαμείς σάββατον πρωίν τζιαι πριν να χύσεις έρκεται η μάνα σου τζιαι χτυπά σου την πόρταν να σου φέρει φασολάκιν φρέσκον που εμαείρεψεν.

Έθελα να του πω του Χρυσανδρέα μόλις ετέλειωννα το λογύδριον μου για τους αρχηγούς που επαούρισα για να εκτονωθώ ότι έπρεπεν να συναχτούμεν ούλλοι μας τζιαι να αλλάξουμεν τους κανονισμούς τούτου του σκατοστρατοπέδου συγκέντρωσης. Να φύουμεν πρώτα πρώτα τα συρματομπλέγματα τζιαι να μπορεί να μπαίνει τζιαι να φκαίννει όποιος θέλει. Να βάλουμεν κανονισμούς να μεν μπορεί να φάει ο ένας τον κόπον του άλλου με τέθκοιον βίαιον τρόπον. Αν θέλει ο άλλος να σου δώκει τα σκουλούτζια του για μιαν υπηρεσίαν που θα του προσφέρεις, ας του τα δώκει, αλλά όι να σου τα παίρνεις με την δύναμην που σου διούν οι κανονισμοί. Να μεν επιτρέπεται να πεθάνει πλάσμαν για τον κοινόν ιμισς σκοπόν. Να μπουν όρια στην βίαν, ότι μορφήν τζιαι να έσιει. Οι ομάδες να είναι για το χάζιν τζιαι όχι για την δουλειάν.

Τέλος πάντων, πολλά έθελα να πω του Χρυσανδρέα αλλά εξύπνησα τζιαι εγλύτωσα που την αγωνίαν της φυλακής του στρατοπέδου τζιαι που την έννοιαν του τι θα έκαμνεν η γλυτζιά μου αγαπημένη μες το δάσος μόνη της ούλλη μέρα.

Ούφφ.

Εξύπνησα η ώρα οχτώμισι τζιαι ήβραμεν τες δώδεκα. Πρώτην φοράν έφερα κκομπιούτερ μες το υπνοδωμάτιον. Τωρά που εκατάγραψα τούτον το τρελλόν όρομαν, να φύω γλήορα τα ηλεκτρομαγνητικά κύμματα που το κρεβάτιν μου τζιαι να πάω να φάω κανέναν ανθρώπινον πρόγεύμαν. Εψές έφκαλα φρέσκον χυμόν μήλου που τα φρούτα των δεντρών μου τζιαι θα είναι υπέροχος. Τζιαι παίρνω όρκον ότι ήταν η πρώτη τζιαι τελευταία φορά που φέρνω λάπτο στο κρεβάτιν. Τα ηλεκτρομαγνητικά από το υπνοδωμάτιον έξω. Το μάξιμουμ μια λάμπα για θκιάβασμαν.

Άτε, καλόν Σάββατον τζιαι σε σας.

Η γνώμη σου

2011-11-11T20:36:00.001+01:00

Η γνώμη σου φίλε ολίγον με ενδιαφέρει. Ειδικά σε περίοδον εμφυλίου. Ενδιαφέρει με όμως ο συλλογισμός σου. Ειδικά σε περίοδον που δεν με ενδιαφέρει η γνώμη σου. (ανάρτηση που το τηλεφωνούιν ενώ ταξιδεύω σκοτωμένος Παρασκευή δείλις που τη δουλειά να πάω έσσω με το τρένο)

Τα πάντα ρει και ουδέν μένει

2011-11-06T18:12:00.002+01:00

Κάποτε η αποστολή των ανακοινώσεων, των διακοινώσεων, των δηλώσεων των αντιδηλώσεων, των διαδηλώσεων, των διαγγελμάτων, των παραγγελμάτων των πορισμάτων τζιαι των αντιπορισμάτων τελειώννει. Οι συγραφείς, οι εκφωνητές, οι ομιλητές, οι διαδηλωτές φεύκουν τζιαι πάει ο καθένας στην δουλειάν του. Μες τον δημόσιον χώρον μεινίσκει μόνος του ο τοίχος, ο δρόμος, η πινακίδα, με τα απομεινάρια της ξημαρισιάς των αθρώπων να μας αθθυμίζει την δικήν μας μοναξιάν να πιστεύκουμεν εις την ομορκιάν, να πιστεύκουμεν σε ουτοπίες.Ευτυχώς που δίπλα που το δομημένον περιβάλλον υπάρχει τζιαι το φυσικόν για να μας ηθρέφει τ΄όνειρον τζιαι την ελπίδαν, να τα ξηχάννουμεν τζιαι ν΄αρκέφκουμεν που ξάναρκης. Κάθε φθινόπωρον κουβαλεί μέσα του μιαν άννοιξην.

Καθημερινότητα

2011-10-29T10:30:00.000+01:00

Τελικά άμα είμαστεν ανίκανοι να κάμουμεν όμορφην την καθημερινότηταν μας τι θα κάταφέρνουμεν να ομορφίνουμεν;

* Το σχεδιούι έδωκεν μου το ο φίλος μου ο Μιχάλης ο Κυρλιτσιάς. Επήα στο εργαστήριν του να πούμεν καμιάν κουβένταν τζιαι εμάσιετουν πας σε πεντέξι πίνακες ταυτόχρονα. Έξαπόλαν τον έναν, έπιαννεν τον άλλον. Ποτζιεί ποδά κουμπημένοι ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Μαγιακόφσι, ο Φρεντερίκο Γκαρσία Λόρκα, μια γεναίκα σε ερωτική έκστασην, ο παππούς του γέρος, ο εύκάλυπτος που είδεν τα τέρατα να σπάζουν την τζιεφαλήν του συνδικαλιστή Σάββα Μένοικου τον τζιαιρόν της Εόκα, μια αντάρτισσα που την Νικαράγουα. Ετοιμάζετουν τότες να πάει με διεθνήν μπριγάδαν να συνάξουν καφέν σε αλληλεγγύην με την επανάστασην των Σαντινίστας. Το σχεδιούιν είσιεν το πεταξούμενον χαμαί πας σε έναν βουνάριν εφημερίες. Λαλώ του θέλω το, αρέσκει μου. Πελλάρες. Λαλεί μου. Άτε, πιας το για το ποίημα. Έπιασα το. Τούτα μας εμείναν.

Αηδία τζιαι δημοσιογραφία

2011-10-25T11:59:00.002+01:00

Η σειρά συνεχίζεται. Έχουν το οι μέρες φαίνεται.

Σε προηγούμενες αναρτήσεις που σας έγραφα τι νοιώθω με την αθλιότηταν της δημοσιογραφίας στην Κύπρον, είπα σας ότι άμαν θέλω να ενημερωθώ κάμνω 5 τηλεφωνήματα σε ανθρώπους κλειθκιά τζιαι ξέρω τι γίνεται.

Πάει η αξιοπιστία που εδίουν τζιαι σε τούτην την πηγή.

Εχτές ετηλεφώνησα σε έναν που τους πληροφορητές μου.

-Έμαθες τα τζιαι τα δικά μας;
-Που ετσιππώσαν πάλε πας τον Χριστόφκιαν; Καλάν πότε εσταματήσαν;
-Όι, όι. Που τον Σαρρήν μας. (το "μας" με ειρωνίαν).
-Είνταν που γίνην;
Ξανά γελούδιν ειρωνικόν...
-Επιάαν τον ποτζιεί στα κατεχόμενα με έναν δεκατετράχρονον.
-Καλάν, τί έκαμνεν; (εγώ να κάμνω την πάπια για να ελέγξω την φερεγγυότηταν των πηγών μου)
-Χι χι χι! Ε είνταν που κάμνουν θκυό αδρώποι τίτσιροι με σ΄έναν δωμάτιον;
-Μα ήταν δεκατετράχρονος; Δηλαδή εκάτσαν τον μέσα για παιδεραστίαν;
-Εεε, κάτι έτσι. Είσιεν τζιαι έναν δεκαεφτάχρονον τζιειαμαί. Εν τζιαι είμουν τζιειαμαί να δω με ποιόν ήταν. Έτο σιόρ είπαν ότι επιάσαν τον με μιτσιούς...

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της αισχρής πληροφόρησης σας άθλιοι υπηρέτες της δημοσιογραφίας.

Είσαστιν όλοι ή άθλιοι, ή ανίκανοι. Οι μεν που διαμορφώνουν την γνώμην των ανθρώπων όπως την διαμορφώνουν χωρίς ίχνος ντροπής χωρίς να σέβονται με ζωντανούς με πεθαμμένους, οι δε που δεν καταφέρνετε να κάμετε την αντικειμενικήν αλήθκειαν να φκεί πουπάνω.

Δεν σας ζητώ να παραιτηθήτε. Σας επαράτησα εγώ.

υ.γ. Παρόλον που δεν συμφωνώ με όλες τες απόψεις τους Κυρίου Μιχαλάκη Σαρρή στην οικονομίαν, σαν πολίτης εκφράζω την αλληλεγγύην μου τζιαι την στήριξην μου στον άνθρωπον τζιαι στην οικογένειαν του καταδικάζοντας την βίαν στην οποίαν τον υποβάλλει το άθλιον σύστημαν των μέσων μαζικής ενημέρωσης σε συνεργασίαν με το τριτοκοσμικόν καθεστώς των Τούρκων τζιαι των Τουρκοκυπρίων.

Η αηδία της δημοσιογραφίας

2011-10-20T20:42:00.001+01:00

Όταν έγραφα την προηγούμενην ανάρτησην δεν είχα ακούσει για την εντιμότηταν της ικανής, έξυπνης στάρ της Κυπριακής δημοσιογραφίας (μιλά τζιαι εγγλέζικα) που απολογήθηκεν για τα λάθη της τζιαι ανάλαβεν με θάρρος ακέραιαν την πολιτικήν ευθύνην. Φανταστείτε τι θα έγραφα αν την έγραφα σήμερα...

Η αθλιότητα τζιαι η αποσύνθεση δεν έχει πάτον. Εκαταντήσαμεν να κάμνουμεν κκόπι ππέιστ τους καλαμαράες για να κάμουμεν καριέραν.

Λεπτομέρεις δέτε στου ΕπιάχαμενΠάτονΜεΤρύπαν

Δημοσιογραφία της αηδίας

2011-10-19T01:28:00.001+01:00

Θα έχει 15 χρόνια που δεν θκιαβάζω συστηματικά εφημερίαν. Τηλεόρασην δεν είχα ποττέ μου. Θωρώ μόνον κάτι επιλογές σε στρίμινγκ που την Αρτέ (http://www.arte.tv/fr/70.html) τζιαι ταινίες που ντιβιντί. Δεν εμπιστεύκουμαι κανέναν να με ενημερώσει. Έναν διάστημαν εθκιάβαζα το monde diplo αλλά επαράτησα το τζιαι τζιείνον διότι εκτός που τα άρθρα του εν σεντόνια, έχει τζιαι τζιείνον τα γυαλλιά του, τζιαι εγώ γυαλλιά δεν θέλω να μου βάλλει κανένας. Θέλω να τα θκιαλέω μόνος μου.

Τους δημοσιογράφους κατά βάσην αηδιάζω τους. Ελάχιστες εν οι εξεραίσεις. Που την ημέραν που άκουσα τζιείνην την ιστορίαν με τον Κυπραίον δημοσιογράφον αποφεύγω τους ούλλους. Εδιέδιδεν ψυθύρους ότι ήρταν οι λίστες με τους νεκρούς την ώραν που εκαρτερούσαν 3-4 ώρες οι συγγενείς των πλασμάτων που επεθάναν μες το Ήλιος για να παθαίνουν υστερίαν οι μανάδες, οι γιαγιάδες, οι συντρόφοι των πλασμάτων τζιαι να φιλμάρει εικόνες ο κινηματογραφιστής του. Το τέρας.

Ανακατσιώ τους ούλους

Μην νομίζετε ότι χάννω τζιαι τίποτε που δεν θκιαβάζω τον τύπον. Άμαν γινεί κάτι σημαντικόν, σε ελάχιστον χρονίκόν διάστημαν θα έρτει κάποιος να μου το πεί. Ο κύκλος μου τζιαι οι φίλοι μου λειτουργούν σαν tempon, σαν μαξιλάριν, που διά πάνω η καταιγίδα ειδήσεων (πρόσεχε δεν λέω πληροφοριών), τζιαι άμαν έχει κάτι σημαντικόν, θα φτάσει τζιαι σε μέναν.

Να φανταστείτε ότι χωρίς να έχω τηλεόρασην, έμαθα σε χρόνον αστραπήν ότι το πρώτον αεροπλάνον έδωκεν πας τους δύδιμους πύργους, τζιαι το δεύτερον είδα το σε απευθείας μετάδοσην που μιαν τηλεόρασην κάπου όπου ήμουν περαστικός.

Εφημερίδαν μετροφυλλώ μόνον πότε πότε άμαν πάω σε κανένα μπιστρό ως που περιμένω κανέναν. Έτυχεν μου σήμμερα. Έπιασα την πιο λαϊκήν εφημερίδαν. Τι εφημερίδαν. Έναν απόπατον.

Εταράξαν τα στομάσια μου. Μια κυρία πρωτοσέλιδον να εξιστορά με κάθε λεπτομέρειαν πως ετσίλλησεν το λεωφορείον το μωρόν της. Πως έσπασεν την κκελλεν του ο τροχός μπροστά στα μμάθκια της τζιαι πως ετρέχαν τα γαίματα που την μούττην της σπασμένης κκελλές. Αναουλιάστηκα. Γυρίζω σελίδαν χωρίς να θκιαβάσω πάρα κάτω τες υπόλοιπες λεπτομέρειες. Πως εβίαζεν ένας γέρος τον τετράχρονον γείτοναν του. Κανείιιιιιιιιι!!! Γυρίζω σελίδαν, ολοσέλιδον πως εφάαν οι καννίβαλλοι έναν Γερμανόν τουρίσταν στην Ινδονησίαν. Στοπ!!

Το άκρον δε άωτον του μαζοχισμού, είναι να παίρνεις τόσα μέτρα προστασίας, τζιαι να τσιλλάς το κουμπούδιν του μπρόυζερ σου για να δεις τι αηδίαν εν να γράψει πάλε ο Πολίτης.

Χειρότερος δε μαζοχισμός είναι να κάθεσαι τζιαι να αναλύεις την κάθε μαλακία που θα κόψει ο νους του νου τζιαι του άλλου να συντάξει για προπαγάνδαν. Μιαν τέθκοιαν ανάλυσην έβαλα δαμαί στα σχόλια της Ερυκύνης.

Τζιαι ακόμα παραπάνω μαζοχισμός, να κάθεσαι να κάμνεις τζιαι ανάρτησην για την αθλιότηταν του τύπου τζιαι της κύριας μάζας των δημοσιογράφων.

*Όσοι δεν εθκιαβάσατε το προηγούμενον κείμενον μου, σας προσκαλώ να το θκιαβάσετε διότι εν που τα κείμενα για τα οποία έδωκα πάρα πολλήν ενέργειαν.

Αν πεθάνω πριν την ώραν μου: γράμμα στην μάναν μου

2011-10-16T07:24:00.002+01:00

Άμμα,

Αφήννω σου τούτην την επιστολήν διότι εσού πιάννεις συνήθως την ευθύνην για τα τελετουργικά περί ζωής αλλά τζιαι περί θανάτου.

Αν την ηθκιαβάζεις τωρά, είναι που επέθανα πριν που σέναν που βίαιους, ίσως τζιαι πολιτικούς λόγους, πριν την ώραν μου. Πρόσεξε πολλά καλά: δεν θέλω να αφήκεις κανέναν να με ονομάσει ήρωαν. Ούτε φίλον, ούτε ξένον. Όσον τζιαι να μπεις στον πειρασμόν να σε ανακηρύξουν μητέραν ήρωα τζιαι να γινείς κάποια, μην με προδώσεις. Ξέρω, εν πολλή η δόξα τζιαι γλυτζιά. Σήμμερα, τούτες που ανακηρύσσουν μητέρες ηρώων δείχνει τες τζιαι η τηλεόραση, βάλλουν τζιαι την φωτογραφίαν τους πρωτοσέλιδα οι εφημερίδες. Αλλά μανά, αν έθελες να γινείς της σιόου μπίζ, σάιν πάεις να σπουδάσεις θέατρον που σουν νέα. Πας το λείψανον μου εμέναν εν να γινείς διάσημη; Ναι, στον τζιαιρόν σου οι γεναίτζιες ήταν έναν τίποτε. Είχαν σας οι αδρώποι σπιτονοικοτζυράες να τους σάζετε, είχαν σας για ποστάνιν να φυτέφκουν τον σπόρον τους να τους κάμνετε γιούδες τζιαι κόρες, είχαν σας για κούκλες όσον είσαστιν νέες για να σας δείχνουν τζιαι να κορτώννουν. Αν λυπάσαι όμως τωρά στα υστερινά σου για τούτην την αδικίαν, μην νομίσεις ότι θα την διορθώσεις με το να με κάμεις εμέναν ήρωαν τζιαι να φκεις πουπάνω στην υστάτην. Σαϊν επαναστατήσεις όσον ήταν τζιαιρός. Εγώ τι φταίω;

Εν τζιαι τα ωφελήματα πολλά. Ξέρω το. Αν δεν γινείς μητέρα ήρωα εν να πιάννεις 120 Ευρώ σύνταξιν σαν συμπλήρωμαν στα 570 που πιάννει ο τζιύρης μου. Εξάρτημαν του τζιουρού μου σε θεωρεί τζιαι το κράτος. Αλλά ρε μάμμα, έζησες μιαν ζωήν τούτον το τίποτε που σου επαραχώρησεν η κοινωνία σου με αξιοπρέπειαν, τζιαι εν να πάεις τωρά να την πουλήσεις πας τον τάφον μου εμέναν; Δεν δέχουμαι, τζιαι αν το κάμεις, να το ξέρεις ότι τωρά που ζιω τζιαι γράφω σου τούτον το γράμμαν, θεωρώ ότι θα με έχεις προδώσει. Τζιαι μην έβρεις αφορμάες να δικαιολογηθείς ότι εν να αποκατασταθεί μια αδικία. Σίουρα, τζιαι τα αγγόνια σου, τζιαι τα δισάγγονα σου, τζιαι τα άλλα σου παιθκιά, θα επωφεληθούν τζιαι θα έχουν ωφελήματα που το κράτος, όπως είθισται στον τόπον μας με τους συγγενείς των ηρώων. Ότι μου εστέρησεν το κράτος εμέναν που δεν με είχεν για δικόν του, θα έρτει να σας τα σιονώσει εσάς που θα γενείτε δικοί του. Ακόμα τζιαι άχρηστους να έσιει μες το σόγια μας, εν να τους καταντζιάσουν κάπου. Αλλά αν θέλετε να με σκέφτεστε με την συνείδησην σας ήσυχην, δεν θέλω να αφήκετε να κάμει τον θάνατον μου χρήσην κανένας. Εγώ αν είχα έναν ιδανικόν, για το οποίον εθεώρουν ότι ο άνθρωπος αξίζει να πεθάνει, είναι, όπως ελάλεν τζιαι ο Ζιώρζ Μπρασανς, το να πεθανίσκουν οι αθρώποι ήσυχοι τζιαι ήρεμοι από γερατεία. Το ότι εγώ επήα νέος, εν η απόδειξη ότι ήταν έναν μάταιον ιδανικόν. Μακάρι να μπορέσουν οι αθρώποι μετά που μέναν να το φτάσουν. Μακάρι να το πετύχουν τα παιθκιά μου. Αλλά αν δεχτείτε να μου βάλουν σημαίαν πας το σεντούτζιν τζιαι να με κάμουν ήρωαν, είναι σαν να ταΐζετε την μηχανήν που σκοτώννει αθρώπους πριν την ώραν τους. Δεν σε κάμνει ο άλλος ήρωαν μανά αν δεν έχει βρωμισμένα πτώματα μες τα αρμάρκα της συνείδησης του να σσιεπάσει. Αν δεν έσιει μεγάλα κέρδη στ΄αμμάτιν που δεν μπορεί να τα αποκτήσει διαφορετικά. Εν να σου κοττίσουν εσέναν τον τίτλον που δεν τους κουστίζει τίποτε, για να κάμει ο κάθε χαρραμοψούμης τες βρωμιές του. Δε τους ούλλους που εκάμαν τους δικούς τους ήρωες τζιαι κρίνε. Δε το σύστημαν που στηρίζουν οι ήρωες τζιαι τα σόγια τους τζιαι σκέφτου.

Ακόμα τζιαι ο γλύπτης πον να πιάσει το κοντράτον να σκαλίσει το άγαλμαν που ννα μου κάμουν ένας άχρηστος χαρραμοψούμης θα είναι, όι καλλιτέχνης. Ένας γύπας σαν τους άλλους. Αν ήταν καλλιτέχνης ήταν να σκαλίζει όμοφρα νοήματα για την ζωήν. Όι να σκαλίζει τα άγαλμαν μου εμέναν τζιαι το τζιούριν μου. Που το πτώμαν μου εμέναν δεν θέλω κανένας άθρωπος να φάει.

Ξέρω. Η θλίψη εν αβάσταχτη. Είμαι τζιαι γω πατέρας τζιαι δεν ηξέρω πως θα άντεχα να πεθάνω μετά που τα παιθκιά μου. Θα το έβρισκα μεγάλην αδικίαν. Αλλά δεν είναι χάννοντας την αξιοπρέπειαν πον να γινεί η θλίψη υποφερτή μανά. Τζιαι για τον πόνον ας μεν περιπαιζούμαστιν τζιαι μεταξύ μας. Αν δεν με θεωρείς μέρος ή προέκτασην του εαυτού σου, αν με θεωρείς ανεξάρτητον άτομον, δεν θα νοιώσεις μιαν ναρκισσιστικήν πληγήν που με έχασες. Θα νοιώσεις μόνον λύπην. Λύπην που εν θα μπορείς να ζήσεις άλλες στιγμές μητά μου. Έχει όμως τόσα άλλα πράματα να ζήσεις μανά. Τζιαι η λύπη εν μέρος της ζωής. Όπως έρκεται φέυκει, όπως ούλλα τα συναισθήματα. Αν λυπάσαι, να κλάψεις να καθαρίσεις. Κλάψε όμως μόνη σου, όι να σε φωτογραφίζει ο κάθε παντηστηράς τζιαι να πουλά το συναίσθημαν σου στον κάθε ανώμαλον αναίσθητον που δεν του έμεινεν τιποτε άλλον πκιον να αισθανθεί. Αν θέλεις, κλάψε αλλά όι για μέναν. Τι ωφελεί τωρά που πήα. Τι θα αλλάξει; Κλάψε για τζιείνα για τα οποία έκλαψα τζιαι για τα οποία δεν έζησα για να κλάψω όσον έπρεπεν να μου φύει η θλίψη τζιαι να μπορέσω να συμβάλω να γινεί κάτι. Κλάψε που καταστρέψαν τον τόπον μας τζιαι έμεινεν σας η διχοτόμηση. Τζιαι άμαν ηξαλαφρώσεις τζιαι γινείς ικανή να δράσεις, κάμε τζιαι τίποτε πέρκι πετύχετε να ανατρέψετε τζιείνον που ήταν η ρίζα της πιο μεγάλης μου θλίψης. Τζιαι ας μεν είμαι τζιειαμαί να γιορτάσουμεν μαζίν.

Άμμα,

τωρά προετοιμάστου να θκιαβάσεις τζιαι τζιείνον που δεν επερίμενες ίσως να σου ζητήσω. Πον να σκέφτεσαι είντα φουστάνιν εν να φορήσεις στο θαφκιόν μου, πόσον καρέ εν να ναι, πόσον ξημάσκαλον, πόσον κοντόν τζιαι πόσον μακρύν, δεν θέλω να υπολογίζεις τι θα σκεφτεί ή τι θα πει ο ένας τζι ο άλλος. Να φορήσεις έναν απλόν φουστάνιν κλαδωτόν που τζιείνα που σ΄αρέσκουν τζιαι νοιώθεις μέσα όμορφη. Άμμα. Άκου: δεν είναι μόνον τους πολιτικούς τζιαι τους δημοσιογράφους που δεν θέλω να αφήκεις να κοντέψουν του λειψάνου μου. Δεν θέλω να αφήκεις ούτε τους παπάες.

Ξέρω. Ξέρω Ξέρω. Είναι 2΄000 χρόνια ιεροτελεστίες τζιαι δεν εν του στυλ σου να θέλεις να τες αλλάξουμεν εμείς. Εν να κρατήσεις όμως μακρυά τους πολιτικούς τζιαι τους γύπες, εν να αφήκεις τους θεομπαίχτες να φκάλλουν κκιάριν που το λείψανον μου; Κανεί. Εφκάλαν που τα βαφτίσια μου, εφκάλαν που τον γάμον μου, εφκάλαν που τα θαφκιά τζιαι που τα μνημόσυνα των προγόνων μου. Ας πα να θάψουν τους άλλους που τα πιστεύκουν. Όι εμέναν. Τζιαι αν κόψω Κύπρον τζιαι δεν δεχτεί ο μουχτάρης μας να βάλετε το κορμίν μου να λύσει ήσυχα μες το νεκροταφείον τους, να πουλήσετε το χωράφιν που μου έδωκες τζιαι να με πέψετε να με κρούσουν εις το εξωτερικόν. Τζιαι τον σταχτόν μου να τον πετάξετε γυρόν που έναν δεντρόν να ευχαριστηθεί που τα άλατα πον να σιει μεσα.

Έτσι τουλάχιστον, αν μεν εκατάφερα να αλλάξω τζιαι πολλά πράματα που γεννησιμιού μου, ας αλλάξει τζιαι τίποτε ποθανόντα μου, τωρά που εν έχω να φοηθώ πκιον τίποτε τζιαι κανέναν.

Τζιαι την ευθύνην άμμα αν δεν θέλεις να την πάρεις πάνω σου, να μου την ρίξεις ούλλην εμέναν.

Ά. Τζιαι κάτι σημαντικόν που παρολίγον να ξηχάσω. Αν μεν το εσκέφτης μόνη σου, θκιάβας το δαμαί. Αν την ώραν που θκιαβάζεις τούτην την επιστολήν έσιει κάτι ζωντανόν πάνω στο κορμίν μου, θέλω να το δωρίσεις σε κάποιον που το έχει ανάγκην να παρατείνει την ζωήν του. Η ζωή εν όμορφη μανά. Αξίζει να την χαρίσεις σε κάποιον. Τζιαι ούτε τούτον να δεχτείς να το πουλήσουν οι εφημερίες τζιαι τα κανάλλια ιμίσς για είδησην με τες παλιοξημαρισιές τους.

© Aceras Anthropophorum. Κείμενον ελεύθερον. Απαγορεύεται όμως η αναδημοσιεύση του από όλα τα έντυπα, σύχρονα τζιαι παλιομοδίτικα, που εξυμνήσαν ήρωες: τον Πολίτην, τον Φιλελεύθερον, την Σημερινήν, την Αλήθειαν, το Έθνος, την Μάχην, την Χαραυγήν, ούλλα τα κανάλλια, τους ραδιοσταθμούς, μπλόγκς ή ότι διαδικτυακόν έντυπον ππέφτει σε τούτην την κατηγορίαν μέσων.

* όπως ενι πκιον η πολιτική του μπλόγκ, τα σχόλια είναι ατομικά τζιαι δεν δημοσιεύκουνται. Ευχαρίστως να αφήκεις μύνημαν αν θέλεις να μου πεις κάτι τζιαι αν θέλεις να σου απαντήσω, άφηκε καμιά διεύθυνση email αν δεν είσαι μπλόγκερ να την έβρω που το μπλόγκ σου.

Πλάσματα όμορφα

2011-10-14T13:07:00.002+01:00

Σιαιρετίσματα από την πράσινην τζιαι ορθολογιστικήν μου Ελβετία.

*Tο κείμενον που σας υποσχέθηκα για την Κυριακή δεν το ανάβαλα

Καραόλοι τίτσιροι

2011-10-11T17:57:00.000+01:00

Οι καραόλοι οι τίτσιροι, άμαν πεθάνει ένας δικός τους, τσιππώννουν πας το πτώμαν του τζιαι κάμνουν απού φάει-φάει.

Ο καλλύττερος τρόπος να εξοντώσεις αυτά τα μαλάκια που τρων την παραγωγήν τζιαι τα φκιόρα του κήπου είναι να σκοτώσεις τζιαι να σπουρτίσεις έναν πας τον δρόμον μιαν ημέραν που βρέσιει. Μόλις μυριστούν σκοτωμένον, θα βουρήσουν όπου τον έσιεις τζιαι θα έρτουν να φάσιν που πάνω του. Την δουλειάν την τελειώννουν μετά τα αυτοκίνητα θα περάσουν. Ως που τσιλλούν παραπάνω έρκουνταιι.

Την βιολογικήν αυτήν παρατήρησην έβαλα την για ανακοίνωσην του κειμένου που θα αναρτήσω την Κυριακήν.

Η άποψη μου για το Μαρί

2011-10-07T12:06:00.002+01:00

Το να σσυχχίζει κάποιος την πολιτικήν ευθύνην του να γνωρίζεις για την επικινδυνότηταν αυτού το φορτίου μετά τες πρώτες εκρήξεις (όπως αυτός που ετράβησεν την φωτογραφίαν) με την επικινδυνότηταν του το 2009 όταν ελαμβάνονταν οι πολιτικές αποφάσεις για την κατάσχεσην του, είναι μίνιμουμ λάθος λογικής - μάξιμουμ ανήθικη βρωμιά με στόχον την παραπλάνησην.

Ποιός έξερεν για την κατάστασην του φορτίου μετά τες 7 του Ιούλη; Ποιός δεν το έξερεν τζιαι γιατί; Μπορείτε να το μάθετε άμαν θκιαβάσετε προσεκτικά τες 500 σελίδες του Κυρίου Πολυβίου.

Τες δικές μου απόψεις έγραψα τες έτσι πρόχειρα στα σχόλια της ανάρτησης του φίλου μου του καθαριστή κακομούτσουνων εδώ.

Όπως είναι πλέον η τακτική του μπλόγκ, δεν αναρτώ σχόλια. Αν έσιετε προσωπικά σχόλια γράψετε τα διότι ενδιαφέρουν με τζιαι αν θέλετε να σας απαντήσω βάρτε κανέναν email αν υπογράφετε ανώνυμοι. Δεν θα το δει κανένας άλλος που μέναν.

Πουτάνες

2011-10-06T07:37:00.002+01:00

Ετάξαν της πουτάνας μανικιούρ τζιαι λάκαν τζιαι εσιάστησεν να φκάλει το πράμαν της στον τελλάλλην όσα-όσα.

Ενόσω εσείς θα σαυλαρίζετε...

2011-10-05T20:14:00.001+01:00

... εγώ θα σας ακούω τζιαι θα σκέφτουμαι.

Έσιει πολλά να μάθει κάποιος που έναν που μιλά νομίζοντας πως ο κόσμος εν δικός του.

Γράμμα στο οκτάχρονον αγόριν που εδέραν μες την αυλήν του σχολείου.

2011-10-02T21:48:00.000+01:00

Αγαπητέ Αντώνη*,

Άκουσα ότι εδέραν σε τα κοπελλούθκια μες στην αυλήν του σκολείου σου τζιαι έβρασεν το γαίμαν μου που τον θυμόν.

Που τους 25 που έχει μες την τάξην σου δεν εβρέθην κανένας ή καμιά να έρτει να σε υπερασπίσει. Έτσι είναι οι Κυπραίοι μάνα μου. Άμαν τες τρώει ο φίλος τους, κάμνουν πως γίνουνται φίλοι με τζιείνον που δέρνει. Τζιαι που θα μεγαλώσεις έτσι θα ένει. Έσιει το το γαίμαν του κόσμου στον τόπον που σου έτυχεν να γεννηθείς τζιαι να μεγαλώσεις. Όποιος δέρνει κάμνει κουμάντον. Τα ίδια εζήσαμεν τζιαι μεις οι πιο μεγάλοι σε άλλες εποχές.

Εσού Αντώνη μου εφάνης λεβέντης εις τα οχτώ σου. Εσηκώστης πάνω τζιαι είπες τους τζιείνον που ενόμιζες σωστόν. Εσφυρούσαν σου. Δεν εδειλίασες τζιαι εσυνέχισες να πιστεύκεις τζιαι να λαλείς τζιείνον που νομίζεις. Εστήσαν σου καρτέριν τζιαι εδέραν σε στο διάλειμμαν. Εφοήθης. Ο παπάς σου είπεν ότι ετρομοκρατήθης. Δεν νομίζω. Μπορεί να εφοήθης προς στιγμής. Αν ήσουν φοητσιάρης, ήταν να βρίξεις όπως εβρίξαν τζιαι οι άλλοι συμμαθητές σου που εσσυφφωνούσαν μαζίν σου αλλά επήαν με τζιείνους που δέρνουν.

Έσιει κόσμον Αντώνη που νομίζει ότι 8 χρονών αθρώποι εν αθώα αγγελούθκια. Εσύ ήδη ξέρεις ότι την κατζίαν ο κόσμος κουβαλεί την μες την ψυσιήν του που τον τζιαιρόν πον μιτσής. Αν ήταν έτσι όπως λαλούν, οι συμμαθητές σου ήταν να σε σεβαστούν. Εδέραν σε.

Μην μισήσεις τον κόσμον Αντώνη μου. Αν τον μισήσεις, στο τέλος εσύ θα χάσεις. Τζιαι αν τον φοηθείς θα τον μισήσεις. Ο κόσμος έσιει πολλά όμορφα να σου δείξει άμαν τον αγαπήσεις. Τζιαι τούτοι που σε δέραν, υπό άλλες περιστάσεις, δεν είναι ούλλοι πάντα κατζιοί.

Ο κόσμος ούτε καλός είναι ούτε κακός. Απλά είναι τζιείνον που ναι. Το ίδιον πλάσμαν που είναι καλόν, άμαν το φέρουν οι περιστάσεις γίνεται κακόν. Όπως τους συμμαθητές σου. Την προηγούμενην έπαιζες μαζίν τους, εχτές εσυμμαχήσαν ούλλοι τζιαι εδέραν σε. Είναι η καλλιέργεια που κάμνει τον κόσμον καλόν.

Ξέρω. Εν τζιαι τόσον που εφοήθης τους συμμαθητές σου που σε δέραν. Είναι τζιείνον το αίσθημαν της πικρίας του να τες τρώεις μόνος σου. Ο κόσμος σου ούλλος να σου έρκεται κόντρα. Σαν που τζιαι ούλλη η αγάπη που ένωσες για λλόου του ήταν για το τίποτε. Σαν που τζιαι δεν την άξιζεν. Μπορεί τζιαι να μεν την άξιζεν Αντώνη μου, αλλά εν τόσον ωραίον πράμαν να αγαπάς, που αξίζει τον κόπον να πιάννεις το ρίσκον τζιαι ας σε προδώννουν μιαν ημέραν τζιείνοι π΄αγάπησες. Εν ήταν ωραία τες άλλες ημέρες που εξύπνας που το πρωίν τζιαι είσιες όρεξην τζιαι σιασιάρισκες να πάεις σχολείον; Να δεις του φίλους σου, να κάμετε χάζια, να παίξεται βουρημάτου, να παίξεται χωστόν, να παίξεται μάππαν; Με ποιόν εν να παίξεις μάππαν άμαν είσαι μόνος σου, άμαν δεν αγαπάς τζιαι άμαν δεν σε αγαπούν έστω τζιαι λλίον οι συμπαίχτες σου; Ο κόσμος με δίχα αγάπην ήσιαν ναν όπως την έρημον, τζιαι σού γέρημος σαν τον καλόηρον φυλακισμένος μέσα.

Οι συμμαθητές σου που σε δέραν γιόκκα μου δεν είναι καν κατζιοί. Μαννοί είναι, τζιαι απολίτιστοι με δίχα αγωγήν. Δεν ηφταίουν για ούλλα τζιείνοι. Φταιν τζι οι γονιοί τους, διότι δεν τους εμάθαν το στοιχειώδες πράμαν ότι πρέπει να σέβουνται την άποψην του άλλου, έστω τζιαι αν εν διαφορετική που την δικήν τους. Τζιαι οι γονιοί τους όμως έτσι εμάθαν. Ξέρεις Αντώνη μου... Είσιεν τζιαιρούς εις την Κύπρον μας που άμαν εδιαφώνας εμουντάρισκεν σε ο όχλος τζιαι έσπαζεν σου την κκελλέν σου με τες πέτρες τζιαι εμεινίσκαν τα κοπελλούθκια σου ορφανά. Επέμπαν έναν ανώμαλον φασίσταν τζι εφύτεφκεν σου μιαν σφαίραν μες το κρανίον τζιαι μετά εσύρναν σε τζιαι μες σ΄έναν λάκκον να μεν έβρει η μάνα σου το κορμίν σου να το θάψει. Τζιαι οι τατσίζηες που δέρναν, όι μόνον δεν ετιμωρηθήκαν ποττέ τους που την δικαιοσύνην, εκυβερνήσαν τζιαι για δεκαετίες τον τόπον. Έτσι εμάθαν οι γονιοί των συμμαθητών σου. Το ότι σήμμερα μόνον αφήνουν τα παιθκιά τους να βρίζουν τζιαι να δέρνουν είναι μεγάλη πρόοδος. Ίσως πον να μεγαλώσεις τζιαι συ να προοδεύσετε ακόμα παραπάνω τζιαι αντί να βρίζει ο ένας τον άλλον να κάθεστε να ακούει ο ένας τον άλλον τζιαι να συζητά την άποψην του. Τζιαι στες χώρες όπου οι υψηλές αξίες τζιαι οι εκλεκτές συγκινήσεις εγινήκαν ο πολιτισμός του κόσμου ούλλου τζιαι έπιασεν την θέσην της βαρβαρότητας, κάποτε ήταν σιειρόττερα τζιαι που την Κύπρον. Ο κόσμος μπορεί να μεν αλλάσσει γλήορα Αντώνη μου, όμως αλλάσσει τζιαι γίνεται καλλύττερος.

Οι συμμαθητές σου που σε δέραν δεν έχουν καν γνώμην. Όπως εσύ άκουσες που τον παπάν σου, που την μάμμαν σου, που τον παππούν σου ή που τον θείον σου που αγαπάς ότι ο Κύριος Χριστόφιας εν καλός άθρωπος, έτσι ακούσαν τζιαι τζιείνοι που τους δικούς τους ότι εν βρωμισμένος, κακός τζιαι δολοφόνος. Τζιαι ήρταν σαν τους αγράμματους τζιαι τους αμόρφωτους να δέρουν τζιείνον που λαλεί άλλα που τζιείνα που ακούσαν τζιείνοι.

Τούτα εν κουβέντες που αφορούν τους μεγάλους. Τζιαι συ που τους δικούς σου άκουσες αυτόν που υποστήριξες όπως τζιαι οι συμμαθητές σου. Τζιείνον που έκαμες όμως λεβέντη μου τζιαι δεν σου είπεν κανένας να το κάμεις, είναι που εσηκώστης πάνω τζιαι είπες την γνώμην σου τζιαι ας ήταν ούλλοι εναντίον σου. Τζιαι ας ένοιωθες ότι μπορεί τζιαι να γινούν θηρία τζιαι να σσισουν πάνω σου να σε σπάσουν που το ξύλον. Με την πράξην σου τούτην επέλεξες αυθόρμητα τζιαι αυτόβουλα να είσαι μες τους λλίους, ή ακόμα να είσαι τζιαι τέλλεια μόνος σου. Μπορεί μιαν ολόκληρην τάξην αγαπητέ μου Αντώνη να μεν ήβρες έναν να είναι μαζίν σου κόντρα στο ρεύμαν. Στην ζωήν σου όμως σίουρα θα συναντήσεις, τζιαι καθε πλάσμαν που θα συναντάς τζιαι θα σου μοιάζει, θα είναι σαν να βρίσκεις έναν κρυμμένον θυσαυρόν. Θωρείς, εγώ ούτε καν σε ξέρω, τζιαι μεινίσκω 3΄000 μίλια μακρυά τζιαι εσυνάντησα σε θκιαβάζοντας την ιστορίαν σου σε μιαν εφημερίδαν. Τζιαι άννοιξεν η καρκιά μου φύλλα-φύλλα, τζιαι παρόλον που τον τελευταίον τζιαιρόν που ακούω τι γίνεται τζιεικάτω που ζιεις αντρέπουμαι να λαλώ πως είμαι Κυπραίος, έκαμες με να έβρω την ελπίδαν μέσα μου τζιαι να είμαι περήφανος, τζιαι για μέναν, τζιαι για τον τόπον μου.

Να σε σιαίρεται ο πατέρας σου τζιαι η μάμμα σου Αντώνη μου που εκάμαν έτσι γιον λεβέντην.

*(όνομα δανεικό)

Σημείωση:

Τα σχόλια είναι ενεργοποιημένα αλλά δεν θα εμφανίζουνται. Αν θέλεις να αφήκεις σχόλιον ευχαρίστως να το αφήκεις. Θα το θκιαβάσω τζιαι αν έχω κάτι να σου πώ θα σου το πώ σε ιδιωτικό μύνημα ή θα έρτω στο μπλόγκ σου.Αν θέλεις να σου απαντήσω, βάλε κανέναν ιμέιλ, ιδίως αν υπογράφεις ανώνυμους.

Σημείωμα για την Ενκάνταν στα Ισπανικά.

2011-09-24T10:57:00.000+01:00

Encanta por favor,
Lo que he encontrado hoy en la bolsilla de la aspiradora,
para mí no es basura.

Hablo de esto.

Carece de este lugar.

Antes de venir a trabajar, mi ventana era asi.

Faltava anque esta bolida.

No era un desperditio. Dios gracias, la encuentre tambien en la bolsa de la aspiradora. Os ruego Encanta, la proxima ves que viene, no limpiaste esta ventana.Esta es mi ventana al amor. Deharla como es.

Pido disculpas por abusar de el idioma que habla, pero no sé qué más hacer para comunicarnos con usted.

(Να χαρείς Ενκάντα,
τα πράματα που ήβρα σήμερα μες την σακκούλλαν της χούβερ για μέναν δεν εν ποσκούπιδα.
()
Μιλώ για τούτον
()
Λείπει που δαμαί.
()
Πριν να έρτετε να δουλέψετε ήταν έτσι.
()
Έλειπεν επίσης τούτον τον ππιριλλίν
()
Δεν εν σκουπίδιν Ενκάντα ούτε τούτον. Ευτυχώς που το ήβρα τζιαι τούτον μες το σακκούλλιν με τα ποσκούπιδα.

Σας παρακαλώ Ενκάντα, την επόμενην φοράν που θα έρθετε να δουλέψετε, μεν καθαρίστετε τούτον το παράθυρον. Εν το παράθυρον μου που διά πας την Αγάπην. Αφήστε το όπως ένι.

Συγνώμην που κακομεταχειρίζομαι την γλώσσαν που συντυχάννετε, αλλα έν ηξέρω τι να κάμω άλλον για να μπορέσουμεν τελικά να επικοινωνήσουμεν μαζίν.)

Διώ παμόν

2011-08-03T13:03:00.004+01:00

Αυτόν που αποφάσισες να γινείς κάπου μετά που έπαιξεν το παρούτιν δεν είναι η Κύπρος που αγάπησα.

Έτσι που είσαι τωρά δεν σε θέλω. Δεν μου αρέσκεις.

Ο Aceras Anthropophorum δεν υπάρχει πκιον. Εφτζιόρωσεν που το γαίμαν του. Δεν έχει κάτι καλλύττερον να δώσει. Ότι είχεν το καλόν έδειξεν το. Τζιαι ότι μπόρει να δείξει δεν μπορεί να φανεί όταν μια στες τρεις λάμπες έμεινεν σβηστή. Μια άρρωστη ψηφιακή σχέση κάμνει την πραγματικήν απόλαυσην να αιμορραγεί. Δεν την θέλω άλλον αυτήν την σχέσην όπως είναι.

Εσκέφτηκα να κλείσω το blog. Μετά είπα «γιατί να σκοτώσω την ανάμνησην του ότι καλού εζήσαμεν ψηφιακά μαζίν;». Αφήννω το δαμαί. Ας αποφασίσει το google τι θα κάμει με έναν blog που δεν αναπνέει.

Κύπρος που αγάπησα, αν αθθίσεις πάλε τζιαι ζιεις χαρούμενη θα χαρώ ξανά τζιαι γιώ. Είτε κοντά σου είμαι, είτε στην ψυχρή τζιαι πένθυμην για σέναν Ελβετίαν.

Τωρά έχεις πολλήν δουλειάν να γλύψεις τες πληγές σου. Να μεν σε σκοτίζω τζιαι γώ με τες παραξενιές μου από την στιγμήν που δεν έχω τίποτε το ουσιαστικόν να σου προσφέρω. Εξάλλου έχω τζιαι γώ τες δικές μου. Τζιαι ο πόνος γίνεται ανυπόφορος άμαν τες παραγνωρίζεις. Δεν είναι δίκαιον να φορτώννουμεν τα κακά του ο ένας του άλλου. Ότι καλόν είχα να σου δώκω έδωκα σου το. Άλλον δεν έχω.

Ότι κακόν εγίνην μετά την έκρηξην στο Μαρί θα το φάει κάποιαν στιγμήν ο χρόνος. Ότι καλόν είμαστιν, ότι καλόν εγινήκαμεν, θα μείνει τζιαι θα συνεχίσει να ζιεί στην μνήμην μας αλλού, αλλιώς, με τα απομεινάρκα αυτού του blog για μάρτυραν.

Να είσαι καλά Κύπρος που αγάπησα, Κύπρος που αγαπώ.

tsil

Μακάριος τελικά

2011-08-02T19:51:00.007+01:00

... o που δεν έχει ανάγκην

να αφήκει να παραδώσουν το λείψανον του στους παπάδες σας

τζιαι να πεθάνει με την αηδίαν της ιδέας

ότι το νεκρόν του κορμίν θα αρκέψει να αποσυντίθεται

κάτω που το φως του τζιερκού σας

ως τίμημαν

για την αποδοχήν των παιθκιών του στην κοινωνίας σας

Μακάριος ακόμα...

2011-07-27T21:52:00.002+01:00

Μακάριος ο που δεν έχει ανάγκην να μετρήσει την αξίαν του με το σύστημαν αξιών σας.

Μακάριος επίσης...

2011-07-27T11:19:00.002+01:00

Μακάριος ο που δεν έχει κοπελλούδιν να σας πέψει να του μάθετε γράμματα.

Μακάριος

2011-07-26T13:02:00.002+01:00

Μακάριος που δεν σας έσιει ανάγκην για να ζήσει κοπελλούθκια.

2011-07-26T00:16:00.002+01:00

Οικονομία ενέργειας στο μαείρεμαν.

2011-07-25T00:51:00.005+01:00

Την ανάρτησην τούτην έκαμα την στην αρχήν του Ιούλη πριν να έρτω στην Κύπρον. Τελικά έγινεν τζιαι επίκαιρη. Σε επόμενην ανάρτησην θα βάλω τες σκέψεις μου για την στρατηγηκήν του κράτους για την εξοικονόμισην ενεργείας τζιαι τες ανανεώσιμες πηγές.

Κάθε άθρωπος για να ζήσει στον σύχρονον αναπτυγμένον κόσμον καταλιεί έναν περίπου 50’000 κιλοβατώρες (στην Αμερικήν τζιαι Καναδάν που επικρατεί η άκρατη συνείδηση της αγοράς τες διπλάσιες). Μιλούμεν για εναλλαχτικές πηγές ενεργείας. Για να φκάλεις τόσην ενέργειαν που τον ήλιον με τα σημμερινά φωτοβολταϊκά θέλεις 350 με 400 τετραγωνικά ηλιακού συλλέκτη. Μια οικογένεια με 2 κοπελλούθκια πόσα μέτρα θέλει να την κανέσουν; Μιλούμεν για αστρονομικά μεγέθη, τζιαι σε μέτρα, τζιαι σε επενδύσεις.

Εάν δεν μειωθεί δραστικά τούτη κατανάλωση, οι εναλλαχτικές πήγες ενεργείας δεν κανούν ούτε για επιδόρπιον. Είναι σαν να θέλεις να χορτάσεις έναν στρατόν με χαβιάριν.

Πόσον πρέπει να μειωθεί η κατανάλωση; Όσον καταλιείς σήμερα τουλάχιστον διά τρία. Αλλιώς μην μιλάς για οικολογίαν. 5 τζιαι 10% εξοικονόμηση ενεργείας είναι μιλλοσφοντζίσματα. Είναι λουβάνες για κατανάλωση από άσχετους που θα τες γοράσουν για χαλεπιανά. Τζιαι όποιος θέλει να πληρώννει για ανανεώσιμες πηγές ανέργειας πριν να κάμει σοβαρότατην εξοικονόμισην, ή βλάκας είναι, ή eco-μέτοχος, ή πολιτικός που πουλεί πνεύμαν.

Η Ευρώπη μας επέβαλεν να μειώσουμεν την κατανάλωσην κατά 20% μέχρι το 2020. Εθκιάβασα το εθνικόν σχέδιον που θα υλοποιήσει αυτόν τον στόχον αλλά δεν πιστεύκω ότι θα επιτευχθεί. Αυτά όμως είναι για τες πολιτικές. Σαν άτομα πώς θα μειώσουμεν την ανάγκην μας που την ενέργειαν χωρίς να χάσουμεν ποιότηταν ζωής; Αυτόν είναι το ζητούμενον στο δικόν μας επίπεδον.

Να διαιρέσεις την κατανάλωσην σου δια τρία είναι πολλά δύσκολος στόχος αλλά όχι ανεπίτευκτος. Μιλούμεν για 66% μείωσην.

Τουλάχιστον για τα κτήρια ξέρω ότι παρόλον που δύσκολον είναι δυνατόν. Έκαμα τον ενεργειακόν σχεδιασμόν δεκάδων από τα οποία τζιαι έναν στην Κύπρον. Θέλει όμως να κάμεις reset ότι ξέρεις τζιαι να σκέφτεσαι άλλωσπως.

Αφήνουμεν όμως τα μεγάλα τζιαι ας πιάσουμεν τα μικρά τζιαι τα καθημερινά. Έναν νοικοτζιυρκόν καταλιεί κάθε χρόνον 500 κιλοβατώρες για το μαείρεμαν. Πως θα το ρίξουμεν στες 170;

Μην ησκεφτείτε το ντελίβερι, διότι το ντελίβερι εκτός που την ενέργειαν για μαείρεμαν, εμπεριέχει τζιαι την ενέργειαν για μεταφοράν. Μόνον για να κουβαλήσεις 365 γεύματα που απόστασην 2 χιλιομέτρων θέλει πάνω που 1000 κιλοβατώρες πεζίναν. Κρούζεις δύο για να μεταφέρεις έναν. Άστο.

- Να τρώμεν ωμά! Είναι μια λύση, αλλά τρεις ημέρες νηστίσιμα του λαθκιού τζιαι στο άκουσμαν της λέξης μαρούλλιν φκάλλεις σπιρούθκια . Μπορούμεν όμως να τρώμεν παραπάνω ωμά. Εν πιο υγειηνά, έχουν ούλλες τες βιταμίνες. Θκυό φορές την εφτομάδαν ψουμίν, ελιάν, σαλάτα, παττίχαν τζιαι χαλλούμιν κάμνει μας 2/14 (15%) εξοικονόμησην. Έχουμεν άλλα 52% προσπάθειαν για να φκάλουμεν 66%.

Να τρώς φαγιά που δεν θέλουν πολλήν ψήσιμον. Τζιαι να μάθουμεν επιτέλους στην Κύπρον ότι τα al dente (δηλαδή μισοωμά) μακαρόνια εν πιο εύγευστα που τα βαρυψημένα μακαρούνια σούππα που εμαείρευκεν η στετέ μας. Τζιαι τα κολοκούθκια τα κυπριακά του αθθού, άμαν τα βουττήσεις μες το νερόν το βραστόν 5 λεπτά εψηθήκαν, τζιαι έτσι τραγανά κρατούν ούλλες τες βιταμίνες, τζιαι ούλλην την γεύσην. Οι μπρόκολες με 3 λεπτά ζεμάτισμαν, άμαν τους βάλεις λλίον όξεινον τζιαι λίον λάδιν καλόν είναι όνειρον, ευκολοχόνευτες, δεν γεμώννουν την τζιοιλιάν σου αέραν τζιαι δεν πικρίζουν. Οι στετάες μας εχογλάζαν τα πάντα ώρες διότι ήταν ξημαρισμένες. Δεν είχαν ψηγεία, δεν είχαν νερόν τρεξιμιόν, ήταν οι τόποι γεμάτοι μούγες, λιμπούρους, τσιριπίλλες, που εφεύκαν που την κοπριάν τζιαι έρκουνταν τζιαι εκάθουνταν πας τα φαγιά. Σήμμερα 3 λεπτά μες το νερόν το βραστόν, το λαχανικόν το πλυμμένον δεν έχει μικρόβια να σε σκοτώσουν. Βάλε έτσι στο περίπου 5% οικονομίαν που λλιόττερον ψήσιμον, μεινίσκουν μας 47% προσπάθεια για να φτάσουμεν τον στόχον.

Να στουππώννεις την μαείρισσαν. Μια στουππωμένη μαείρισσα θέλει 30% λλιόττερην ενέργειαν για να βράσει τον νερόν, τζιαι έναν φαΐν που χογλάζει στουππωμένον καταλιεί 60% λλιόττερον. Θα μου πείτε ξησιειλά. Το ότι ξησιειλά εν η απόδειξη ότι εξοικονομεί πολλλλλήν ενέργειαν. Στούππως το το μαυρογέρημον τζιαι βάλε το κουμπίν της σώπας στο 1. Εν ανάγκη να το χογλάζεις στο 6 τζιαι στο 9; Βάλλουμεν άτε, 10% οικονομίαν (δεν είναι όλα τα φαγιά της μαείρισσας, τζιαι για μερικά ήδη στουππώννουμεν την μερικώς). Μεινίσκει άλλον έναν 37% προσπάθεια. Εκάμαμεν όμως ήδη 30% χωρίς μιαν μπακκίραν επένδυσην.

-Να χρησιμοποιείς την ανάλογην μαείρισσαν για την κάθε ποσότηταν πον να μαειρέψεις. Όσον πιο μεγάλη εν η μαείρισσα, τόσον παραπάνω απώλειες έχει. Τζιαι να χρησιμοποιείς το σωστόν αμμάτιν. Πολλή φωθκιά θερμαίνει τον αέραν της κουζίνας τζιαι όι το φαΐν. Η διαφορά εν μεγάλη. Εσυνειδητοποίησα το στα πειράματα που έκαμνα πας την ηλιακήν σόπαν. Χρησιμοποιώντας μεγάλον σκεύος δεν εκατάφερνα πιλέ να βράσω έναν τζισβέν νερόν. Εκατάφερα να ψήσω φαΐν όταν έβαλα το σωστόν σκεύος αναλογικά.

Επίσης προσοχήν να κάθεται η μαείρισσα κέντρον πας το αμμάτιν να μεν διαφεύγει ποτζιεί τζιαι ποδά άδικα η θερμότητα.

Είναι τζιαι οι μαείρισσες του ατμού, που λόγω ψηλής πίεσης ψήνουν το φαί πολλά πιο γλήορα.

Βάλλουμεν άλλα 5% οικονομίαν που την ορθήν θέρμανση που ψήνει το φαΐν τζιαι όι την μαείρισσαν ή τον αέραν. Φτάννουμεν στο 35%.

Να χογλάζεις το νερόν μες τον ηλεκτρικόν βραστήραν. Ένας βραστήρας 2700 W βράζει έναν λίτρο νερόν σε 2 λεπτά. Μια μαείρισσα θέλει 5 λεπτά πάνω σε μιαν ηλεκτρικήν πλάκαν. Εάν χογλάζεις 2 λίτρα την ημέραν μέσον όρον κρούζεις 66 kWh αντίς 91 με την μαείρισσαν. (βράζεις το νερόν μες τον βραστήραν τζιαι μετά βάλλεις το του φαγιού για να το ψήσεις βραστόν). 25 kWh οικονομίαν φκάλλει μας άλλα 5%. Μένει μας άλλον 30%.

Να σβήννεις το φαΐν 5 με 10 λεπτά πριν να τελειωθεί το ψήμαν του. Η συσσωρευμένη θερμότητα πας την μαείρισσαν κανεί για να συνεχίσει να ψήννει το φαΐν άλλό 15 λεπτά. Το φαΐν δεν χρειάζεται να φκάλλει βουρβουλλάους για να ψήννεται. Οι Νορβηγοί παραδοσιακά έχουν μιαν μαείρισσαν που δεν είναι μαείρισσα μέσα στην οποίαν συνεχίζουν να ψήννουν το φαΐν άμαν μισοψηθεί. Είναι μαι κάσια με πίτερα μέσα που θερμομονώννει την κανονικήν μαείρισσαν που συνεχίζει να ψήννει το φαΐν. Έχει τζιαι μαείρισσες με διπλά τοιχώματα που άμαν τες φκάλεις που την φωθκιάν, έχουν τζιαι έναν δισκούιν που τες καθίσκεις πάνω τζιαι θερμομονώννει τζιαι τον κώλον του. Αυτές είναι η τέλειες οικολογικές μαείρισσες. Αλλά τζιαι μιά απλή λύση με έστω λλιόττερην απόδωσην, είναι να φκάλεις την μαείρισσαν που την φωθκιάν άμαν κρυάνει λλίον τ΄αμμάτιν τζιαι να την κάτσει πάνω σε έναν φελλόν απομονωτικόν τζιαι να την ησσιεπάσεις με μιαν μαντηλιάν. Άτε. Έφκαλα σας άλλα 5% οικονομίαν. Είμαστιν εις το 25%.

Να αλλάξεις την ηλεκτρικήν σόπαν τζιαι να πιάσεις μιαν vitroceram. Τζιαι η induction είναι πολλά οικονομική, αλλά λόγω του στάνμπαϊ (8 - 18 W) που δουλεύκει 8760 ώρες τον χρόνον κρούζει περίπου ⅓ της κατανάλωσης για το φωτούιν παρά για το ψήμαν. Μπορείτε να έβρετε induction Class A χωρίς στανμπάι ή να την ησβήννετε που τον διακόπτην άμαν τελειώσετε το φαΐν. Οι induction θέλουν τζιαι ειδικές μαείρισσες, επωμένως αν θα αλλάξετε την υφηστάμενην ηλεκτρικήν σόπαν τζιαι έχετε πολλά οικιακά σκεύη προτιμήστε την vitroceram που εν επίσης οικονομική. Παρόλον που εν στα γαλλικά, γερμανικά τζιαι ιταλικά, αν πάτε πας το www.topten.ch μπορείτε να έβρετε οικολογικά μοντέλλα για πάσης φύσεως ηλεκτρικές συσκευές. Οι σόπες του καζιού εν εξίσου οικολογικές με τες ηλεκτρικές, διότι παρόλον που κρούζουν 3 φορές παραπάνω ενέργειαν σε κιλοβατώρες, δυστυχώς για να φκάλεις μιαν κιλοβατώραν ηλεκτρισμόν θέλεις 3 κιλοβατώρες πετρόλαον ή γκάζιν, οπότε, που ήσουν, πούποτε. Αλλά άν έχεις μιαν με ηλεκτρικές πλάκες, πρέπει όπωσδήποτε να την αλλάξεις στην επόμενην αγοράν σόπας διότι δεν είναι δουλειά να κρούζεις τόσην ενέργειαν για το ψήσιμον.   Έχουμεν 30% οικονομίαν που την αλλαγήν της ηλεκτρικής. Μόνον που εν 30% μετά που έχουμεν ρίξει την κατανάλωσην ήδη κατά 41%, δηλαδή φκάλλει μας μόνον 18% πάνω στην σημερινήν κατανάλωσην. Τζιαι τούτον αν έχουμεν μιαν παλιόσωπαν με χαλύβδινες πλάκες. Αν έχουμεν vitroceram ή σώπαν γκαζιού δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα εξοινονόμηση . Υπάρχει δηλαδή, διότι έχουμεν τζιαι την ενεργειακήν αποδοτικότηταν του φούρνου όπου κερδίζουμεν που ούλλα τα μοντέλλα άμαν αλλάξουμεν τον φούρνον τζιαι βάλουμεν έναν πιο θερμομονωμένον του οποίου η βράστη δεν θερμαίνει την κουζίναν αντίς τα σινιά. Επειδή εν δύσκολον να έβρουμεν την αναλογίαν φούρνου / αμμαθκιών στες ώρες λειτουργείας της σόπας, ας βάλουμεν έναν στροντζυλόν 20% εξοικονόμησην που μιαν σώπαν ενεργειακής κατηγορίας Α+. Βλέπετε λοιπόν ότι τζιαι ούλλες τες τέγνες εξοικονόμησης ενέργειας να κάμουμεν δεν ηφτάνουμεν στα 67% που χρειάζεται. Λείφκεται μας 5 με 25%.

Ίσως το λλίον που μας χρειάζεται να το έβρουμεν που τες νέες τεχνολογίες. Το ψήμαν με vacum σε θερμοκρασίες 62% είναι ίσως κάτι που θα εξοινονομήσει ενέργειαν. Ψήνεις δηλαδή σε μπεν μαρί. Άμαν εν θερμομονωμένον, θα θέλει ελάχιστην ενέργειαν σε σχέσην με το συμβατικόν ψήσιμον. Αυτά όμως είναι high tech ιστορίες. Μια low tech τεχνολογία είναι ο ηλιακός φούρνος, η ηλιακή σόπα, η ηλιακή ψησταριά. Δεν εν ακριβές. Πουλούν ήδη στην Κυπριακήν αγοράν τζιαι έχει μοτέλλα που στοιχίζουν 50 με 80€. Έχει τζιαι κάτι γαλλικά που στοιχίζουν 200 με 350€ τζιαι εν πολλά καλλύττερης ποιότητας. Μπορείτε βέβαια να κάμετε μόνοι σας. Σχέδια έσιει πολλά πας το ίντερνετ. Μπορείτε να δείτε τζιαι την ηλιακήν σoπαν που έκαμα τζιαι ανάρτησα πας τα ιστομαγειρέματα.

Η εξοινονόμιση ενεργεία χωρίς την απώλειαν ποιότητας ζωής είναι δυνατή αλλά δύσκολη. Θέλει όρεξην, άλλα μυαλά, άλλες αξίες, άλλες προτεραιότητες, τζιαι άλλην τεχνολογίαν.

Σταματήστε τον εμφύλιο.

2011-07-18T16:58:00.004+01:00

Τον εμφύλιον τούτον δεν πρέπει να τον κερδίσετε: στηρίζω Χριστόφκιαν. Στηρίζω το κράτος.

Άυριον θα πάω στο προεδρικόν να διαδηλώσω για να στηρίξω την κυβέρνησην. Το μόνον που δεν χρειάζεται τωρά ο τόπος είναι ακυβερνησία τζιαι εμφύλιο. Η επόμενη μέρα πρέπει να μας πάρει μπροστά. Όχι πίσω.

Έτυχεν μου να κατεβώ στον τόπον μου την ημέραν που έπαιξεν η πόμπα. Φέυκω ανήμερα της εισβολής. Ήρτα να χαρώ τους δικούς μου, να χαρώ την θάλασσαν. Έζησα το πένθος για το κακόν που εγίνην. Έζησα όι την απαρχήν, μιαν αποκορύφωσην του σιειρόττερου εμφύλιου μετά το 74.

Εμφύλιος

Εσιωνώστην το μίσος. Τούτην την φοράν όι μες τους δρόμους. Που τα κανάλια. Πού εβρέθην τόσον μίσος; Ποιος το έσπειρεν, ποιος το ετάισεν, γιατί να το σπείρει, με σε τι πράμαν ψυσιές εδράτζιασεν έτσι;

Να πεθάνει ο Χριστόφκιας, φωνάζουν ειρηνικοί διαδηλωτές. Άλλοι πιο νούσιμοι καλαμαρίζουν αγανακτίστας και λένε να πέσει. Να παραιτηθεί. Κάτω η χούντα του Χριστόφκια, συμπληρώνουν οι πρώτοι. Σε γνωρίζω από την όψη, του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την κόψη που με βια...

Οι συγγενείς των θυμάτων να θάφκουν κομμάθκια που εμείναν. Η επόμενη βάρδια της πυροσβεστικής τζιαι οι άλλοι αστυνομικοί, τζιείνοι που δεν εβουρήσαν να προστατέψουν τους θεσμούς που την βίαν, να κάμνουν την καρκιάν τους πέτραν τζιαι να γυρίζουν ακόμα μες τα κάκκαφα πέρκι έβρουν αλλό κανέναν κομμάτι σιέριν, κανέναν πόιν να με τα αφήκουν να τα φαν οι αλουποί τζιαι τα όρνεα, να δώκουν ότι μπόρουν παραπάνω στους γονιούς να θάψουν.

Πριν καν να θάψουμεν το πρώτον θύμαν, εσηκωστήκαν άλλα όρνεα. Το σύνθημαν εδόθην. Ευθύνες. Όχι συμπαράσταση προς αυτούς των οποίων το σπίτιν επλήγην που το κακόν. Όχι αλληλεγγύη προς τον ανθρώπινον πόνον, όχι ενός λεπτού σιγή. Έτσι ξέρουν να ξεκινούν την προεκλογικήν τους εξτρατείαν αυτοί που τζιειμούνται τζιαι ξυπνούν τζιαι άλλην ένοιαν που το πως θα γινούν πρόεδροι δεν έχουν. Τα κανάλια επιάσαν το. Οι εφημερίδες τους επιάσαν το. Ευθύνες σημαίνει μόνον να παραιτηθεί ο πρόεδρος. Όλα τα φώτα πάνω του. Να φύουν οι κούμμουνοι. Να φύουν οι χώρκατοι. Είναι βλάκας. Έπαιξεν η πόμπα γιατί έχει αγγυλώσεις. Κομουνιστές δολοφόνοι. Στάλιν. Τρέχουν τα σιαίρκα του γαίμαν. Να πεθάνει ο Χριστόφκιας.

Το άχτιν όλων το ίδιον. Ο στόχος ο ίδιος. Αλλάζει η φρασεολογία ανάλογα με την απόχρωσην. Πολίτης, Αντένα, Γεωργίου, Ελάμ, Σίγμα, Βαρνάβας, Σημερινή, Φιλελεύθερος, Κουλίας, Μέγα, Αναστασιάδης, Παπαδόπουλος. Να πέσει ο τύρανος άλλοι. Να παραιτηθεί ο πρόεδρος άλλοι.

Τι εγίνην. Κανένας δεν λέει. Μισή πληροφορία ποτζιεί. Έναν κομμάτι ποδά. Φταίει η ανικανότητα του προέδρου να κυβερνήσει. Επήραν τα κάτσαρα φωθκιάν. Επρηστήκαν τα κκοντέινερ. Αν δεν τα εβάλλαν καρτζίν-κατζίν εν ήταν να παίξουν. Τόσον τόπον αυτή η κυβέρνηση (ναι η κυβέρνηση) τζιειαμαί ήβρεν να φυλάξει τες πόμπες. Εκόπην το ρεύμαν. Εραντίζαν τα να κρυάνουν. Εννεαμελής επιτροπή από επιτελείς, πυροσβέστες, πυροτεχνουργούς, ειδικούς στρατιωτικούς, επισκέφτηκεν το φορτίον την προηγούμενην τζιαι αποφάνθην ότι τίποτε εν φοάται. Ένας αξιωματικός εχόρεφκεν πάνω στο κκοντέιντερ για να αποδείξει ότι εν φοάται τίποτε. Ανικανότητα του χωρκάτη που το Δίκωμο. Τζιείνος ηφταίει για ούλλα.

Πληροφόρηση

Έσβησα τες τηλεοράσεις. Τηλεόραση που πέντε λεπτά πριν δείχνει μιαν παλαβήν να κάμνει ίντερβιου τζιαι να δηλώνει ότι πιστεύει στο ανεξήγητον όταν ένας σωματέμπορος της διηγήται ότι είδεν θαύμαν μες το τζιελλίν της φυλακής τον Γέρονταν Παΐσιον μετά θάνατον με σάρκαν τζιαι ωστά, πως είναι δυνατόν να με ενημερώσει εμέναν τζιαι να της πιστέψω.

Τηλεφωνώ ποτζιεί ποδά. Σε μισήν ημέραν εκατάφερα να επικοινωνήσω με έναν αξιωματικόν του στρατού που ήταν κοντά, με έναν ανώτερον αστυνόμον που έτυχεν να δω τυχαία, με έναν κομματικόν αντιπρόσωπον της Κυβέρνησης στην πόλην μου, με τον κολλητόν μου στο γυμνάσιον που εγίνην βουλευτής της αντιπολίτευσης. Εκατάλαβα τι εγίνην. Ευτυχώς η Κύπρος εν μιτσιά. Μπορεί τα μέσα να εν άθλια, μπορεί δημοσιογραφία να σημαίνει μετάφραση της πραγματικότητας ανάλογα με το τι κόμμαν εν ο παπάς του δημοσιογράφου που μεταφράζει, μπορεί οι πολιτικοί ΟΛΟΙ μπροστά στα μικρόφωνα να καλαμαρίζουν ψέματα, όταν όμως σου συντυχάννουν τζιαι θωρούν σε μες τα μμάθκια λαλούν την αλήθκειαν εις την κυπριακήν διάλεκτον. Ακόμα τζιαι τον μπάτσον που έσυρεν το πρώτον δακρυγόνον έτυχεν να τον συναντήσω τυχαία στην θάλασσαν τζιαι μου άννοιξεν ο άθρωπος την καρκιάν του την καπνισμένην που την βίαν. Στην Κύπρον όλα τα ξέρουμεν. Είναι ζήτημαν 3 ημερών να μάθεις άμαν θέλεις να μάθεις. Τζιαι πιστεύκεις ότι είσαι ικανός ή ότι έχεις συμφέρον να πιστέψεις.

Μικρογραφία του εμφύλιου σε ένα πάρκιν

— Όλοι απόψε στην Πλατεία Ελευθερίας, σαλαβατά μόλις κατεβαίνω σε έναν κεντρικόν πάρκιν μια Κυράτσα που φκαίννει που έναν θεόρατον φόργουιλ ντράιβ. Να διαδηλώσουμεν να ρίξουμεν τον πρόεδρον.
— Τζιαι γιατί να τον ρίξουμεν Κυρία μου;
— Έχει πολιτικήν ευθύνην για το έγκλημαν
— Αν είναι έγκλημαν να εμπιστεύεσαι τον στρατόν σου να φυλάξει έναν φορτίον παρούτιν, τότε τι είναι να τον εμπιστεύεσαι τζιαι να πληρώνεις εισφοράν για την άμυναν 37 χρόνια για να σε γλέπει που τους Τούρκους;
— Να φύει διότι είναι χώρκατος τζιαι δεν κάμνει να κυβερνά.

Βουρά ένας κρεμμανταλάς πεηντάρης ασσιημομούρης που εππάρκαρεν το BMW του πεήντα μέτρα τζιείττε μέρου να συμβάλει τζιαι τζιείνος στην συζήτησην.

— Να σας πω τζιαι γώ που είμαι μες τα κανάλια τζιαι ξέρω. Να θκιώξουμεν τζιαι τον γιον της πουτάνας τον αλλήθωρον που εγέμωσεν την Κύπρον μαύρους. Εγινήκαν οι γιούες των ταξιτζιήων υπουργοί με τουν τους κούμμουνους που εφκάλαν οι μαλάκες του Δήκο στην εξουσίαν.

— Τωρά επειράξαν σε οι Μαύροι εσέναν; Είσαι τζιαι σου ρατσίστρια Κυρία;
— Όι, εγώ εσπούδασα Αγγλίαν τζιαι εσυγκατοικησα με μαύρους. Έχω τζιαι θκυό μαυρούες έσσω τζιαι καθαρίζουν τζιαι αγαπώ τες πολλά. Έχω τες σαν τες κόρες μου.
— Εν να τες θκιώξει η επόμενη κυβέρνηση τζιαι εν να έρτει ο Κύριος ποδά να σου σφογγαρίζει.
— Να φέρουν άσπρους.
— Δηλαδή εν το χρώμαν που σε πειράζει; Που εσπούδασες δημοσιογράφος; Οι κλεψιές των Ρουμάνων εν καλλύττερες διότι εν άσπροι χριστιανοί ορθόδοξοι;
— Ναι. Τουλάχιστον δεν είναι μουσουλμάνοι. Έχει ιεραρχίαν τζιαι στες θρησκείες. Οι μουσουλμάνοι είναι κατώτεροι.
— Άτε Κυρία, πιας τον Κύριον Χριστάκην που το σιαίριν τζιαι πάτε να ρίξετε την Κυβέρνησην. Εγώ έξω απ΄αυτά.

Έξω απ΄αυτά αλλά πού;

Ο Πολίτης τζιαι οι φιλελεύθεροι φίλοι επικυρήξαν όποιον δεν συμφωνεί με όλα αυτά άβουλον τζιαι ηλήθιον κομματόσκυλλον. Μαντρωμένον πιστόν αρνίν.

Ας πα να πιούν τα χάπια τους να τους περάσει η προγεροντική κατάθλιψη. Ετσι τζιαι αλλιώς εν πεθαμμένοι από σιέριν, από πατέραν (ή από μητέραν), από θρησκείαν τζιαί από τάξην.

Εγώ είμαι αριστερός ως το κόκκαλο. Τζιαι παραπάνω που αριστερός οικολόγος. Δεν ηξέρω εγώ τι είμαι τζιαι θα σκεφτώ τι θα πει ο κάθε άρρωστος μικροαστός;

Να κάμω τί; Εντάξει, θα ξεκινήσω να γράφω άρθρα για εξοικονόμησην ενεργείας για να βοηθήσω τον τόπον μου να τα φκάλει πέρα. Αλλά πέρα που αυτόν. Δεν γίνεται να θωρώ αυτόν τον εμφύλιον να εξελίσσεται τζιαι να βρίσσω.

Δες πίσω για να πάεις μπροστά

Όταν η δεξιά εδράτζιασεν τζιαι εξηθύμανεν, τζιαι έθελεν να αφανίσει τους αριστερούς, οι πιο λεβέντες δεν εφοηθήκαν τζιαι εκατεβήκαν κατα σσιηλιάδες στες κηδείες των επικυρηγμένων από το εθνικόν main stream «προδοτών». Εσταμάτησεν το κακόν. Οι πιό νούσιμοι εκάτσαν τα γαίματα των θερμόαιμων που εβράζαν για εκδίκησην τζιαι επείσαν τους να μεν ημπούν σε αντιπαράθεσην να σκοτωθούν τζι άλλοι. Μόνον να σταματήσει το κακόν. Εσταμάτησεν με λαβωμένην την αριστεράν.

Όταν το 74 εμουντάραν οι δεξιοί πας το προεδρικόν να ρίξουν τον τύρανον, οι λεβέντες εβουρήσαν χωρίς όπλα να προστατέψουν το κράτος, να κάμουν ότι μπόρουν τζιαι ας μεν ήταν δικός τους ο Μακάριος.

— Μάνα μου ποιόν θάφκουν πάλε. Είπεν με στόμφον κοτζιάκαρης μια ξανθή κότα με σταυρούιν που εψούμνιζεν δίπλα μου Nintendo Play Staytion για το κοπελλούιν της.
— Εν εν κηδεία κυρία. Εν το μνημόσυνον των τεσσάρων κοπελιών που εσκοτώσαν οι πραξικοπηματίες διότι επιάσαν τον τηλεβόαν τζιαι επληροφορούσαν τον κόσμον «Ο Μακάριος Ζει»

Αυτόν τον εμφύλιο δεν πρέπει να τον κερδίσουν

Αυτός ο εμφύλιος που εκυρήξαν δεν είναι σαν τους άλλους. Συμβολικά έχει ομοιότητες. Να φύγει ο Τύρανος - Θάνατος στον Χριστόφκια. Εθνική αναγέννηση - να πληρώσουν οι υπεύθυνοι και να πέσει η κυβέρνηση, εσχάτη προδοσία - προμελετημένο έγκλημα… Μίσος. Μίσος. Μίσος. Μίσος προς τους αριστερούς. Μίσος τζιαι απαξίωση προς τους θεσμούς, για το κράτος, για τους πολιτικούς όλους. Οργή λένε. Άμα είσαι άνθρωπος που νοιώθει ξέρεις την διαφοράν της οργής που το μίσος. Το μίσος κουβαλείς το. Η οργή ξεσπά, κάμνεις κάτι τζιαι φεύκει.

Ο κόσμος που εν οργισμένος να διαδηλώσει. Να βάλει αιτήματα. Το να σύρνει πέτρες όμως ή το να ζητά την διάλυσην του κράτους, το να ζητά επι πινάκι με μίσος την τζιεφαλήν του προέδρου τζιαι των «κούμμουνων» επειδή κάποιοι εν υπεύθυνοι για έναν τραγικόν ατύχημαν, επειδή έχει διαφθοράν στον κρατικό μηχανισμό δεν είναι διαδήλωση. Είναι εμφύλιος.

Αυτός ο εμφύλιος δεν πρέπει να περάσει. Η Ελλάδα που εν σε διαρκήν εμφύλιον δεν έκαμεν χαΐριν ποττέ.

Ζητώ

Ζητώ που την δεξιάν να παραιτήσει τες πελλάρες. Εκλογές θα έχουμεν λίαν συντόμως τζιαι αν τους θέλει ο κόσμος θα έρτει η σειρά τους. Τζιαι αν νομίζει ο Αναστασιάδης ότι μπορεί να λύσει το κυπριακόν καλλύττερα που τον Χριστόφκιαν, εν να μας χρειαστεί να τον ηστηρίξουμεν διότι μόνος του δεν ημπόρει να σηκώσει έτσι βάρος. Αν εκλεγεί.

Ζητώ που τους δημοκρατικούς συμπατριώτες μου που θέλουν να μοιάσουν τους καλαμαράες αγανακτήστας να ξηκολλήσουν που τους φασίστες. Καλοί οι αγανακτίστας για αυτούς που τους αρέσκουν οι διαδηλώσεις. Η διαφθορά θέλει λαϊκήν αντίδρασην τζιαι που τους μή οργανωμένους για να σουστεί. Λλίον όμως σιεητταννίκκην δεν θα βλάψει. Τωρά που εμετρήσαν οι μαυροφάνελλοι τες πολιτικές απώλειες της βίας, εφκάλαν τα μπλουζάκια τα μαύρα με το σήμαν πάνω τζιαι εφορήσαν ουδέτερα τζιαι ενεκατωθήκαν μαζίν σας με τα μαύρα ιμισς για πένθος. Τζιαι αν με μισάτε αδέρκια μου αγανακτίστας που είμαι αριστερός, να πιείτε χάπια να σας περάσει. Πον να χει εκλογές να βάλετε υποψηφιότηταν. Έτσι εν η δημοκρατία. Εσιωνώστην γαίμαν για να κατακτηθεί αυτόν το δικάιωμαν. Κάμετε του χρήσην. Αν νομίζετε ότι μπορεί να πετύχετε κάτι για το σύστημαν, φωνάξετε, πέτε το, κάμετε όσην πίεσην θέλετε. Μεν με μισάτε όμως. Θέλω τζιαι γω πράματα που θέλετε εσείς τζιαι θα πάω να τα απαιτήσω που τούτον τον πρόεδρον που εψηφήστην που την πλειοψηφίαν. Όι που έναν υποτιθέμενον άξιον που πιθανόν να εκλεγεί.

Το κράτος πρέπει να αλλάξει για να γινούμεν καλλύττεροι. Τωρά όμως είμαστε σε κατάστασην έκτακτης ανάγκης. Θέλει πολλήν δουλειάν για να φκούμεν πουπάνω καλλύττεροι. Δεν εν με την εξέλιξην ενός εμφυλίου πον να πάμεν ομπρός. Τα πράματα πρέπει να αλλάξουν. Για ανάμισι χρόνον την ευθύνην για την αλλαγήν έχουν την οι ανθρώποι που εκλεγήκαν για να το κάμουν.

Αυριον τρίτην θα πάω να διαδηλώσω στο προεδρικόν
-να σταματήσει ο εμφύλιος. Δεν ησσυφφέρει σε κανέναν.
-να υλοποιηθούν σύντομα όσα εξάγγειλεν η κυβέρνηση για την διερεύνησην, την απόδοσην ευθυνών τζιαι την τιμωρίαν των ενόχων
-να σταματήσει να διαχειρίζεται η αριστερά έναν βρωμισμένον, διευθαρμένον τζιαι εν τέλει δολοφόνον κράτος που έστήθην σε άλλες εποχές. Να ξεκινήσει να το αλλάσσει. Όσον ημπόρει. Δεν θέλω επαναστάσεις ή πολλά πράματα. Τα αυτονόητα. Να κόψει τα σαπά. Έναν εκμοντερνισμόν με πιο γοργούς ρυθμούς. Είπαν ότι τωρά θα τολμήσουν να το κάμουν. Στο πλευρόν τους για να το καταφέρουν.

Μαζίν ομπρός

Όποιος αντρέπεται που είναι αριστερός επειδή το σύστημαν επιτέθην ολόπλευρα στην αριστερά είναι άξιος της τύχης του.

Οι αριστεροί της Κύπρου δεν έχουν να αντραπούν για την 50 χρόνων διαφθοράν ενός Μεσανατολίτικου Ευρωπαϊκού κράτους. Η δομές, οι ιδέες, οι φορείς, οι αθρώποι της δεξιάς τα εστήσαν. Οι αριστεροί κάμνουν ότι μπόρουν να την διαχειριστούν τζιαι να πάρουν τον τόπον έναν βήμαν ομπρός μη πειράζοντας σήμερα τα κύρια κοινωνικά τζιαι οικονομικά ισοζύγια προς τα αριστερά. Για χάρην της προσπάθειας για εξεύρεσην μιας αποδεχτής που τον κόσμον λύσης του Κυπριακού. Δεν διεκδικούν το αλάθητον τζιαι συνεργάζουνται τζιαι ακόμα με τζιείνους που αντιπαθούν για το κοινόν καλόν. Ούλλοι μες την ίδιαν βάρκαν είμαστιν.

Η υπεύθυνη στάση της αριστεράς εκράτησεν την κοινωνικήν συνοχήν σε όποιες συνθήκες όξυνσης. Εστήριξεν τον Κυπριανού, τον Κληρίδην, τον Τάσσον σε εθνικά δύσκολες ώρες χωρίς να προκαλεί αστάθειαν, απεργείες, έντασην, βίαν, πράματα που έμπορεν να το κάμει. Πράματα που τα κάμνου άλλα αριστερά κόμματα αλλού. Εμείς είμαστιν Κυπραίοι. Πρώτα ο τόπος λαλούν οι αριστεροί στην Κύπρον.

Τωρά ταπεινά εζήτησεν την βοήθειαν σας να μετατρέψουμεν την κρίσην σε ευκαιρίαν. Έτσι πάει ο κόσμος μπροστά. Μην μετράτε ψήφους. Δεν είναι η ώρα. Ότι καλόν εγίνην σε αυτόν τον τόπον εγίνην με τους αριστερούς. Ότι κακόν εγίνην εκάμετε το μόνοι σας. Ελάτε μέσα τζιαι σεις. Η αριστερά δεν θέλει να κυβερνήσει μόνη της. Αν θέλετε να ππέσει η διαφθορά θέλει μας ούλλους, όπως ούλλους θέλει μας για την λύσην του Κυπριακού. Τωρά εν ευκαιρία. Ο λαός απαιτεί να ππέσει τωρά η διαφθορά. Δωστε στην αριστεράν το σιαίριν σας να την ρίξουμεν. Τζιαι σε ανάμισι χρόνον κυβερνάτε αν σας θέλουν οι πολλοί.

Σταματάτε τον εμφύλιον. Οι περιστάσεις ζητούν μας να συμπεριφερτούμεν σαν λαός. Όι σαν ομάδες ή σαν οπαδοί.

Όποιος θέλει να γνωριστούμε που κοντά, αύριον αν ανταμωθούμεν στο προεδρικόν θα φορώ μιαν πορτοκαλί φανέλλα με μια σαύρα πάνω.

;.(

2011-07-17T07:48:00.006+01:00

Αντρέπουμαι για σχεδόν όλους σας τωρά που σας είδα τίτσιρους. Φορήστε ρούχα να αποκατασταθεί η δημόσια αιδώ. Καλλύττερα υποκριτές παρά έτσι κορμιά σε δημόσιαν θέα.

Τριήμερον πένθος εν μέσω πτωματοφάγων

2011-07-11T23:04:00.004+01:00

Σε έναν τόπον όπου η αξιοπρέπεια έχει δώσει την θέσην της στην υστερίαν

Σε έναν τόπον όπου οι δημοσιογράφοι ζιούν που τα πτώματα

Σε έναν τόπον όπου ο πολιτικοί ζιούν που τους πεθαμμένους

Σε έναν τόπον όπου η ανευθυνότητα είναι μέσα στο DNA από τον υπουργόν άμυνας μέχρι τον τελευταίον στρατιώτην

Σε έναν τόπον όπου τα τραγικά ατυχήματα είναι κατάρα του θεού, ξένος δάκτυλος, έγγλημαν του εκάστωτε κυβερνώντος αλλά ποττέ ανθρώπινον λάθος ή δομική ανεπάρκεια

Σε έναν τόπον όπου ο καθένας που την πολυθρόναν του μετατρέπεται σε κατήγορον τζιαι ταυτόχρονα εμπειρογνώμοναν, μάρτυραν τζιαι δικαστήν, απο τον τελευταίον πολιτικόν, τον προτελευταίον δημοσιογράφον μέχρι τον πρώτον μπλόγκερ,

Άμα σου λάχει να βρεθείς τυχαία σε ώρες έκτακτης ανάγκης όπου επεθάναν μια ντουζίνα πλάσματα τζιαι εκαταστράφην η κύρια ενεργειακή υποδομή της χώρας τί κάμνεις;

—Κλείεις την τηλεόρασην τζιαι τα ράδια τζιαι αντίς να καταναλώννεις το προϊόν τους που είναι αποτέλεσμαν πτωματοφαΐας, κάμνεις μερικά λεπτά περισυλλογήν για να νοιώσεις αν η θλίψη σου είναι πραγματική μπροστά στην θλίψην των συνανθρώπων σου που εχάσαν δικόν.

—Διάς δκυό στραόπατσους της αρφότεγνης του που θέλει αν άψει το άρκοντισιον διότι πυρώννει τζιαι οι οικονομίες θεωρεί είναι για τους άλλους. Μετά εξηγάς της τι είναι άνθρωπος.

—Σβήνεις ότι καταναλώννει ηλεκτρισμόν τζιαι δεν είναι απόλυτα αναγκαίον. Η σύνεση τζιαι η αλληλεγγύη σε ώρες εκτάκτου ανάγκης είναι η μόνη συμπεριφορά που εξυπηρετεί το σύνολον.

—Αν σου έτυχεν τζιαι είσαι ένας που μπρόρει να βοηθήσει σε κάτι τρέχεις ακάλεστος τζιαι κάμνεις το χωρίς να ενοχλείς αυτούς που κάμνουν άλλα πιο σημαντικά που σέναν. Αν είσαι ψυχολόγος απαντάς στην έκτακτην έκκλησην του νοσοκομείου, αν δεν έδωσες γαίμαν το τελευταίον εξάμηνον πάεις τζιαι διάς γαίμαν, αν είσαι κοντά σε αθρώπους που επάθαν ζημιές πάεις να βοηθήσεις να συνάξουν τα σπασμένα, να ακούσεις την ιστορίαν τους για να απαμβλύνεις τον φόον τζιαι τα απομεινάρια του τραύματος. Ότι κρατείς να βοηθήσεις βοηθάς αυτόν που μπόρεις.

—Πάεις πας το μπλογκ του Επίτροπου Περιβάλλοντος, θκιαβάζεις τι γράφει τζιαι ότι μπόρεις να εφαρμόσεις το κάμνεις με αυταπάρνησην αν θέλεις να βοηθήσεις ότι μπόρεις.

Τες τηλεοράσεις έκλεισα τες. Αύριον δεν θα γοράσω εφημερίαν. Αυριον θα πα να γοράσω τρεις λαμπες οικονομικές να αλλάξω τες παλιές που εν αλλαχτήκαν ακόμα στους γονιούς μου. Άννοιξα τα παράθυρα να κρυάνει το σπίτιν που με φιλοξενά. Αυριον θα πα να γοράσω έναν σακκούιν ασβέστην ή άσπρον τσίμεντ ππέιντ να ασπρογιάσω την ταρράτσαν για λλιάνω την πυράν που θα μπαίνει που το τταβάνιν που εν θα άψει το αρκοντίσιον. Με ούλλα τα μέτρα που θα λάβω δεν θα ππέσει η κατανάλωση 50%. Έχουμεν δομικόν πρόβλημαν αλλά τα δομικά προβλήματα δεν θα λυθούν όλα σε ώραν έκτακτης ανάγγης. Θα κάμω όμως τουλάχιστον ότι μπόρω. Μετά θα βρίξω για να συμμετάσχω στο πένθος των πλασμάτων.

Γενεές τέσσερεις

2011-07-09T21:44:00.001+01:00

Έπιασεν τον χαρτούτσιον με το bretzel τζ΄έφκαλεν τον που την τσένταν με ευλάβειαν. Έγλιασεν μέσα τον δείχτην τζιαι τον μεαλιώναν τζι ετράβησεν το ολόφρεσκον κουλλούριν προσεχτικά να ρέμπει έξω που το χαρτίν όσον για να μπορεί να το ακκάσει.

Κρατώντας το σακκούλλιν με τα θκυο σιέρκα, έκοψεν μιαν δακκαμμαθκιάν του bretzel φέρνοντας στον ουρανίσκον της την ηδονήν αυτοπροσώπως. Θα εν καμιά Γερμανοελβετίδα που εξήκοψεν εις τα νιάτα της στην γαλλόφωνην περιοχήν της χώρας. Το πληθωρικόν κορμίν κάθεται ίσιον πας την καρέκλαν του λεωφορείου της γραμμής Ecublens-Morges. Βρίσκεται σε ιεροτελεστίαν. Η αίσθηση που ζωγραφίζεται πας τα κανάτζια της ενόσω η μασέλλα με πάνω-κάτω κινήσεις διεκπεραιώνει την λειτουργείαν της, δηλώννει ότι τζιείνον που η παχουλλή κοτζιάκαρη κουβαλεί που μακρυά δεν αφομοιώθην που τον ξένον τόπον.

Το λεωφορείον περνά που κάτι ανωμαλίες του δρόμου τζιαι σούζει. Τα πασιά βυζιά που ξησιειλούν που το τεράστιον σουτιέν τρεμουλιάζουν πάνω στο κοτσονάτον λαρτερόν κορμίν της κοντής κυρίας, που κάθεται κορτωτή τζιαι κοιτάζει ευθείαν μπροστά, ενόσω το σώμαν της γίνεται έναν με το παραδοσιακόν γερμανικόν κουλλούριν. Που την μόδαν του κότσου πρέπει να ήταν κοπέλλα το πεήντα.

Πριν να φτάσει το λεωφορείον στην επόμενην στάσην, εβιάστην τζι ετοποθέτησεν τον χαρτούτσιον με το εναπομείναν Bretzel μες την γεροντίσιμην μαύρην τσεντούν. Η γερμανική ψυσιή, αφού έχει απολαύσει την γλύκαν τζιαι του τελευταίου κόκκου χοντρού θαλασσινού άλατος που έππεσεν πας τα γόνατα της που το Bretzel, άφηκεν τόπον στην από χρόνια τεχνιτώς αποχτημένην Γαλλοελβετικήν ευγένιαν. Το σιαιρέτημαν που έκαμεν στον ογδονταπεντάρην γέρον τζιαι την ενενηντάραν ξερακιανήν κοτζιακαρούν που ήρταν να την έβρουν μες το λεωφορείον τζιαι εκάτσαν απέναντι της ήταν του τόπου.

— Bonjour monsieur dame. Εκαλοσώρισεν τους φίλους της με άπταιστον τοπικήν προφοράν.

Θα εν ποτούτα τα αργόσχολα γερούθκια που καρτερούν την ώραν ακμής για για να παν να ψουμνίσουν μες τα σούππερμάρκετ για να κάμνουν τους στρεσαρισμένους Ελβετούς να σσιφφιλιάζουνται καρτερώντας τους στην γραμμήν ως που να τοποθετήσουν με τες αργές τους αδέξιες κινήσεις το ψούμνισμαν πας το κολάνιν του ταμείου. Πρέπει ναν τακτικοί τζιαι οργανωμένοι στες ώρες τους. Ο γέρος μετά το σιαιρέτημαν εξεκίνησεν την κουβένταν λες τζιαι μόλις τον είσιεν κόψει κάποιος που μιαν βαθκειάν ανάλυσην τζιαι επήρεν απλά ανάσαν για να συνεχίσει τον ειρμόν της σκέψης του.

— Όταν πεθάνει κάποιος τζιαι δεν αφήκει κληρονομιάν, το κράτος αναλαμβάνει να αννοίξει το σπίτιν τζιαι να ξεκαθαρίσει τα περιουσιακά του που έχουν αξίαν.

Η ξερακιανή κοτζιακαρού έδειχνεν ότι δεν την αφορούσεν τζιαι πολλά το θέμαν της συζήτησης. Ίσως να ήταν κάποιας διαφορετικής τάξης που υποτιμούσεν έτσι επιπέδου ανυσηχίες.

— Δεν ηστέκει ο ισχυρισμός σας Πιερ! Πού ξέρει το κράτος ότι δεν υποάρχει ένας μακρινός κληρονόμος; Είπεν η παχουλλή εκ-γαλλισμένη Γερμανοελβετίδα.

— Πολλά απλά. Εάν δεν εμφανιστεί κάποιος να διεκδικήσει την κληρονομιάν μερικές μέρες μετά τον θάνατον του πλασμάτου, το κράτος αννοίει αυτόβουλα τον φάκελλον. Απάντησεν με σιουρκάν συμβολαιογράφου ο γέρος.

Ήταν ένας πο τζιείνους τους Ελβετούς λεβεντόγερους που κάμνουν ώρες πεζοπορείας πας τες Ελβετικές Άλπεις ως τα 85 τους, με τον ίδιον τρόπον που εκάμναν που τον τζιαιρόν που ήταν 6 χρονών μωρά. Κορμίν σφιχτόν, γεροδεμμένον, γυμνασμένον, που σύρνει τα χρόνια κάτω το έναν μετά το άλλον τζιαι δεν αφήννει τον δεύτερον νόμον της θερμοδυναμικής να φθείρει τες λειτουργείες. Αντίς για μύλλες, είχεν μυς τζιαι οι ρυτίδες δεν ήταν σημάδιν της χαλαρής πέτσας που κρέμμεται, αλλά αποτύπωση των ενεργητικών κινήσεων που επαναληφτήκαν σσιλιάες, εκατομύρια φορές: του γέλιου, της απορίας, της περίσκεψης, της λύπης, του θαυμασμού, του θυμού.

— Εγώ δεν καταλάβω με τι δικαίωμαν το κράτος θα βάλει το σιέριν του μες την πούγγαν του άλλου, απλά επειδή επέθανεν. Μπορεί να υπάρχει ένας μακρινός συγγενής στην Αυστραλίαν που έχασεν επαφήν με τον αποθανούνταν. Μπορεί ο άθρωπος που επέθανεν να μεν ελοάρκαζεν να πεθάνει τζιαι να έχει αμελήσει τα διαδικαστικά της διαθήκης. Το κράτος δεν πρέπει να έχει δικαίωμαν να κάμει οτιδήποτε εάν δεν του το έχει ζητήσει κάποιος που θίγεται από την γερημίαν της περιουσίας που έμεινεν. Εάν η κληρονομιά δεν θίγει κανέναν, να μείνειι ως που να χαθεί, όπως εχάθην αυτός που την εδημιούργησεν τζιαι δεν την έδωσεν σε κανέναν. Ούτε στο κράτος.

— Μα την περιουσίαν αγαπητή μου Μαργκό, δεν μπορεί να την δημιουργήσει κανένας μόνος του. Απάντησεν η κρυά ορθολογιστική σκέψη του προτεστάντη γέρου. La société y est pour quelque chose. Τζιαι το ύστατον νομικόν πρόσωπον της κοινωνίας είναι το κράτος.

Η απουσία της ξερακιανής ασπρομάλλας κοτζιακαρούς που έμεινεν εκτός τζιαι εθώρεν που το τζιάμιν του λεωφορείου έξω, δεν φαίνεται να επηρέαζεν την συζήτησην. Αυτόν που έκοψεν την κουβένταν, λες τζιαι οι γέροι επεθάναν τζιαι οι που ακαριαίον θάνατον, ήταν η είσοδος μες το λεωφορείον θκυο νέων κοπέλλων. Ήρταν τζιαι εκάτσαν καρτζίν-καρτζίν εις την ακριβώς διπλανήν που τους γέρους τετράδαν θέσεων, μπροστά που τζιείνην που εκάθουνταν εγώ μόνος μου.

Ήταν τζιαι οι θκυο μαύρες. Η μια Αφρικάνα, η άλλη Λατινοαμερικάνα. Η Λατινοαμερικάνα ήταν σιοκολάτα του γαλάτου. Έναν ξέβαθον μαύρον, τζιαι κορμίν μάμμας. Βυζιά μεγάλα, κωλοΰρισην μεγάλην αλλά μετρημένην που δεν εξεχύλωσεν ακόμα που την ηλικίαν, τζιαι μιαν υποψίαν τζιοιλιούας που της εξέφευγεν. Έκατσεν στην απέναντυ σειράν καρτζίν που την χοντρήν Μαργκό.

Η Αφρικάνα ήταν έναν ογδόντα. Πουκάτω που την μίνι φούσταν εφαίνουνταν θκυο τέλειες ζάμπες κανόνιν. Πουπάνω που την κατώμεσην φουστούαν εφαίνετουν μια σφιχτή τζιοιλιά, με έναν τσαχπίνικον σκολαρίτζιν πας το αρφάλιν που εδίαν τροφήν εις την φαντασίαν του θεατή.

Η Λατινοαμερικάνα έδειχνεν προκλητικά την δίπλην των βυζιών της, που εσμίαν εις το πιο ψιντρόν με τον ίδιον τρόπον που εσμίαν τα βυζιά της βαρβάτης κοτζιάκαρης με τον κώτσον. Ετρέμαν εις την κίνησην του λεωφορείου επίσεις με τον ίδιον τρόπον. Εδιαφέραν όμως εις το ότι ήταν εις τον αέραν τζιαι εδείχναν το τρυφερόν δέρμαν, παρά ναν χωσμένα κάτω που το γεροντίσιμον κλαδωτόν φουστάνιν της κυρίας που έκρυφκεν τες ραγάδες που έγραψεν ο χρόνος τζιαι οι γέννες.

Τα βυζιά της Αφρικάνας ήταν σαν τα δκυό μισά πεπονιού de Cavaillon, κολλημένα αρμονικά πουκάτω που το καφετίν-κακάο γλυτζίν δέρμαν. Δεν επέρναν ύφος εργαλείων θυλασμού. Εκαμαρώνναν σας στολίθκια θυλικότητας, κάμνοντας διάλογος με το σκολαρίτζιν πας το αρφάλιν. Το κορμίν της παστελλωμένης κοτζιακαρούς που ήταν ανύπαρκτη μέχρι τζιείνην την στιγμήν, ήβρεν την δύναμην να σταθεί πιο ίσια τζιαι να ψηλώσει πάνω πέντε πόντους. Θα ήταν γεννημένη δέκα-δώδεκα χρόνια πιο πριν που τους άλλους θκυο γέρους. Την ώραν που εχαμογέλασεν της αφρικάνας που εκάθετουν στην απέναντι που τζιείνην σειράν του λεωφορείου, εξαφανίστηκεν στα μμάθκια μου το πλισέ ρυτιδωμένον δέρμαν τζι εφάνηκεν το μωρόν που εκουβάλησεν μες δες δεκαετίες τζιείνον το γέρικον κορμίν.

Η Αφρικάνα ένοιωσεν σσύχχισην τζι έσουσεν με αμηχανίαν το ισιωμένον μακρύν μαλλίν που της έφταννεν πίσω ως την μέσην. Εχάδεψεν το με απόλυτην θυλικότηταν τζι έφερεν μιαν τούφαν που τα φτιαγμένα μαλλιά να σσιεπάσουν σαν πέπλον τα γυαλλιστά βυζιά που εξήχαν που το μπούστον με πολλά πιο διακρυτικόν τρόπον που τες ζάμπες-κολώνες.

Ένοιωσα το πνεύμαν της κοτζιακαρούς να πιάννει το σήμαν επικοινωνίας που της έστειλεν η μαύρη, τζιαι να εγκαταλείπει την παρέαν της μαζίν με τα γερατεία. Όταν το λεωφορείον εμάσιετουν να κάμει στάσην μπροστά που το σούπερμάρκετ, η μαύρη που ήταν σε πλήρην επικοινωνίαν μαζίν της, εσήκωθηκεν τζιαι επρότεινεν της τρυφερά.

— Να σας δώσω το χέριν μου να κατεβείτε πιο εύκολα;

— Όχι, όχι αγάπη μου. Ευχαριστώ σε. Το σώμαν μου μπορεί ακόμα μόνον του. Ενόσω το λεωφορείον εκινήτουν ακόμα, με τέλεια προγραμματισμένον τρόπον τζιαι με κινήσεις ακριβείας, το αλαφρόν σώμαν της κοτζιακαρούς εστάθηκεν ζωντανόν επικοινωνώντας με το περιβάλλον του, με τα πόθκια της να πατούν σταθερά τζιαι τα σιέρκα της να κρατούν γερά πάνω στους στύλλους τζιαι τες λαβές του λεωφορείου.

— Ζιακλίν, πέρνεις ρίσκα, είπεν της ο ορθολογιστής Ελβετός γέρος. Δεν πρέπει να σηκώννεσαι πριν να σταματήσει εντελώς το λεωφορείον. Εξήντα τοις εκατόν των γερόντων που καταλήγουν ανίκανοι στα γεροκομεία το παθαίνουν από πτώσην.

— Τα γηρατεία Πιέρ δεν καθορίζονται από την ημερομηνίαν της ληξιαρχικής πράξης γεννήσεως. Μπορώ ακόμα να κατέβω μόνη μου με ασφάλειαν που έναν λεωφορείον που κινείται.

— Εσύ είσαι δράκος. Είπεν ο Πιέρ της Ζιακλίν πλατωνικά ερωτευμένος, καρτερώντας φρόνιμα τζιαι προσεκτικά το λεωφορείον να σταματήσει για να σηκωστεί.

Τελευταία στην σειράν, η Μαργκό μπαρρωτή σαν το παλλούτζιν έριξεν έναν βλέμμαν φθόνου πας το στήθος της Λατινοαμερικάνας. Η κρυφή ηδονή που είδα την ώραν του Bretzel επήρεν φώκον τζιαι εγίνην κατζία τζι εκεραύνωσεν την ξένην με υποτίμησην. Η Λατίνα ένοιωσεν άβολα τζι ετράβησεν ασυναίσθητα την πλούζαν της πάνω για να κρύψει ότι εμπόρηεν που την θέαν του λάγνου στήθους της. Ένοιωσα το έσκιν της Μαργκό να ρυπαίνει τον αέραν την ώραν που επέρναν που δίπλα μου. Ρύπανση δεν ήταν που εκόρτωννεν βλακωδώς τους βύζους της σαν τίμια μάνα που την εβυζάσαν πεινασμένα μωρά τζιαι ανώριμοι σύζυγοι τζιαι επήαιννεν να την παρασημοφορήσουν σε συνεστίασην των πολυτέκνων. Ήταν τα φαρματζιερά λόγια που εψιθύριζεν εις τον Πιέρ, λέοντας του ότι εφάαν μας οι πουτάνες τους ξένους.

Σαν ξένος ένοιωσα τον θυμόν μου να δρατζιάζει. Επρόλαβα να σείρω έναν βέλος της Μαργκό πριν να κατεβεί του λεφωρείου: «que vous creviez tous, Nazi» «που να ψοφήσετε ως τον έναν - φασιστόμουτρα».

Η κοτζιάκαρη έσκασεν αλλά δεν ετόλμησεν να γυρίσει. Το λεφωρείον εσυνέχισεν την πορείαν του. Σαν άνδρας ένοιωσα την ληξιαρχικήν μου ηλικίαν να ζυάζει μεταξύ τζιείνην της Μαύρης τζιαι τζιείνην της Ζιακλίν, τζιαι την ερωτικήν μου επιθυμίαν να παίζει μεταξύ της ομορκιάς του σώματος της όμορφης νέας τζιαι της ομορκιάν της δύναμης της γεναίκας της μεγάλης.

Καλώς ήρθατε στα Τριβίλλουρα

2011-07-07T22:44:00.002+01:00

Καλώς σας ήβραμεν

Διακοπές

2011-06-30T16:40:00.001+01:00

Έχει πιο ερωτικόν πράμαν που το ντοματάκιν;

Απ-ουσία

2011-06-27T15:22:00.003+01:00

Δεν εν που δεν ηγράφω τζιαι δεν αναρτώ. Είμαι ήδη στην τέταρτην ανάρτησην που γράφω τζιαι αφήννω την μισοδότζιν. Άμαν ξαναθκιαβάζω τα κείμενα νοιώθω τα σαν καφέν κουτσιοζούμιν, σαν το φαίν τ΄ανάλατον με δίχα ξίν τζιαι δίχα λάιν. Νοιώθω τα σαν την γεννικήν εικόναν της Κυπριακής βλογκοσφαίρας τον τελευταίον τζιαιρόν. Σαν το κατάντημαν του πολιτικού βίου γεννικά.

Άμαν κάτσει τίποτε θα το βάλω. Ετοιμάζω τζιαι μιαν μεγάλην ιστορίαν τζιαι τρώει μου τον λλίον χρόνον που έχω.

Άτε, παρά να θκιαβάζετε πελλάρες πααίννετε δαμαί στου Διάσπορου που έγραψεν σωστά πράματα με ουσίαν.

Πατέντα Ηλιακός αποξηραντήρας φρούτων

2011-06-11T21:31:00.003+01:00

Δακάτω που ζιώ άμα βάλεις τα φρούτα στον νήλιον δεν ηξερανίσκουν. Σαπίζουν. Εξ ού, τζιαι δεν ηβρίσκεις στα παρασοδιακά γλυτζιστικά σουτζιούκκου, ή κκιοφτερκού τύπου αποθήκευσην της ηλιακής ενέργειας υπό μορφήν ζαχάρεως. Ούτε σταφίθκια έσιει, παρόλον που έσιει σταφύλια. Ούτε κκεραζούθκια ξερά ποτζιείνα που έσιει στες Πλάτρες τζιαι στον Καλοπαναγιώτην.

Τωρά εφκάλαν κάτι αποξηραντήρες φρούτων, αλλά καταλιούν έναν καρατέλλον ενέργειαν τζιαι δεν είναι οικολογικόν πράμαν.

Πενεία τέχνας κατεργάζεται.

Έπιασα μιαν γλάστραν που τες εκπτώσεις με διάμετρον περίπου 35 πόντους. Έβαψα την μαύρην με πογιάν της φωθκιάς. Ανακύκλωσα τζιαι το στούππωμαν του πλαστικού βαρελιού που χρησημοποιώ για να μαζεύκω τα νερά της βροσιής που τες χολέτρες. Παρόλον που δεν έξερα τι να το κάμω, δεν το επέταξα. Εβρέθην τζιαι εταίρκασεν γάντιν πουκάτω που την γλάστραν. Εν τζιαι μαύρον τζιαι συσσωρεύκει ενέργειαν που τον νήλιον.

Εσκέφτηκα να βάλω την γλάστραν σαν ηλιακόν συλλέχτην διότι έχει θερμικήν μάζαν τζιαι αποθηκεύκει θερμότηταν, συνεχίζοντας να αποξηρανίσκει τα φρούτα τζιαι θκυό τρεις ώρες μετά πον να ππέσει ο νήλιος. Ιδού η βάση.

Ήβρα έναν κυμματιστόν πλεξιγκλάς τζιαι έκοψα το ακριβώς όσον η περίμετρος της γλάστρας συν μερικά εκατοστά για να καβαλλιτζιέφκει η μιά νάκρα με την άλλην. Εβίδωσα το με τρεις βίδες στερεώνοντας τες θκιό του νάκρες τζιαι κάμνοντας έναν τζίλιντρον 40 πόντους διάμετρον τζιαι 100 πόντους ύψος. Εφόρησα τον της γλάστρας πουπάνω.

Έπιασα ττέλιν του γουμά τζιαι εκατασκεύασα θκυο πανέρκα ττέλενα. Εκρέμμασα τα το έναν πουκάτω που το άλλον τζιαι με τρία σύρματα που ανακύκλωσα που κάτι απομεινάρια ηλεκτριών εγκαταστάσεων έκαμα διπλόν πανέριν κρεμμαστόν.

Σύμερα ετρύησα τα πρώτα κκεράζια που την κκεραζιάν. Έφαα τα διπλάσια που όσα θωρείται μες τα πανέρκα.

Εκρέμμασα τα πανερούθκια με τα κκεράζια μες τον ηλιακόν μου αποξηραντήραν τζιαι εσσιέπασα τα με το ανακυκλωμένον στούππωμαν του άλλου βαρελιού ανακύκλωσης ομβρίου νερού.

Ο αποξηραντήρας άρκεψεν δουλειάν. Αύριον πρωίν-πρωίν, παρόλην την ψύχραν 15-20 βαθμούς (πρώτα εκαλοτζιαίρκασεν τζιαι τωρά εξανασιειμώνιασεν δακάτω) ο αποξηραντήρας πιάννει 35 με σαράντα °C. Τζιαι τα κκεραζούθκια σε μιαν εφτομάδαν θα έν έτοιμα. Πέρσυ άφηκα τα παραπάνω μέρες που το καράριν τζιαι η πρώτη φουρνιά εκαραμελλώσαν σαν το παστέλλιν.

Το ότι το πλέξιγκλας είναι κυμματιστόν σε στύλ τσίγκου έχει δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι του διά μιαν στερεότητα τζιαι να μεν λυγίζει. Ο άλλος είναι για να περνά ο αέρας γυρόν γυρόν από κάτω. Το στούππωμαν το πουπάνω έχει μιαν τρύπαν διαμέτρου περίπου 5 πόντους πράμαν που δημιουργεί έναν φαινόμενον ηλιακής καμινάδας. Ο αέρας ο ξηρός μπαίνει από κάτω, βράζει που τον συλλέκτην (την μαύρην γλάστραν), ξερανίσκει τα φρούτα, τζιαι πάει προς τα πάνω. Ο υγρός θερμός αέρας φκιαίννει που την τρύπαν του στουππώματος. Αν επροσέξετε, όπως είναι κατασκευασμένος αποξηραντήρας δεν φοάται ούτε τα νερά.

Τούτες οι μέρες που οι κκεραζιές μου εν φορτωμένες φρούτον εν μέρες χαράς. Αθθυμούμαι που είμαστιν εις το Βαρώσιν τζιαι έρκετουν μια γερόντισσα (40 - 50 χρονών) με το γαούριν τζιαι επούλεν που σπίτιν του σπιθκιού φρούτα τζιαι χόρτα. Όπως τα κκεράζια ήταν ακριβά, η μάνα μου εγόραζεν μισόν κιλόν. Είμαστιν τέσσερ΄αδέρκια. Εππέφταν μας που τέσσερα κκεράζια. Ουδέποτε έφφα κκαράζια να τα χορτάσω. Στα όνειρα μου εθώρουν πάντα ότι έφκαιννα πάνω σε μιαν κκεράζιάν τζιαι έτρωα κιλά κκεράζια χωρίς να λείφκουν. Που να έξερα ότι πον να μεγαλώσω ήταν να έχω τόσα κκεράζια που να μεν ηξέρω τι να τα κάμω...

Ο ηλιακός αποξηραντήρας κάμνει για κκεράζια, για μήλα, για σταφύλια, για ντομάτες...

Για κάτι moralisateurs οικολόγους που εκάμαν το τσιγκουννίκκιν επιστήμην για δήθεν moral reasons, ένας ηλιακός αποξηραντήρας μπορεί χρησιμεύσει να ξερανίσκουν ότιδήποτε τζιαι να τα τρών.

Αθήνα αγαπώ σε

2011-06-03T20:34:00.013+01:00

Δεν ήρτα να σε δω όταν σε εστολήσαν τζιαι σε αππώσαν για να σε παντρέψουν εις στα ολυμπιακά παζάρκα. Νυφφικά με δανεικά μου είναι καχύποπτα πράματα. Ήρτα πριν. Έρκουμαι τώρα.

Προτιμώ να σε βλέπω γυμνήν. Δεν με τραβούν ούτε οι ψεύτιτζιοι έρωτες, ούτε οι γορασμένοι.

Αρέσκεις μου τζι αγαπώ σε όπως είσαι. Προτιμώ σε έτσι.

(αυτήν την φωτογραφίαν κάμε κλικ να την δεις μεγάλην)

Στο περιθώριο σου έχει θυσαυρούς ομορκιάς για το μμάτιν που θέλει να τους δει.

Πάθος

Πνεύμαν

Τρυφεράδαν

Όνειρα

Ταπεινήν ομορκιάν

Νήλιον

Ντελικατέσσαν

Έχει ακόμα άχτιστα κάκκαφα δίπλα που το κέντρον σου πάνω στα οποία συνεχίζουν να φυτρώνουν τα ίδια τοξικά ή γιατρικά φυτά που εβλαστούσαν τον τζιαιρόν που εδηλητηριάσαν τον Σωκράτην

Βλαστούν ακόμα σκλεροί άκανθοι κορυνθιακού ρυθμού

Πάνω που ούλλα όμως η γλύκα σου

Τζιαι ιδίως το καπουτσίνο που κάμνεις.

Τες πραγματικές σου αξίες έδειξες σε ώρες δύσκολες.

Φακκά η καρκιά μου με την δική σου,

χωρίς να αγαναχτώ,

παρά όλην την αγωνίαν.

Αγαπώ σε.

Φύε

2011-06-02T12:56:00.000+01:00

Αν ημπόρεις να φύεις φύε, τζιαι αν έφυες μεν ηξαναστραφείς.

Αν έφυες τζιαι σκέφκεσαι να ξαναστραφείς είσαι πελλός, είσαι μαμμάκιας που νομίζει ότι εν να πάει πίσω τζιαι εν να ξανάβρει την γλύκαν της ασφάλειας που ένοιωσεν κάποτε που την μητρικήν αγάπην που εξιδανίκευσεν. Όλα τα εξιδανικευμένα είναι χείμερες. Πρόσεχε.

Μην ηξαναστραφείς.

Ο τόπος εν γεμάτος ογράκους* που εμάχαν να τρών με δίχα να δουλεύκουν.

Επιάχαν ούλα τα πόστα που τους επιτρέπουν να ζουν σαν ογράτζιοι.

Κρατούν την γήν. Καφέν να χέλεις να πουλήσεις, θα σου χρεώσουν τον αέραν του τόπου πον να στήσεις το ουτζιάκκιν σου τζιαι θα σου ζητούν τρία € τον καφέν πον να πουλείς προμήθειαν.

Κρατούν τα πόστα. Άδειαν σκατοπετάχτη να ζητήσεις, θα σου ζητήσουν αντάλλαγμα για να σου το επιτρέψουν. Κλητήρας τους να θέλεις να γινείς για να φκάλεις έναν βούκκον ψουμίν, θέλουν αντάλλαγμαν. Ίσως όι σε ππαράν. Ακόμα σιειρόττερα, ίσως σε είδος.

Κρατούν τες δουλειές. Για να σου δώκουν δουλειάν θέλουν προμήθειαν. Τζιαι δεν είναι μόνον η βοήθεια. Αν δεν τους φιλάς τζιαι το σιαίριν τζιαι τους θεωρείς τζιαι ευεργέτες σου, με άλλα λόγια αν δεν τους προσκηνήσεις, η προμήθεια δεν κανεί. Θα έβρουν άλλους που προσφέρουν τζιαι προμήθειαν, τζιαι προσκήνημαν.

Κρατούν το κράτος. Μέχρι τζιαι κάρταν να πρέπει να αλλάξεις για το νοσοκομείον πον να ρωστήσεις, θέλει να πληρώσεις τον αντίτιμον: την ευχαρίστησην του ογράκου η της δρακούνας να σε "βοηθήσει" για να τους είσαι υπόχρεος, τζιαι να το ανταποδώσεις αλλιώς άλλην ώραν.

Αν είσαι έξω τζιαι θα πάεις πίσω, οι ογράτζιοι τζιαι οι υπηρέτες τους, καρτερούν σε έσσω σου. Έσσω σου ναι. Η οικογένεια είναι το τελευταίον άκρον του πλοκαμιού του συστήματος που δημιουργεί τζιαι ταΐζει ογράκους. Για να αρέσεις του τζιουρού σου, για να ευχαριστήσεις την μάναν σου να πα να σε χουμήσει τζιαι να νοιώθει ότι "επέτυχεν", πρέπει να πάεις κατευθείαν στους ογράκους για να μπείς in. Έξω που το σύστημαν θα πεινάσεις. Τζιαι η μάμμα σου η καλή σου, αυτή για την οποίαν εστράφης, δεν θα είναι υπερήφανη για σέναν. Τζιαι ο παπάς σου θα ποφυσά που δεν επέτυχες.

Δεν επέτυχες τι;

Να γίνεις όγρακος. Να γίνεις τζιείνον που επέτυχεν (να γίνεις όγρακος τζιαι κάχεται τζιαι να τρει), ή τζιείνον που δεν επέτυχεν τζιείνος (να θέλει να δουλέφκει τζιαι να προσκηνά τους ογράκους για να φά).

Αν δεν πετύχεις θα είσαι λούζερ.

Μην ηστραφείς. Στράφου μόνον για διακοπές. Στράφου μόνον για την θάλασσαν, για τον ήλιον, για τα βουνά, για τες επιφανιακές σχέσεις που δεν έχουν μέσα εξάρτησην. Για τες ώρες που οι ογράτζιοι ξεκουράζουνται τζιαι κάμνουν χάζιν τζιαι πασιαμάν. Ο πασιαμάς εν καλόν πράμαν. Δεν έχει μέσα την βίαν που χρειάζεται να εξασκήσει ο όγρακος πάνω στον άλλον για να τον αναγκάσει να τον ταΐσει τζιαι να τον προσκήνά.

Μακρά τζιαι φίλοι. Ρίξε πέτραν πίσω σου τζιαι έβρε τόπον που παρπατεί η αξία σου. Μόνον έτσι θα έβρεις την χαράν.

*Όγρακος: (ogre στα γαλλικά ή στα εγγλέζικα, orco στα ιταλικά, Огры στα ρώσσικα) ανθρωπόμορφον τέρας που του αρέσκει να τρώει αθρώπινην σάρκαν. Βαρκέται να δουλέψει αλλά είναι παμπλουτος. Οι αθρώπινη πρωτεΐνη τον αναθρέφει τζιαι τον κάμνει γίγανταν, τζιαι σωματικά, τζιαι κοινωνικά. Στην σύχρονην κοινωνίαν τα πλούτη του τον κάμνουν πολλές φορές τζιαι στάρ στην τηλεόρασην. Ο όγρακος πριν να φάει το θύμαν του του συμπεριφέρεται φιλικά. Παρόλην την αγριότηταν με την οποίαν εξασκεί βίαν, ο όγρακος είναι βλάκας. Ακόμα τζιαι ο Κοντορεβυθούλης καταφέρνει να του γελάσει άμαν δεν τον φοάται.

Le roi Dagobert

2011-05-13T20:06:00.000+01:00

Vive le roi Dagobert

Un dromadaire sur l'épaule: Chypre

2011-05-04T16:06:00.003+01:00

Το Ελβετικό ραδιόφωνο αφιερώννει μιαν εφτομάδαν για την Κύπρον. Το πρώτον επεισόδειον, δευτέρα 2 Μαΐου: L'exploration d'une plaie (η εξερεύνηση μιας πληγής). Για την πράσινη γραμμή bien sûr ο λόγος. Η Αγγελική που διεισδύει στην πράσινη γραμμή τζιαι περιγράφει τον χρόνο που εσταμάτησεν το κατά τόπους το 63, τζιαι αλλού ξανά το 74. Δύο χρώματα, το πράσινον της φύσης που δρατζιάζει σαν να τζιαι εν τροπικόν κλίμα τζιαι η όχρα τους τοίχους χωρίς χρώμαν.

Ο Ματθαίος περιγράφει το παλιόν του μαχαζίν 20 μέτρα πάρα τζιεί που την άλλην.

Το Γκαράζ του Χατζιήκυριάκου που επαράλαβεν έναν φορτίον αυτοκίνητα την ημέραν της εισβολής που εμέιναν ανάνοιχτα τζιειαμαί τζιαι καρτερούν την λύσην άνεντζιηστα της κάσιας.

La plaie est toujours là et elle fait mal.

Για τα réportages που είναι στα γαλλικά κάμετε τσιλ δαμαί.

Πολιτικοί ενεργειακά ληγμένοι

2011-04-26T00:16:00.004+01:00

Επιτρέπεται το 2011 κόμμαν που το παίζει σύχρονον τζιαι ευρωπαϊκόν να έχει αντιπρόεδρον που καπαρτίζει μπροστά που το Βόλβο του το 4WD τζιαι να κλαίεται ότι έβαλεν 70 λίτρα πεζίναν μέσα τζιαι επλήρωσεν 35 € φόρον; Τζιαι να ήταν τζιαι ο όποιοσδήποτε; Ήταν τζιαι πρώην υπουργός συγκοινωνιών!

Ένας κοινωνικά ληγμένος είσαι Κύριε αντιπρόεδρε, πο τζιείνους που έρκουνται στην πρωτεύουσαν που το χωρκόν τους τζιαι νομίζουν ότι πκιάννουν αξίαν που το μάκρος του αυτοκινήτου που οδηγούν. Τι θέλεις 4Χ4, 4.8 μέτρα μάκρος, μιαν φάουσαν άλογα να κυκλοφοράς μες την χώραν τζιαι να την ρυπαίνεις με 9 λίτρα πετρόλαον που κρούζεις για κάθε 100 χμ που κόφκεις (15 αν εν της πεζίνας); Ποιάν ανάγκην σου εκπληρώνει τούτον το μηχάνημαν πέρα που το σιόου όφ ότι κάποιος εγίνης να σε καμαρώννουν οι δικοί σου που την Αρκάκαν;

Ξέρεις το ότι αν όλος ο λαουτσίκος για τον οποίον κλαίεσαι εμπόρηεν να πληρώσει το τέρας που εγόρασες εσύ για να διακινείσαι, θα επάττηζεν ο τόπος τζιαι θα επνίετουν η Λευκωσία στο καυσαέριον; Ξέρεις το ότι αν ούλλη η ανθρωπότητα σου έμοιαζεν ήταν να κρεπάρει ο πλανήτης ήδη που τα τωρά;

Κάθε τάγκιν που γεμώννεις κύριε αντιπρόεδρε, ξερνά το ρημάδιν σου 250 κιλά διοξείδιον του άνθρακα. Να τα φορτωθείς θέλει να κάμεις 5 γομάρκα για να τα σώσεις. (αλήθκεια πότε εσήκωσες εσού γομάριν;). Γεμώνεις το 4 φορές, ξερνά έναν τόνο. 35 € πον να πληρώσεις φόρον, όσον τζιαι ξοφλάς την ζημιάν που κάμνεις στον πλανήτην τζιαι στην πόλην σου. Έσιεις μούτρα να ζητάς τζιαι ρέστα ακόμα! Ένας φτανός τζιαι θρασύς ξημαρίστρας του περιβάλλοντος είσαι. Τίποτε άλλον.

Φτανός διότι αν εσκέφτεσουν λλίον, ήσιαν να το κόψει ο νους σου ότι κάποιος που έσιει η πούγκα του να δώκει κάσς 100΄000 € να γοράσει αυτοκίνητον άμαν κλαίεται ότι έδωκεν 70€ για να βάλει πεζίναν εν έν διαφήμισην που κάμνει, γίνεται ρεζίλιν τζιαι δείχνει πόσον λλίος εν ο νους του να προκαλεί τζιείνους που υποτίθεται θέλει να προστατέψει. Αν είχεν πρόβλημαν Κύριε αντιπρόεδρε, σάιν κάμεις λλίον ισάφιν τζιαι να πιάεις αυτοκίνητον οικονομικόν, να δείξεις τζιαι του κόσμου τι είναι σύχρονη κουλτούρα του ευαίσθητου πολίτη. Εδώ ο Παπανδρέου τζιαι έπιασεν υβριδικόν.

Θρασύς διότι κάμνεις πους αγωνιάς που εψήλωσεν η τιμή για έναν τάγκιν πεζίναν τζιαι που το δεκάλιρον που επλήρωννεν (ένας φτωχός που θέλεις να προστατεύσεις) πριν δέκα χρόνια να γεμώσει, πληρώνεις εσύ (που κρατάς δεκάδες σσιλιάδες ευρώ για να γοράσεις αυτοκίνητον της κάσιας) 70€ να γεμώσεις. Το χωραφούιν σου στην Αρκάκαν που επήαιννεν 5΄000 λίρες τότες δεν μας είπες πόσα πάει τωρά. Δεν μας είπες τζιαι πόσα θα πααίννει πον να κάμετε τζιαι αυτοκινητόδρομον Κτήμαν-Αρκάκα. Άτε σιόρ, τζιαι λλίον ισάφην. Είσαι τζιαι ψέφτης τζιόλας, διότι που τον τζιαιρόν που ήσουν υπουργός δεν άλλαξεν τίποτε στην φορολογίαν των καυσίμων. Τζιαι αν αλλάξει θα είναι οδηγία της ΕΕ που θέλει να αυξήσει τους φόρους για να μείωσει τες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Ξημαρίστρας του περιβάλλοντος είσαι διότι πέραν που την προσωπικήν ρύπανσην που δημιουργείς με το τανξ που επήες τζιαι γόρασες, τον τζιαιρόν που είσουν υπουργός τίποτε δεν έκαμες για να μειωθούν οι επιπτώσεις της διακίνησης πάνω στο περιβάλλον. Τα λεωφορεία εσυνεχίσαν να φειρνούν τζιαι καμία επένδυση δεν επροωθήθην. Ακόμα τζιαι σχολικά λεωφορεία πον το μίνιμουμ έπρεπεν να καρτερήσουμεν τον Τάσσον Παπαδόπουλλον για να δούμεν την ιδέαν να προχωρήσει. Νόμοι που διούν κίνητρα σε οικονομικά αυτοκίνητα πάλε επί Τάσσου αρκέψαν να θωρούν το φως. Υποδομή για δημόσιες μεταφορές δεν έγινεν καμία, ακόμα τζιαι το αεροδρόμιον δεν είχεν κάλυψην από λεωφορεία… Μια σκέτη μιζέρια. Εσυνέχισες την πολιτικήν της μονοκουλτούρας των αυτοκινητόδρομων που εξεκίνησεν επί Βασιλείου. Εγεμώσατε τότες τα όρη τζιαι τα παραρά με δρόμους με τριπλήν λωρίδαν τζιαι αφήκατε τα κέντρα των πόλεων να πνίουνται χωρίς καμιάν λύσην, χωρίς κανένα όραμαν για το κυκλοφοριακόν. Το όραμαν σου φαίνεται που το αυτοκίνητον που κυκλοφορείς.

Θωρούμεν πας την γραφική παράστασην με την κατά κεφαλήν αύξησην της κατανάλωσης ενέργειας τζιαι στο πέρασμαν σου σαν υπουργός δεν εγίνην τίποτε. Ενώ είχαμεν σαν κράτος ξεπεράσει τα όρια της αειφορίας που το 85, εσού χαπάριν εν επήρες. Τι υπουργός ήσουν τζιαι δεν εθώρες ότι ο τόπος γίνεται ολοέναν τζιαι πκιο εξαρτημένος που το πετρόλαον; Τι όραμαν είσιες για την επεξάρτησην του τόπου που τους Αράπηες στους πέμπεις 10 με 20€ κάθε φοράν που γεμώννεις το τάγκιν σου;
##
Σε άλλες χώρες της Ευρώπης οι νέοι άμαν δουν κρεβατωμένον κύριον να κυκλοφοράν με έτσι τανξ μες την πόλην κολλούν του αυτοκόλλητα «pollueur». Εσύ κρατείς το τζιαι κορτώννεις τζιαι νομίζεις τζιαι πους είσαι κάποιος.

Ένας ληγμένος πολιτικός είσαι κύριε Αβέρωφ. Ζιεις ακόμα στην εποχήν του Μαυρέλλη τζιαι του Πρωτοπαπά ενώ είσαι στην εποχήν όπου ο κόσμος έχει ήδη κρούσει το μισόν απόθεμαν πετρελαίου τζιαι η κλιματική αλλαγή έχει αποδειχτεί τζιαι κηρυχτεί το νούμερον έναν πρόβλημαν του πλανήτη. Αντίς να φκεις σαν πρώην υπουργός συγκοινωνιών τζιαι σαν οραματιστής οικονομολόγος να μας εξηγήσεις τι προτείνεις για να αλλάξει πορείαν ο κόσμος τζιαι η οικονομία της εξάρτησης τζιαι της αδιέξοδης ρύπανσης###, έφκης να κλαψουρίσεις πως έδωκες 35 € της κυβέρνησης φόρους για την ρύπανσην που εδημιούργησες. Για την λίραν ξέρετε το δικόν σας ούλλοι σας. Αν δεν το εξέρετε άλλωστε δεν θα είσαστιν τζιειαμαί που είσασταν τζιαι να υποστηρίζετε αυτά που υποστηρίζετε.

Η λίρα σου κύριε αντιπρόεδρε δεν θα αξίζει τίποτε σε έναν κόσμος πνιμένον μες την ρύπανσην τζιαι τες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

## Στην γραφικήν παράστασην θωρούμεν την κατά κεφαλήν αύξησην της κατανάλωσης ενεργείας στην Κύπρον σύφφωνα με την International Energy Agency. Η Κύπρος εξεπέρασεν το όριον της βιοσιμότητας του πλανήτη το 1985 όταν ο κάθε Κύπριος καταναλώνει παραπάνω που 17΄500 κιλοβατώρες το χρόνον (κοινωνία των 2000 Βάτ). Μια ορθολογιστική αειφόρα ενεργειακή πολιτική θα πρέπει να επαναφέρει την υποδύναμην της κοινωνίας στα 2000 Βατ ανα κεφαλήν (17'500 κιλοβατώρες τον χρόνο) χωρίς να μειώσει την ανθρώπινη χαράν τζιαι ευημερίαν, χωρίς να δημιουργήσει περαιτέρω ανισότητες, χωρίς να διαλύσει, αντίθετα επιπλέον να ενισχίσει την οικονομίαν. Ποιόν σοβαρόν κόμμαν έχει έτσι όραμαν για στην Κύπρον; Ευτυχώς που αυτούς τους ττεμπερχανάες που έχουμεν θα τους το επιβάλει η Ευρώπη.

### Όποιος θέλει να γλυτώσει τα εβδομήντα Ευρώ, παρά να πάει σαν τον χάχαν να ππέσει μες την επικοινωνιακήν παγίδαν του κυρίου Αβέρωφ τζιαι να τον ηψηφίσει, μπορεί να πάρει έναν αυτοκίνητον τάξης Α τζιαι θα βάλλει κάτω που τα μισά. Αν έχει πραγματικά ανάγκην που 4Χ4 (αλήθκεια για τί;) μπορεί να πάρει έναν Σουζούκι Swift 1.2 GL 4X4 που καταναλώννει 5.5 λίτρα τα 100 ή έναν Τογιότα Urban Cruiser 1.4 D-4D 4X4 που καταναλώνει 4.9 λίτρα τα 100 ντίζελ (αντίς 9.5 τζιείνου που εθκιάλεξεν ο βουλευτής αφορολόγητον). Αν δεν το χρειάζεται, μπορεί να πιάσει έναν VW Polo 1.2 TDI CR Bluemotion δωδεκαρούιν 3.3 λίτρα τα 100 - ντίζελ, ή έναν Honda Jazz hybrid 4.5 λίτρα τα 100 - πεζίνα, ή ακόμα έναν SEAT ibiza, ή έναν Skoda Fabia 3.3 λίτρα τα εκατόν - ντίζελ, εάν είναι δεν για την πόλην που το θέλει τζιαι έχει έναν μωρόν (σαν το Κύριον Βουλευτάν) μπορεί να πάρει έναν Τογιότα IQ, έναν Σουζούκι Alto, έναν Νισσαν Pixo, όλα 4 λίτρα τα 100 - πεζίναν. Μπορεί για πολλές δε διαδρομές να πάρει τζιαι το λεωφορείον για 1 ευρουλάκιν ή το ποδήλατον για μηδέν. Την Σήμερον ημέραν πάεις με 2 ευρώ που την Χώρα στην Ορόκλινη θάλασσα τζι έρκεσαι.

Άνοιξη

2011-04-22T21:53:00.005+01:00

Το τίλιον

Η κκεραζιά

Η άνοιξη μες την αυλή μου

Αναγγέλλουν το θέρος.

Ελεύ

θέρος

Loup-Garous

2011-04-19T07:19:00.003+01:00

Αυτον το φεγκαρούιν εγίνην ήδη πανσέλινος τζιαι οι αθθοί εποροβήσαν ήδη χωρίς να το πάρω χαπάριν ότι ο τζιαιρός περνά τόσο γλήορα.

Στην πανσέλινον φκαίννουν οι Loup-garous τζιαι αλή τον πον να κόψει κοντά τους.

Εψές ήταν πανσέλινος.

Test ανάρτηση από iPhone

2011-04-18T19:37:00.002+01:00

Για δες καιρό που διάλεξε
Ο χάρος να με πάρει
Τώρα π´ανθίζουν τα κλωνιά
Και βγάζει η γη χορτάρι

Κκουιζούιν: τί θέλει να πει ¨να ποριφάνει";

2011-04-16T23:52:00.008+01:00

Εξήγηση 1.

Δεκατριών δεκατεσσάρων χρονών, οι ορμόνες των αθρώπων παθαίνουν έκρηξην. Τα αθώα μωρά μετατρέπονται σε άουρους μεν, πονηρούς δε άντρες τζιαι γεναίτζιες. Αδρωπεύκουν που λαλούμεν ή γεναιτζιέφκουν.

Στην παλιά παραδοσιακήν κοινωνίαν της Κύπρου, η παιδοφιλία ευλοήτουν, τζιαι που την οικογένειαν, τζιαι που την εκκλησίαν. Σε φτωσιές οικογένειες, μόλις μια κορούδα εθώρεν περίοδον, εδιούσαν την να πάει. Όι βέβαια σε κανέναν δωδεκάρην πιπιντζιάρην της ηλικίας της να παίζουν. Σε εικοσάρην, σε κοσπεντάρην, ακόμα τζιαι σε τριαντάρην αν ήταν εχούμενος, ο οποίος έκαμνεν του μωρού πράματα που κάμνουν οι ενήλικες μεταξύν τους. Το φαινόμενον εκράτησεν μέχρι τζιαι την γενιάν την δικήν μου. Η συμμαθήτρια μου η Βασούλλα* ήταν το τελευταίον θύμαν παιδοφιλίας που ευλόησεν ο παπάς του χωρκού μου. Μετά απαγόρευσεν το η αρχιεπισκοπή, διότι έκαμεν διαβήματα ο Ρολάνδης προς τον Αρχιεπίσκοπον να μεν τους πιάουν οι διεθνείς συμβάσεις για την προστασίαν του παιδιού τζιαι να γινεί το κράτος ρεζίλιν. Είμαστιν τζιαι ιμικατεχόμενη πατρίδα που αγωνίζεται…

Δεκατριών χρονών εχαρτώσαν την συμμαθήτριαν μου, δεκατεσσάρων επαντρέψαν την, δεκατεσσεράμισι εγίνην μάμμα. Τριανταθκυό εγίνην στετέ (μετά εχαρτώνναν τες δεκαπέντε για να τες παντρέψουν δεκαέξι που εδικαιούνταν, ειδεκανού, αν εσυνεχίζανμε τον παλιόν νόμον, η Βασούλλα θα εμπορούσεν να ήτουν στετέ τζιαι που τα κοσιοκτώ της). Οι τζιαιροί ύστερα αλλάξαν τζιαι τριαντατριών η Βασούλλα εχώρισεν. Η κόρη της εχώρισεν έναν χρόνον πιο ύστερα.

Οι ενήλικοι άνδρες του παλλιού τζιαιρού ήταν εις στην πλειοψηφίαν τους παιδόφιλοι.

Οι ενήλικες πουτάνες όμως δεν επααίνναν τζιαι παρκάτου. Όταν ετελλιώσαμεν την έχτην του δημοτικού, η μισή τάξη μου στο χωρκόν εφκήκεν που το σκολείον τζιαι μιτσιοί επήαν τέχνην. Αθθυμούμαι το σαν τωρά πόσον υποδεέστερος ένοιωσα όταν οι Αρφάεις της σειράς μου επκιάσαν τον πρώτον τους μισθόν (6 λίρες την εφτομάδαν) τζιαι επήαν ούλλοι στην Μαυρούν εις την Σκάλαν. Δεν ηξέρω αν τελικά εκαλλήτζιεψεν έστω τζιαι ένας την Μαυρούν. Καμπόσοι πάντως εις τα τριάντα τους επαραδεχτήκαν ότι εφοηθήκαν τόσον πολλά μόλις αντικρίσαν τιτσίραν την ιερόδουλην, που εχάθην το άουρον αντρικόν τους στοιχείον τζιαι επήεν το εξάλιρον μούχτιν. Είτε όμως εκάμαν την δουλειάν, είτε όι, εθεωρήθην ότι εποριφάναν. Εγινήκαν άνδρες. Πολλοί ποτζιείνους, μπορεί αδρώποι να μεν εγινήκαν ποττέ τους, άντρες όμως εγινήκαν που τα δεκατρία τους. Ποριφανίσκω είναι το ανάλογον ρήμαν με το ξηπαρθενεύκω για τες κορασιές. Έναν ρίφιν αρσηνικόν ποριφανίσκει τζιαι γίνεται τράουλλος την πρώτην φοράν που θα βατέψει αίγιαν. Ο τράουλλος μου ο Tom την πρώτην φοράν που εκαλλήτζιεψεν την αίγιαν μου την Μαυρούν, εκούντησεν με τόσην φόραν, που έγειρεν τζιαι έππεσεν ανάσσιελα πίσω. Η Μαυρού αν ήταν πλάσμαν τζιαι εμπόρηεν να γελάσει, ήσιαν να του ανηελά ακόμα.

Το ρήμαν ποριφανίσκω, υποδηλώννει το τελετουργικόν μύησης των μικρών εφήβων στην παραδοσιακήν κοινωνίαν όταν πααίννουν για πρώτην φοράν εις τον κκερχανέν να γνωρίσουν τον έρωταν.

* το όνομα τζιαι η ιστορία είναι σχεδόν φανταστικά

Εξήγηση 2.

Επορίφανεν ελαλούσαν όταν ο βοσκός επούλεν ούλλα τα ρίφκια τζι εμείνισκεν το κουπάιν με αίγες μόνον τζιαι τραούλλους. Όπως οι αθρώποι ξηπαιθκιώννουν άμαν παντρέψουν ούλλα τα παιθκιά τους, έτσι τζιαι οι βοσσιοί ποριφανίσκουν άμαν πέψουν τα ρίφκια τους εις το μασιέριν.

Εξήγηση 3

Το πορρυφαίνω γράφεται με δύο ρο τζιαι ύψιλον. Προέρχεται που το ρήμαν απορρυπαίνω. Η μετατροπή του πι στην κυπριακήν λαλιάν έδωκεν φι. Στα παλλιά τα χρόνια που δεν είχεν ττάγια, τιξάν, τζιαι ππέρσιλ οττομάτικ, εφουσκώνναν οι γεναίτζες τα ρούχα μες την αλουσίβαν να καθαρίσουν. Η αλουσίβα δεν είναι τίποτε άλλον που τον σταχτόν. Άμαν εφέφκαν οι τάτσες τζιαι οι λαθκιές, ελαλούσαν ότι τα ρούχα επορρυφάναν. Δηλαδή απορρυπανθήκαν όπως θα ελαλούσαν οι καλαμαρίζοντες σήμμερα.

Εξήγηση 4

Η λέξη εποροίφανεν, ή να ποροιφάνει είναι ρήμαν που χρησιμοποιείται μόνον στον αόριστον ή στον μέλλονταν ή στην υποτακτικήν. Είναι αγνώστου προέλευσης. Ούτε ο Παπαγγέλου ούτε ο Γιαγκουλλής την ήβραν ακόμα μπροστά τους για να την βάλουν ο ένας μες το λεξικόν του, ο άλλος μες τον θυσαυρόν του. Άρα κανένας δεν ηξέρει αν ηγράφεται με ήττα, με ύψιλον ή με γιώτα. Για αυτόν λοιπόν την εγράψαμεν στο κείμενον τούτον με όμικρον γιώτα για να προκαλέσουμεν. Μετά που θα θκιαβάσει το κείμενον τούτον ο Δρ. Γιαγκουλλής, είμαι σίουρος ότι είτε μιαν εφτομάδαν έρευνας, είτε θκυό του χρειαστεί, θα κάτσει να την ηψάξει για να έβρει την ετοιμολογίαν της τζιαι να μάθουμεν τζιαι μεις πως ηγράφεται πραγματικά. Τζιαι εν δεν την έβρει, θα μας κοττίσει μιαν που θα του κατεβεί, τζιαι μετά εμείς θα την κρατήσουμεν για την επιστημονικήν ετοιμολογίαν του ρήματος εποροίφανεν.

Εποροίφανεν (με γιώτα, με ήττα, με ύψιλον; ποιός ηξέρει...) το λέμεν για το φαΐν που εψήθην τζιαι το έσβησεν κάποιος που την φωθκιάν τζιαι το άφηκεν να τραβήσει τα ζουμιά του, να απορροφήσει, να ππέσει τζιαι η θερμοκρασία του λλίον, να δέσει πριν το σερβίρει.

Αθθημούμαι ακόμα την στετέν μου την Χατζιήναν άμαν έκαμνεν καραόλους με το ρύζιν τζι εμουντάρησκα να τους ρουφήσω μόλις τους εκατέβαζεν που την φωθκιάν που μου ελάλεν:

— «Τζιαι άφης τους να ποροιφάνουν λλίον τον γιον μου, τζι εν να κρούσεις τα σιείλη σου».

Όποιος έχει μιαν ιδέαν πως μπορεί να γράφεται το "να ποροιφάνει" ας το γράψει στα σχόλια διότι ο Δρ Γιαγκουλλής μπορεί να μεν θκιαβάζει μπλόγκς.

Εξήγηση 5, Κουγκάς

Να ποριφάνει δεν σημαίνει τίποτε. Είναι μαι φανταστική λέξη που την ήβρεν ο Aceras Anthropophoroum για να περιπαίζει τον κόσμον.

Από τα μπουντρούμια του Τσαουσέσκου

2011-04-14T12:01:00.004+01:00

ZEI

Σας γράφω αυτόν το μύνημαν από τα μπουντρούμια του Τσαουσέσκου. Είχα την κακήν ιδέαν να ταξιδέψω με κυπριακήν ταυτότηταν αντίς με το διαβατήριον μου. Εβρέθηκα σε έναν χωρκόν της Ρουμανίας όπου η κορού που εβάλαν δαμαί δεν εξαναείδεν έτσι documento. Δεν ξέρω που ταξιδεύκει η ταυτότητα μου, αλλά έπιασεν την ένας ανώτερος του ανώτερου του ανώτερου τζιαι εξαφανίστηκεν. Τωρά είμαι σε έναν γραφείον τζιαι αναμένω σαν τον φυλακισμένον για πάνω που μιαν ώραν. Φτωμοζολά τσιάρους, μιλά Ρουμάνικα που τα μεγάφωνα τζιαι σας διαβεβαιώ ότι είναι η πιο απαίσια γλώσσα του κόσμου.

Η τελευταία περιπέτεια που είχα σε αυτήν την Χώραν ήταν πριν 20 χρόνια όταν έλειπεν έναν γράμμαν που το όνομα μου πάνω στο είσητήριον τζιαι πάλει έκατσα 2 ώρες φυλακήν.

Αυτή η φορά θα είναι η τελευταία σε αυτήν την χώραν.

Ευτυχώς που τα γραφεία "κρατητήρια τους" έχουν WIFI τζιαι μπόρουν οι κρατούμενοι τους να κάμνουν τζιαι αναρτήσεις πάνω στο μπλογκ τους.

Άτε, τζιαι αν χρειαστώ βοήθειαν επειγόντως θα σας στείλω άλλην ανάρτησην να πάρετε σε καμιάν πρεσβείαν δακάτω να με ελευθερώσουν.

Προς το παρόν αναμένω τζιαι αρκέψαν να με πιάννουν τα ίχλιχλι μου. Επέρασεν ήδη μια ώρα τζιαι κάθουμαι δαμαί σαν τον γάρον τζιαι καρτερώ.

Εν να λείψει τζιαι η παταρία του κκομπιούτερ...

Γιατί γράφω τζιαι και όχι τζαι στα Κυπριακά

2011-04-10T15:59:00.003+01:00

*
Εξεκίνησα μιαν κουβένταν με διάφορους φίλους που γράφουν κυπραίικα για την γραφήν της Κυπριακής. Εφκήκαν ωραίες κουβέντες για την κατάστασην σήμερα της κυπριακής γραφής τζιαι για το πως ηφκαίννουν πουπάνω οι διάφοροι που την ηγράφουν ψηφιακά. Εμιλήσαμεν για την έλλειψην θκυο τριών γραμμάτων, για το πρόβλημα του να γράψεις κότσσινον, σσιστρίν, σσιυλλίν, αψιού, μπυζιά-μπιζιού, τοκ. (τοκ σημαίνει τζιαι ούτω καθεξής τζιαι όσους δεν εκαταλάβαν)

Εξεκίνησεν τζιαι μια προσπάθεια που φοιτητές του ΤΕΠΑΚ να καταγράψουν τες διάφορες γραφές της Κυπριακής λαλιάς τζιαι να ερμηνεύσουν το γιατί εφανήκαν. Είπα να καρτερώ να φκάλουν πόρισμαν πριν να πάρω τελικές αποφάσεις για την στάσην μου ως προς την γραφήν. Έχω πρόβλημαν να σας πω, διότι σκέφκουμε μιαν ημέραν να δημοσιεύσω κάτι τζιαι δεν ηξέρω πως να το γράψω. Να το κάμω όπως θα το έγραφα πας το μπλογκ τζιαι στες εφημερίδες που μου δημοσιεύκουν; Να το κάμω όπως τον Χαμπήν ή τον Γιαγκουλλήν με τα τερτζιελλούθκια; Επαραπέμψαν με τζιαι σε μιαν κορούν που έκαμεν μιαν ολοκληρωμένην μελέτην για την κυπριακήν γραφήν, αλλά κρατά την μυστικήν ως που να της την δημοσιεύσουν κάπου. Bon. Στην Κύπρον όλα τζιυλούν με το πάσον τους, εν τζιαι εν να σπάσω να σας καρτερώ κοπέλια να προχωρήσω.

Λοιπόν, τελικά η γραφή μου θα μείνει ουσιαστικά έτσι όπως είναι (έσιει επί μέρους θέματα που σηκώννουν ψάξιμο). Δεν πρόκειται να αλλάξω τίποτε.

ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΞΩ ΤΕΡΤΖΙΕΛΛΟΥΘΚΙΑ όσον τζιαι αν έχουν πλάκαν τζιαι όσον τζιαι αν αθθυμίζουν πραγματικήν γλώσσαν με τα δικά της τερτίπια. Πάει τζιαι η νοσταλγία τζιαι προς τζιείνες τες εκδόσεις των κυπριακών γραφών με γραφτά του Νεάρχου Κληρίδη ή τες εκδόσεις των Κύπριων επών. Όσον τζιαι αν διούν μιαν γραφήν ακριβείας που δεν αφήννει πολλά περιθώρια να την παραπροφέρει κάποιος που δεν γνωρίζει τη γλώσσαν καλά (ένας καλαμαράς για παράδειγμαν ή ένας Λευκωσιάτης, ή ακόμα ένας που νεώτερην γενιάν όταν θκιαβάζει παλιώττερους.). Αλλά τι πειράζει αν δεν είναι τζιαι πολλά ακριβείας η γραφή; Τα Εγγλέζικα ή τα Γαλλικά είναι ακριβείας; Έσιει μιαν φάουσαν γράμματα που δεν προφέρουνται, άλλα που προφέρουνται διαφορετικά ανάλογα με τες περιστάσεις, άλλα που αλλάσσουν μπροστά ορισμένα γράμματα τζιαι που μεινίσκουν αμετάβλητα μπροστά που άλλα... Τερτζιέλλια έξω. Να θέλουμεν τζιαι κκίπορτ λέιαουτ τζιαι χάρτγουέαρ μεταλλαγές πας τα κινητά. Θα περάσουμεν με αυτά που έχουμεν: 24 γράμματα έχει το ελληνικό αλφάβητο μας, και φωτίζουν την Κυπριακή μας την γενιά, και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο, για να φέρουμε τη λεφτεργιά. Λευτεριά γράφουμε, όχι λεφτεργιά. Θωρείτε τζιαι οι καλαμαράες έχουν πρόβλημαν να γράψουν ούλλους τους ήχους της γλώσσας που μιλούν με 24 γράμματα. Λες καλοκαιρία, λες καίριο αλλά καλοκαίρια (δηλαδή καλοκαίργια).

Ωραία. Πέραν που τα 24 γράμματα (συν το ς), τα επίσημα ελληνικά προσφέρουν μας τζιαι έναν άλλον εργαλείον για να φτιάξουμεν τους ήχους που θέλουμεν. Το βραχύν ι, το γιώτα έχει πολλές φορές την ιδιότηταν να αλλάσσει την προφοράν του συφφώνου που το προηγήται. Το ρρου του καινούριου γίνεται ργ. Δεν λες καινούριο όπως λες φρούριο. Μμμμμ! Αυτόν θα μας δώσει πολλές λύσεις. Ίσως όι όλες, αλλά πολλές. Τες παραπάνω.

Ανέτρεξα στες αναρτήσεις μου που το 2007 μέχρι σήμερα. Ότι γράφω φκαίννει αυθόρμητα. Δεν έκατσα να κάμω «την θεωρίαν του τζιαι» πριχού να γράψω τον δράκον που το νερόν πριν δέκα χρόνια. Έγραφα όπως έρκετουν. Έτσι εσυνέχισα τζιαι μετά, παρόλον που τωρά τελευταία προσπαθώ να έχω μια πιο δομημένην γραφήν. Τι δομημένην δηλαδή. Να γράφω πάντα την ίδιαν λέξην με τον ίδιον τρόπον, τζιαι να έχει η γραφή κάποιαν συνοχήν τζιαι κάποιαν συνέπειαν.

Στες πρώτες αναρτήσεις, μέχρι τες 7 Αυγούστου 2008 έγραφα «τζαι», «τζεινος», «τζαμαί». Επαρατήρησα τζιαι στα σχόλια των αναρτήσενω. Πριν τούτην την ημερομηνίαν όλα ήταν με «τζαι». Είχεν σχολιαστές που εγράφαν «τζιαι». Ο Λέξιπένητας, η Ψυχία, η irma la douce - Paris. H Σταλαματιά που τότες ήταν Νοσταλγία έγραφεν «τσιαι». Το τσιαι όμως φκάλλει μου τσιου όπως στο Τσιετσενία. Είχα καταλάβει αμέσως ότι πρόκειται για Κυπραίαν ξενιτεμένην. Αθθυμούμαι, στα πρώτα βήματα της μπλογκοσφαίρας, όταν εγύρευκα κυπριακά μπλογκς επάαιννα πας την αναζήτησην του μπλόγκσποτ τζιαι έβαλλα «τζαι». Έφκαλλεν μου καμιάν πεηνταρκάν μπλογκς. Τι εγίνην όμως μετά τες 7 Αυγούστου 2008 τζιαι εγύρισεν η γλώσσα μου στο «τζιαι», «τζιείνος», «τζιειαμαί»; Μυστήριον μέγα.

Εξεκίνησα μιαν έρευναν για να καταλάβω. Εκοίταξα τα σχόλια. Τζιαι στα σχόλια που τζιείνην την ημέραν δεν εξαναγράφτην «τζαι». Εκοίταξα τα προηγούμενα σχόλια άλλων στο μπλογκ μου. Έθελα να δω ποιος επέδρασεν πάνω μου τζιαι εγύρισα το χωρίς να το καταλάβω. Τελικά δεν είναι άθρωπος που επροκάλεσεν τούτην την αλλαγήν αλλά η αλλαγή λογισμικού σύνταξης. Πριν που τούτην την ημερομηνίαν εχρησιμοποίουν το Γουόρντ της Μάικροσοφτ. Αυτήν την εταιρίαν την απεχθάνομαι. Να έχεις μάκκιντος τζιαι να κουλιαντηρίζες τες παλιοσαραβάλλες του Μπιλ Γκέιτς είναι μεγάλη κατάρα. Το Ππέιτζ όμως του Μάκκιντος δεν είχεν διορθωτήν τζιαι δεν είχα επιλογήν. Αν έθελα να περιορίσω λλίον τουλάχιστον τα χοντροειδή ορθογραφικά λάθη έπρεπεν να χρησιμοποιώ διορθωτήν. Από τσιλ σε τσιλ έδωκα πάνω σε έναν πανάρχαιον διορθωτήν των ελληνικών για τα μάκκιντος: το άσπελ. Είναι πρόγραμμαν ελευθέρων προγραμματιστών. Υιοθέτησα το. Είναι κάτι το απίθανον. Παρόλον που δεν έχει κυπριακήν διάλεκτον, το να διορθώννει στα ελληνικά, βοηθά πολλά. Πεήντα τοις εκατόν των λέξεων εν οι ίδιες. Θωρείς, το «θωρείς» τζιαι το «ίδιες» εν οι ίδιες λέξεις τζιαι στην επίσημην τζιαι στην Κυπριακήν διάλεκτον. Τζιαι το «επίσημην», παρόλον που σου το σημειώννει κοτσινούιν ότι τάχα μου εν λάθος, άμαν φύεις το τελικόν ν, θωρείς ότι το υπόλοιπον εν σωστόν. Ε λοιπόν που τες 7 αυγούστου 2008, η βάση όλων μου των γραφτών είναι πάνω στο Πέιτζ τζιαι όχι πάνω στο Γουόρντ. Ήταν η ημερομηνία που εξεκίνησα να κάμνω τζιαι το δικόν μου λεξικόν στον διορθωτήν του Άσπελ. Τσιλλάς το δεξιόν αμμάτιν του ποντικουθκιού τζιαι προτείνει σου αν θέλεις να προσθέσεις μιαν λέξην στον κατάλογον των σωστών λέξεων. Κάμνω το που τότες συστηματικά τζιαι προσθέτω κυπριακές γραφές στον κατάλογον του ελληνικού ορθογράφου. Ε, όταν έπρεπεν να προσθέσω την λέξην «τζαι», τζιαι την λέξην «τζιείνος» εδιερωτήθηκα αν εν σωστόν να την προσθέσω σαν «τζαι» ή σαν «τζιαι». Σαν «τζιείνος» ή σαν «τζείνος». Ο κύβος ερρίφθην. Το «τζιαι» εκτόπησεν το «τζαι». Μάλλον ο λόγος ήταν για να υπάρχει συνοχή με το «ζιω», με το «ττοππουζιά» με το «τζιαιρόν» που έγραφα ήδη που τον τζιαιρόν του «τζαι». Όταν εχρειάστηκεν να κάμω μιαν μικρήν μετασκέψην πάνω στην χρήσην του ι για να κάμνω το σού shου επέλεξα, μάλλον αυθόρμητα διότι δεν αθθυμούμαι για καμιάν έρευναν, να χρησιμοποιώ το ι για να δηλώννω του αναγνώστη ότι σκέφτουμαι tje τζιαι όχι tze.

Γιατί να θέλω να το δηλώννω τζιαι να μην το αφήνω στον αναγνώστην; Έχω λόγον. Θεωρώ αποδεκτόν να έχει λέξεις για τες οποίες έχεις εμπιστοσύνην στον αναγνώστην πως θα τες προφέρει. Δεν νομίζω να έχει Κυπραίον που να δει Αίγια κότσινη που πάεις τζιαι να θκιαβάσει το κότσινη όπως τον κότσιφαν. Άμαν όμως για σχεδόν όλον σου το κείμενον καρτεράς που τον άλλον να φανταστεί την προφοράν, υπάρχει μέγας κίνδυνος η γραφή να επηρεάση την προφοράν της γλώσσας αντίς να την αποτυπώσει.

Ας πάρουμεν τα τοπωνυμία τζιαι τα Κύρια ονόματα. Εσιόκκαρεν με ένας καφκάς που είχα με την μάναν μου (κατα την περίοδον τζιείνην του Αυγούστου 2008) για το πως προφέρεται το χωρκόν του Ππάπη. Είπα της «επεράσαμεν τζιαι που το Τζιελλάτζιν στην εκδρομήν που επήαμεν». Εδιόρθωσεν με: «Κελλάκιν» λαλούμεν. Μετά που έναν μεγάλον καφκάν είπεν μου ότι τζιείνη πιστεύκει παραπάνω τες ταπέλλες παρά εμέναν. Το ότι εγράψαν οι φωστήρες του υπουργείου Κελάκι άλλαξεν την λέξην σε έναν άνθρωπον που δεν έξερεν το χωρκόν που πρίν. Δεν νομίζω να έχει Τζιελλατζιώτην που να τον αρωτήσεις πόθθεν είναι τζιαι του σου πει που το Κελάκι. Το ίδιον τζιαι με τα επίθετα. Στα νέα δεν λαλούν ο Λιλλίκκας τζιαι να γεμώννει το στόμαν τους, λαλούν ο Λιλικας, όπως λαλείς κάθεται η Λιλίκα στην βεράντα. Για τον Χατζιητοφήν του ΑΚΕΛ όμως λαλούν το Ττοφής τζιαι γεμώννει το στόμαν τους διότι το θκιαβάζουν (εκτός που αν η Κενεβέζου που το παίζει ντίβα καλαμαρού).

Σαν αρχή δηλαδή, δέχουμαι το να αφήννεις κάτι τις ασαφές τζιαι να έχεις εμπιστοσύνην στον αναγνώστην, αλλά δεν πρέπει να το παρακάμνεις, διότι όλοι οι αναγνώστες δεν έχουν εμπιστοσύνην. Για αυτόν δεν υιοθέτησα την γραφήν του Τζιόσιουα που γράφει à la kalamaré αφήννωντας τα τελικά ν τζιαι «έμεινα μια νύχτα θυμούμαι». Πως θα το θκιαβάσει ένας καλαμαράς τούτον; Ξεχωρίζει ότι εν Κυπραίος που το έγραψεν; Αν είχαν όμως τα ννου τους οι λέξεις, όπου τζιαι να το εθώρεν κάποιος ήταν να καταλάβει ότι εν Κυπραίου γράψιμον. Εγώ όταν θκαβάζω τον Τζιόσιουαν απολαμβάννω τον τζιαι είναι σαν να τον ακούω. Δεν ηξέρω όμως άμαν τον ηθκιαβάζει ένας καλαμαράς αν είναι σαν να τον ακούει.

Τούτα λοιπόν σαν πρώτην ανάλυσην για την γραφήν της γλώσσας. Θα επανέλθω για άλλα βασικά, για το sh του imish, για την χρήσην των λατινικών, για την χρήσην άλλων σημείων, για την χρήσην του ς αντίς του ι για να δασύνεις τα σσου, τα ζζου, τα ξου τζιαι τα ψου.

* από το περιοδικό αρχαιολογία

Για τον φίλον που μάχεται

2011-04-04T22:01:00.001+01:00

Η ειρήνη σε εξέλιξη

2011-04-03T11:58:00.004+01:00

Η ειρήνη βρίσκεται σε εξέλιξην για δεύτερην εφτομάδαν μες την έρημον της Σαχάρας.

Οι τηλεθεατές την παρακολουθούν με ασφάλειαν από τες οθόνες τους τζιαι καρτερούν με ανυπομονησίαν την πτώση του τέρατος, όπως εμάθαν καρτερούν τζιαι την πτώσην του κακού ήρωα της τελευταίας σειράς του ρεάλιτι σιώου. Οι "in σιεηττάνηες" θα παρακολήσουν την ίδιαν ιστορίαν ανακαλύφκωντας την μόνοι τους από κλικ σε κλικ in ιντερράξιον με τα mirror sites του επίσημου δικτύου των μέσων. Άλλοι πιο σύγχρονοι θα παν πας το γιούτιουμπ να δουν τα αυθεντικά βιντεάκια τραβημένα επι τόπου με τα κινητά. Δείχνουν διαλυμένες τζιεφαλάες, γαίματα σε κοντινά πλάνα, άντερα που τα τραβούν οι σσιύλλοι, βιασμούς σχεδόν on line... Το πρόσωπον της Ειρήνης από κοντά.

Το main stream πέρνει μαζίν του τους πάντες. Αυτοί που μένουν στο περιθώριον του όπως πάντα γραφικοί, αξινόστραφοι, ανεπιθύμητοι.

Την ειρήνην, σας τους συνεταιρισμούς σας, τες συμμαχίες σας να τα φάτε μόνοι σας.

Οι άλλοι κοιτάξετε τι ωραία που πέφτουν! Τι ωραία που πέφτουν!

Δύναμις

2011-03-25T20:16:00.003+01:00

Ο θεός έδωκεν του λυμπούρου φτερά για να τον καταστρέψει.

Προζύμιν καλόν, προζύμιν του καλού

2011-03-20T19:07:00.005+01:00

Ο ψουμάς μου επήε έπιασεν μιαν εφτομάδαν άδειαν τζιαι δεν θα μου φέρνει το αγαπημένον μου ψουμίν au céréales κάθε πρωίν βραστόν μες την boite à laid (όλα τα Ελβετικά γραμματοκιβώτια έχουν ένα κουτί όπου παλιά ο γαλατάρης έβαλλεν το γάλα μέσα κάθε πρωί).

Για να μεν ξεμείνω που ψουμίν, έβαλα ομπρός για να κάμω το δικό μου. Έχει πάνω που έξι μήνες που δεν εφούρνησα. Περί προζυμιού εγράψαμεν πρόσφατα στα ιστομαγειρέματα. Έβκαλα λοιπόν τα κομματούθκια κούκκουρον προζύμιν (έτσι με τες μούχλες), έσπασα τα μες το χτιν, τζιαι έλεσα τα μες την μηχανήν που λέθεις καφέν τζιαι εγινίκαν πάλε αλεύριν. Το αλεύριν τούτον εμύριζεν την χαρακτηριστικήν μυρωθκιάν του όξινου προζυμιού. Εζύμωσα τα τζιαι ιδού το αποτέλεσμαν.

(Εσπούρτησεν λλίον στο πλευρόν διότι έβαλα το πας το ραδιατέρ για να βράζει τζιαι εξέρανεν γλήορα η πέτσα του, οπόταν την ώραν που του ανάδοξεν να σηκωθεί ετσάκρισεν την κρούσταν).

Ντάξει, να σας δώκω που το προζύμιν μου ψηφιακά δεν γίνεται. Το ψουμίν έχει ύλην. Αν θέλετε προζύμιν που το ίντερνετ πηαίννετε στου Διάσπορου τζιαι τες τελευταίες έσιει πόλικον διότι είναι σε φάσην που ξηφουρνίζει μυρωδάτον το καλόν. Ποτζιείνον το καλόν που εν το μόνον αντίδοτον του κακού που βλαστά ενστικτωδώς τζιαι αυθόρμητα μες την ψυσιήν του αθρώπου τζιαι κατεβάζει τον σε επίπεδον ερπετού που λειτουργεί με τα αντανακλαστικά του για αρχές, αντίς για τες πανανθρώπινες ευγενικές αξίες.***

Τα σχόλια στην προηγούμενην ανάρτησην με αφήκαν λλίον ξηστικόν. Αυτά προς το παρόν τζιαι θα ετοιμάσω καινούριαν ανάρτησην με τες γεννικές μου σκέψεις αντίς να απαντήσω στον καθέναν σας ειδικά.

*** την ανάρτηση τούτην έγραψα την πριν να βάλει την τελευταίαν του ο Διάσπορος. Μην νομίσετε ότι έπεψα σας ποτσιεί για να κόψετε τες φλέβες σας τζιαι σεις. Εν για τες 3-4 προηγούμενες που σας εμίλησα. Τζιαι αν τα ακούσματα σας είναι άγνωστα τζιαι ξένα, ακούστε τα δκυό, τρεις, τέσσερεις φορές. Εν εις την έβδομην που του αρέσκει κάποιου ακόμα τζιαι η έννατη σσυφφωνία του Μπεττόβεν εάν το φτίν του δεν εσυνήθησεν το είδος της μουσικής.